پرش به محتوای اصلی

سامانه ارتباطی عمومی آزمایشگاهها

برو به جستجو
سامانه ارتباطی عمومی آزمایشگاهها
  
سامانه ارتباطی عمومی آزمایشگاهها > آزمایش  

آزمایش

Modify settings and columns
  
نمایش: 
مرتب‌سازی براساس ضمیمه‌هااستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
روش انجامفیلترآمادگي بيمارفیلترنوع نمونه فیلترعلت درخواست تست فیلترتوضیح راجع به تست فیلتردر چه شرایطی تست افزایش می یابدفیلتردر چه شرایطی تست کاهش می یابدفیلترتست هاي تكميليفیلترطریقه جمع آوری نمونهفیلترتشخیص های افتراقیفیلترتداخلات داروييفیلتراطلاعات تكميليفیلتر
SGOT (AST)
SGOT (AST)استفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Aspartate aminotransferaseAST; SGOTآسپارتات آمینوترانسفراز Serum glutamic- oxaloacetic transaminase ; SGOT; Aspartate transaminase; AST/ALT ratio
آمادگي خاصي لازم نيست؛ عدم انجام ورزش سنگين
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای تشخیص آسیب کبدی و / یا کمک به تشخیص بیماری کبدی است.
وقتی که پزشک فکر می کند بيمار دارای علائم اختلال کبدی است.

AST آنزیمي در سلول هاي سراسر بدن است، اما بيشتر در قلب و کبد و تا حد کمتری در کلیه ها و ماهیچه یافت می شود. در افراد سالم، سطح AST در خون پایین است. هنگامی که سلول های کبد یا عضله آسیب می بینند، AST را داخل خون آزاد می کنند. به همين دليل AST یک آزمایش مفيد برای تشخیص آسیب کبدی است.
داروهای سمی براي کبد، سیروز و اعتیاد به الکل، پانكراتيت حاد و یا حتی ورزش سنگين، ممکن است سطح AST را افزایش دهد.
بارداری ممکن است سطح AST را کاهش دهد.
ALT ،ALP ،GGT،
بیلی روبین، پانل کبد، آلبومین، پروتئین تام
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
تزریق دارو به بافت ماهیچه اي ممکن است سطح AST را افزایش دهد.
AST اغلب همراه با آنزیم های کبدی دیگر، آلانین آمینوترانسفراز (ALT) یا به عنوان بخشی از پانل کبد براي غربالگري و / یا کمک به تشخیص اختلالات کبدی درخواست مي شود. AST و ALT دو تا از مهمترین تست ها برای تشخیص آسیب کبدی در نظر گرفته مي شود، اگر چه ALT از AST اختصاصي تر است.
AST ممکن است پس از حمله های قلبی و آسیب های عضلانی، به درجه بسیار بیشتر از ALT افزايش يابد.
سطح AST در هپاتیت مزمن خيلي بالا نيست، اغلب کمتر از 4 برابر بالاترین سطح نرمال است. در هپاتیت مزمن، AST بین حد نرمال و افزایش كم، متفاوت است.
SGPT (ALT)
SGPT (ALT)استفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Alanine aminotransferaseALT; SGPTآلانین آمینوترانسفرازSerum glutamic-pyruvic transaminase; SGPT; Alanine transaminase; AST/ALT ratio
آمادگي خاصي لازم نيست؛ عدم انجام ورزش سنگين
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای تشخیص آسیب کبدی و / یا کمک به تشخیص بیماری کبدی است.
وقتی که پزشک فکر می کند بيمار دارای علائم اختلال کبدی است. برخی از این علائم عبارتند از: ضعف، خستگی، از دست دادن اشتها، تهوع، استفراغ، تورم و / یا درد شکم، یرقان، ادرار تیره، مدفوع رنگی روشن، خارش
ALT آنزیمی است که بیشتر در سلول های کبد و کلیه یافت مي شود؛ مقادير بسیار کوچکتر آن نیز در قلب و عضلات یافت مي شود. در افراد سالم، سطح ALT در خون پایین است. زمانی که کبد آسیب دیده است، معمولا قبل از آن كه علائم بارزتر آسیب کبدی مانند زردی رخ دهد، ALT داخل جریان خون آزاد مي شود. این امر ALT را يك آزمایش مفید برای تشخیص آسیب کبدی مي سازد.
خوردن خيلي زياد غذاهای حاضري (fast-food) می تواند باعث افزایش خفیف در ALT، به علت آسیب کبدی شود.
علل دیگر افزایش متوسط ALT شامل انسداد مجاری صفراوی، سیروز (معمولا ناشی از هپاتیت مزمن یا انسداد مجرای صفراوی) و تومور در کبد است.
صدمه به اندام هايي نظيرعضلات قلب و اسکلتی، می تواند سبب افزايش اندک ALT شود.
AST ،ALP ،GGT، بیلی روبین، پانل کبد، آلبومین، پروتئین تام
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
تزریق دارو به بافت ماهیچه ای، پانكراتيت حاد و یا حتی ورزش سنگين، ممکن است سطح ALT را افزایش دهد.
ALT اغلب همراه با آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) یا به عنوان بخشی از پانل کبد براي غربالگري و / یا کمک به تشخیص اختلالات کبدی درخواست مي شود. ALT و AST دو تا از مهمترین تست ها برای تشخیص آسیب کبدی در نظر گرفته مي شود، اگر چه ALT از AST اختصاصي تر است.
ارزش ALT اغلب در مقایسه با نتایج آزمايش های دیگر مانند آلکالین فسفاتاز (ALP) پروتئین تام و بیلی روبین برای کمک به تعیین نوع بیماری کبدی به كار مي رود.
ALT برای پايش درمان افراد مبتلا به بیماری کبدی و بررسي مؤثر بودن آن استفاده مي شود و ممکن است به تنهايي یا همراه با تست های دیگر برای این منظور درخواست شود.
سطح ALT در هپاتیت مزمن خيلي بالا نيست، اغلب کمتر از 4 برابر بالاترین سطح نرمال است. در هپاتیت مزمن، ALT بین حد نرمال و افزایش كم، متفاوت است.
در بيشتر بیماری های کبدی، سطح ALT بالاتر از AST است و در نتيجه نسبت AST / ALT پایین خواهد بود. چند مورد استثناء وجود دارد. نسبت AST / ALT معمولا در هپاتیت الکلی، سیروز و جراحت ماهیچه ای افزایش مي يابد.
فسفاتاز قليايي (ALP)
فسفاتاز قليايي (ALP)استفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Alkaline PhosphataseALPفسفاتاز قليايي ALK PHOS; Alkp
ناشتايي شبانه بهتر است اما برای این تست ضروري نیست. فقط نوشيدن آب مجاز است.
نمونه خون وریدي بازو
برای غربالگري يا پايش درمان اختلال کبد یا استخوان و نيز به عنوان بخشی از پانل روتين کبد یا وقتی که فرد دارای علائم اختلال کبد یا استخوان است، درخواست مي شود.
این تست همچنین ممکن است گاهی برای پايش درمان بیماری پاژه و یا سایر شرایط استخوان ، مانند کمبود ویتامین D مورد استفاده قرار گیرد.
ALP، آنزیمی است که در بافت های مختلف سراسر بدن از جمله کبد، استخوان، کلیه، روده و در جفت زنان باردار یافت می شود.
افزایش میزان ALP در خون معمولا با بیماری کبدی یا اختلالات استخوان ایجاد می شود. سطوح این آنزیم می تواند تا حد زیادی افزايش يابد، به عنوان مثال در مواردی که یک یا تعدادي مجاری صفراوی مسدود شده اند. افزایش کمتر اين آنزيم در سرطان کبد و سیروز با استفاده از داروهای سمی براي کبد و در هپاتیت دیده می شود. هر شرایطی که منجر به تشکیل استخوان اضافي شود، شامل بیماریهای استخوان نظير بیماری پاژه و ساير بيماري ها مانند آرتریت روماتوئید و بهبود شکستگی ها می تواند باعث افزایش سطح ALP شود. کودکان و نوجوانان به طور شاخص دارای سطح ALP خون بالاتري هستند، چون استخوان آنها هنوز در حال رشد است.
بارداری می تواند سطح ALP را افزایش دهد. با بهبود شكستگي ها نيز افزايش موقت دیده می شود.
اگر درمان فرد مبتلا به بیماری پاژه با موفقیت انجام شود، سطح ALP کاهش مي يابد یا به حد طبیعی باز مي گردد. اگر فردی با سرطان استخوان یا کبد، به درمان پاسخ مي دهد، میزان ALP باید کاهش يابد.
مقادير کم ALP ممکن است به طور موقت پس از انتقال خون یا عمل جراحی بای پس قلب دیده شود. کمبود روی ممکن است باعث کاهش سطوح ALP شود. یک اختلال ژنتیکی نادر از سوخت و ساز استخوان به نام hypophosphatasia می تواند باعث پايين آمدن شدید و طولانی مدت سطوح ALP شود.
AST; ALT; GGT; Bilirubin; Liver panel; Bone markers; Alkaline phosphatase isoenzymes; Bone specific ALP
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
اگر نتایج ALP افزایش می یابد اما معلوم نیست که آیا این به دلیل بیماری کبد یا استخوان، ابتدا آزمایش برای آزمایش ALP ایزوآنزیم برای تعیین علت باید انجام شود. تست GGT و / یا آزمايش 5'- نوكلئوتيداز نیز ممکن است براي افتراق بین بیماری های کبد و استخوان انجام شود. مقادير GGT و سطوح 5'- نوكلئوتيداز در بیماری کبدی افزایش مي يابد اما در اختلالات استخوان افزايش نمي يابد.
برخی از داروها ممکن است روي سطح ALP تأثیر بگذارد. برای مثال، قرص هاي جلوگيري از بارداري ممکن است سطح آن را كاهش دهند، در حالی که داروهاي ضد صرع ممکن است سطح آنرا افزایش دهند.
ALP بالا معمولا به این معنی است که یا کبد آسیب دیده یا شرايطي که منجر به افزایش فعالیت سلول های استخوان شده است وجود دارد. اگر ساير آزمایش های کبدی نظير بیلی روبین، آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) يا آلانین آمينوترانسفراز (ALT) نیز بالا هستند، معمولا ALP از کبد است. اگر مقادير کلسیم و فسفر غیرطبیعی است، معمولا ALP از استخوان است. اگر GGT یا 5' - نوكلئوتيداز نیز افزایش يافته، ALP بالا احتمالا به دلیل بیماری کبدی است. اگر هر کدام از این دو آزمايش طبیعی است، اما ALP بالا می باشد، احتمالا به دلیل وضعیت استخوان است.
اگر از روي علائم و نشانه ها یا از تست های روتين دیگر، مشخص نیست که ALP بالا ناشي از کبد یا استخوان است، آزمايش برای ایزوآنزیمهاي ALP ممکن است لازم باشد تا بین ALP استخوان و کبد تمايز دهد.
گازهاي خوني، شامل (PH,PO2,PCO2,CO2,HCO3) و محاسبه O2 اشباع
گازهاي خوني، شامل (PH,PO2,PCO2,CO2,HCO3) و محاسبه O2 اشباعاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
گازهاي خوني، شامل (PH,PO2,PCO2,CO2,HCO3) و محاسبه O2 اشباعگازهاي خونيArterial blood gases; ABGs; pH; PO2; PCO2; Bicarbonate; HCO3-; Oxygen saturation
آمادگي خاصي لازم نيست، هرچند كه اگر بيمار اکسیژن درماني مي كند، O2 بايد برای 20 تا 30 دقیقه قبل از تست "Room Air" خاموش شود، اگر قابل تحمل نيست یا اگر پزشک می خواهد سطح اکسیژن را با روشن بودن O2 چك كند، مقدار اکسیژن مصرف شده بايد ثبت شود.
اغلب نمونه خون از سرخرگ بازو، معمولا از شریان رادیال در مچ دست، که در داخل مچ دست، در زیر انگشت شست قرار دارد، می توان نبض را احساس كرد؛ گاهي اوقات نمونه خون سياهرگ بازو؛ خون مویرگی از پاشنه پا ممکن است برای نوزادان استفاده شود.
اين تست برای تعیین اين كه شش ها به اندازه کافی عملکرد خوبی برای تبادل اکسیژن و دی اکسید کربن دارند، اگر فرد علائم مشکل تنفسی دارد؛ برای تعیین اين كه فرد عدم تعادل در میزان گاز اکسیژن (O2) یا دی اکسیدکربن (CO2) در خون خود و یا عدم تعادل اسید- باز دارد که ممکن است اختلال تنفسی، متابولیک یا کلیوي را نشان دهد؛ يا هنگامی که فرد به سختی تنفس مي كند، تنگی نفس، یا تنفس سریع دارد؛ زمانی که فرد دارای علائم عدم تعادل اکسیژن/ دی اکسید کربن و یا عدم تعادل اسید - باز است؛ به طور دوره ای هنگامی که فرد شرايطي دارد که باعث کمبود اکسیژن به طور حاد یا مزمن مي شود و فرد اکسیژن درمانی مي كند؛ طی جراحی هاي خاصی برای پايش سطح اکسیژن و دی اکسید کربن خون فرد درخواست مي شود.
تست گاز خون هنگامی درخواست مي شود که فرد علائم عدم تعادل اکسیژن/ دی اکسیدکربن یا عدم تعادل pH، نظير سختی تنفس، تنگی نفس، تهوع یا استفراغ دارد؛ هنگامی که فرد بيماري تنفسی، متابولیک یا بیماری کلیوی دارد و نارسايي تنفسی را تجربه مي كند؛ هنگامی که فرد ترومای سر يا گردن دارد، يعني آسیب هايی که ممکن است بر تنفس تاثیر بگذارند.
هنگامی که فرد تحت بیهوشی طولانی مدت به ویژه برای جراحی بای پس قلب یا جراحی مغز بوده، ممکن است پايش گازهای خون در هنگام عمل جراحي و یک دوره پس از آن درخواست شود.
بررسی گازهای خون از بند ناف نوزادان، ممکن است علاوه بر تعیین وضعيت اسید/ باز نوزاد، مشکلات تنفسی را نيز مشخص كند. اين تست فقط وقتي انجام می شود كه وضعیت نوزاد، مشکل تنفسی را نشان می دهد.
گازهای خون، گروهي از آزمایش ها هستند که برای اندازه گیری pH و مقدار اکسیژن و دی اکسیدکربن موجود در نمونه خون (که معمولا از شریان ها) با هم انجام می شوند. بدن به دقت pH خون را تنظیم مي كند، با حفظ آن در محدوده باریک 7/35-7/45، نه خيلي اسیدی (اسیدوز)، نه خیلی قلیایی/ بازي (آلکالوز).
pH: تعادل اسید و بازها در خون را اندازه گیری مي كند. pH خون با افزایش دی اکسیدکربن (PCO2) و اسیدهای دیگر کاهش می یابد، بیشتر اسیدی مي شود. pH خون با کاهش دی اکسیدکربن یا افزایش بازهایی نظیر بی کربنات (HCO3 -) افزایش می يابد، بیشتر قلیایی مي شود.
فشار جزئی اكسيژن (PO2): مقدار گاز اکسیژن در خون را اندازه گیری مي كند.
فشار جزئي دي اكسيدكربن (PCO2): مقدار گاز دی اکسید کربن در خون را اندازه گیری مي كند. با افزايش سطح PCO2؛ pH خون کاهش مي يابد، بیشتر اسیدی مي شود؛ با كاهش PCO2، مقدار pH خون افزايش مي يابد، خون را قليايي تر مي كند (آلكالين).
محاسبه یا اندازه گیری نیز می تواند انجام شود تا به پارامترهای دیگر مانند :
O2 اشباع: درصد هموگلوبین حامل اکسیژن را محاسبه مي كند. هموگلوبین، پروتئین موجود در گلبول های قرمز خون است که حامل اکسیژن از عروق خونی به بافت، در سراسر بدن است.
بی کربنات (HCO3 -): شكل اصلی CO2 در بدن است، می توان آن را از pH و PCO2 محاسبه كرد. اندازه گيري تعادل اسید- باز تركيبات متابولیکي است. HCO3- در پاسخ به عدم تعادل pH، توسط کلیه ها دفع و بازجذب مي شود و با سطح pH رابطه مستقیم دارد. با افزايش مقدار HCO3 -، مقدار pH افزايش مي يابد.
مازاد باز/ کمبود باز: عدد محاسبه شده اي است که نشان دهنده جمع كل عوامل بافر متابولیک (آنیونها) در خون است؛ این آنیونها شامل هموگلوبین، پروتئین ها، فسفات و HCO3- (بی کربنات که آنیون غالب) است. آنیونها سعی در جبران عدم تعادل در pH خون دارند. پزشک نتایج HCO3- و مازاد باز/ کمبود باز را بررسي مي كند تا کل ظرفیت بافری را در هنگام تصمیم گیری در مورد درمان عدم تعادل، ارزیابی كند.
آلکالوز تنفسی به علت درد، ناراحتی عاطفی، یا برخی از بیماری های ریوی که با تبادل اکسیژن تداخل می كنند، ايجاد مي شود.
آلکالوز متابولیک در هیپوکالمی، استفراغ مزمن (از دست دادن اسید معده) و مصرف بیش از حد بی کربنات سدیم دیده می شود.
اسیدوز تنفسی می تواند توسط ذات الریه، بیماری مزمن انسداد ریوی (COPD)، و مواد مخدر مسكن قوي ایجاد شود.
اسیدوز متابولیک توسط دیابت، شوک و نارسایی کلیه ایجاد مي شود.
Electrolytes; Bicarbonate, BUN, Creatinine
خون شریانی تقریبا همیشه برای تجزیه و تحلیل گاز خون مورد استفاده قرار مي گیرد، اما در برخی موارد، از جمله برای نوزادان، خون پاشنه پا مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین ممکن است خون از بند ناف نوزاد گرفته شود. از آنجا که خون سرخرگي، اکسیژن را به بدن و خون سياهرگی مواد زائد را به ریه ها و کلیه ها حمل مي كند، مقدار گاز و pH در اين دو يكسان نخواهد بود.
نمونه خون شریانی معمولا از شریان رادیال در قسمت داخلي مچ دست در زیر انگشت شست جايي که در آن ضربان احساس می شود، جمع آوری مي گردد. تست گردش خون به نام تست آلن قبل از جمع آوري انجام مي شود تا از گردش خون کافی در مچ دست اطمينان حاصل شود. این آزمون شامل فشردن دو شریان راديال و اولنار مچ دست است، و سپس رها كردن هر یک به نوبت برای مشاهده "flushing"، كه صورتي شدن پوست در زمان برگشت خون به دست، است. اگر يك دست صورتي نمي شود، سپس مچ دست دیگر آزمایش می شود. خون همچنین می تواند از شریان بازویی در آرنج و یا شریان فمورال در کشاله ران جمع آوری شود.
در نوزاداني که مشکل تنفس بلافاصله بعد از تولد دارند، خون ممکن است از هر دو شریان بند ناف و ورید جمع آوری، و به طور جداگانه آزمایش شود.
اندازه گیری گاز خون براي ارزيابي وضعيت اکسیژن رساني و اسید/ باز به كار مي رود. معمولا اگر فرد علائمي از بدتر شدن عدم تعادل اسید/ باز، مشکل تنفسی و یا تنگی نفس دارد، درخواست مي شود. گازهای خون ممکن است همراه با سایر آزمایش ها مانند الکترولیت ها برای تعیین وجود عدم تعادل الکترولیت، گلوکز برای ارزیابی غلظت قند خون، و تست هاي BUN و کراتینین برای بررسی عملکرد کلیه، درخواست شوند.
Thyroglobulin
Thyroglobulinاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Thyroglobulin, Serum or PlasmaTgتيروگلوبولينTg
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای پايش درمان سرطان تیروئید و تشخیص عود آن؛ گاهي برای کمک به تعیین علت پرکاری و کم کاری تیروئید؛ قبل و بعد از اتمام درمان سرطان تیروئید، قبل و بعد از درمان با ید رادیواکتیو و در فواصل منظم برای پايش عود بيماري درخواست مي شود. اين تست گاهی برای پايش اثربخشی درمان بیماری گریوز و به ندرت ممکن است برای کمک به تعیین علت کم کاری مادرزادی تیروئید در نوزادان درخواست شود.
اين تست ممکن است قبل از عمل جراحی برای برداشتن غده تیروئید سرطاني؛ پس از اتمام دوره درمان برای کمک به تعیین جا ماندن هر بافت تیروئید نرمال و/ یا سرطانی؛ به طور منظم بعد از جراحی براي اطمينان از عدم بازگشت تومور درخواست مي شود.
این تست مقدار تیروگلوبولین در خون را اندازه گیری مي كند. تیروگلوبولین، پروتئین تولید شده توسط غده تیروئید است. غده تیروئید به تنظیم سرعتي که بدن از انرژی استفاده مي كند، کمک می نمايد.
مقادير کم تیروگلوبولین در افراد با عملکرد طبیعی تیروئید، نرمال است. اگر غلظت تیروگلوبولین، در ابتدا در فرد مبتلا به سرطان تیروئید افزايش يافته است، پس احتمالا تیروگلوبولین می تواند به عنوان تومور مارکر استفاده شود. سطح تیروگلوبولین باید بعد از عمل جراحی برای برداشتن تیروئید (تیروئیدکتومی) و/ یا پس از درمان با ید رادیواکتیو غیرقابل تشخيص یا بسیار پایین باشد. اگر سطح آن هنوز هم قابل تشخیص است، ممکن است بافت تیروئید عادی یا سرطانی در بدن فرد جا مانده باشد، که نشان دهنده نیاز به درمان اضافی است.
سرطان تیروئید پاپیلاری و فولیکولار، اغلب سبب افزایش سطح تیروگلوبولین در خون مي شوند
Thyroglobulin antibody, Tumor markers, TSH, Thyroxine (T4)
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
آنتی بادی تیروگلوبولین (TgAb) به طور شاخص همراه با تست تیروگلوبولین درخواست مي شود. آنتی بادی هاي تیروگلوبولین، پروتئین های تولید شده توسط سیستم ایمنی بدن، برای حمله به تیروگلوبولین هستند. این آنتی بادی ها می توانند در هر زمان توسعه يابند. هنگامی که آنها وجود دارند، به هر تیروگلوبولیني كه ممکن است در خون موجود باشد، متصل مي شوند و با تفسیر آزمایش تیروگلوبولین تداخل مي كنند.
FSH
FSHاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Follicle-stimulating Hormone, serumFSHFollicle-stimulating Hormone
آمادگي خاصي لازم نيست
 نمونه خانم باید در زمان های خاصی از سيكل قاعدگی جمع آوری شود.
نمونه خون از وريد بازو؛ گاهي نمونه ادرار تصادفي، يا ادرار 24 ساعته
اين تست برای ارزیابی عملکرد هیپوفیز بيمار، شامل مسائل باروری، نارسایی غدد جنسی، مسائل دوران بلوغ یا تومورهای هیپوفیز؛ هنگامی که فرد دچار مشکل حامله شدن یا دوره قاعدگی نامنظم است؛ وقتی که پزشک فکر می کند که بيمار دارای علائم اختلالات هیپوفیز یا هیپوتالاموس است یا علائم بیماری تخمدان یا بیضه دارد؛ یا هنگامی که پزشك مشکوک شود که کودک بلوغ جنسی تأخيري يا زودهنگام دارد؛ در مردان و زنان، به عنوان بخشی از اقدامات لازم براي ناباروری و اختلالات هیپوفیز یا غدد جنسی؛ هنگامي که سيكل قاعدگی زن متوقف يا نامنظم شده، برای تعیین اين كه آيا زن وارد دوره یائسگی شده يا نه، درخواست مي شود.
هورمون محرک فولیکول (FSH)، توسط غده هیپوفیز در مغز ساخته مي شود. کنترل تولید FSH، سیستم پیچیده اي است که هورمونهای تولید شده توسط غدد تناسلی (تخمدان ها یا بیضه)، هیپوفیز و هیپوتالاموس را درگير مي كند.
FSH در زنان رشد و بلوغ تخمك ها در تخمدان در فاز فولیکولی سيكل قاعدگی را تحریک می کند. FSH در مردان بیضه ها را براي تولید اسپرم بالغ تحریک مي كند و همچنین تولید پروتئین های متصل به آندروژن را پيش مي برد. سطوح FSH در مردان پس از بلوغ نسبتا ثابت است.
در نوزادان و کودکان، سطح FSH در مدت کوتاهی پس از تولد افزایش مي يابد، سپس تا سطوح بسیار پایین افت مي كند (تا 6 ماه در پسران و 1-2 سال در دختران). در حدود 6-8 سال، سطوح FSH دوباره قبل از شروع بلوغ و توسعه ویژگی های ثانویه جنسی افزایش مي یابد.
در زمان یائسگی، عملكرد تخمدانها متوقف مي شود و سطح FSH افزایش مي يابد. افزایش سطح LH و FSH در نارسایی اولیه تخمدان دیده می شود. در مردان، سطح بالاي FSH ممکن است نشان دهنده نارسایی اولیه بیضه باشد كه می تواند به علت نقص در رشد بیضه یا آسیب بیضه باشد. بلوغ زودرس در نوجوانان سطح LH و FSH را افزايش مي دهد. FSH با بالا رفتن سن و در افراد سیگاری افزایش می يابد.
سطوح پایین LH و FSH در نارسایی ثانویه تخمدان دیده می شود. بلوغ ديررس در نوجوانان سطح LH و FSH را كاهش مي دهد.
Total estrogens, Estradiol, LH, Testosterone, Progesterone
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد. گاهي اوقات نمونه ادرار تصادفی جمع آوري می شود، اما به دليل ترشح چرخه اي FSH، ممکن است جمع آوري ادرار24 ساعته درخواست شود. با اندازه گیری سطوح FSH تولید شده در طی یک دوره 24 ساعته، تغييرات سطح FSH كه در طول روز دیده مي شود، می تواند به حداقل برسد.
نتایج FSH می تواند با استفاده از سایمتیدین، کلومیفن، دیژیتاليس و لوودوپا افزایش یابد. نتایج FSH می تواند با قرص هاي جلوگيري از بارداري، فنوتیازین ها و درمان های هورموني کاهش يابد.
FSH اغلب همراه با آزمايش های دیگر (LH، تستوسترون، استرادیول و پروژسترون) در اقدامات لازم براي ناباروری در مرد و زن، هر دو مورد استفاده قرار مي گيرد. سطوح FSH همچنين در بررسي بی نظمی های قاعدگی و برای کمک به تشخیص اختلالات هیپوفیز یا بیماری های مربوط به تخمدان ها یا بیضه مفید هستند. سطح FSH برای کمک به تعیین علت تعداد کم اسپرم در مردان استفاده می شود.
در کودکان، FSH و LH براي تشخیص بلوغ تأخیري و زودرس استفاده می شود.
در زنان، سطوح LH و FSH می تواند به افتراق بین نارسایی اولیه تخمدان (نارسایی خود تخمدان ها یا عدم توسعه تخمدانها) و نارسایی ثانویه تخمدان (نارسایی تخمدان ها به علت اختلالات هیپوفیز یا هیپوتالاموس) کمک كند.
LH
LHاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Luteinizing hormone, serumLHLuteinizing hormone; Interstitial Cell Stimulating Hormone; ICSH
آمادگي خاصي لازم نيست
 نمونه خانم باید در زمان های خاصی از سيكل قاعدگی جمع آوری شود.
نمونه خون از وريد بازو؛ گاهي نمونه ادرار تصادفي، يا ادرار 24 ساعته
اين تست برای ارزیابی عملکرد هیپوفیز بيمار، شامل مسائل باروری، نارسایی غدد جنسی، مسائل دوران بلوغ یا تومورهای هیپوفیز؛ هنگامی که فرد دچار مشکل حامله شدن یا دوره قاعدگی نامنظم یا سنگین است؛ وقتی که پزشک فکر می کند که بيمار دارای علائم اختلالات هیپوفیز یا هیپوتالاموس است یا علائم بیماری تخمدان یا بیضه دارد؛ یا هنگامی که پزشك مشکوک شود که کودک بلوغ جنسی تأخيري يا زودهنگام دارد؛ در مردان و زنان، به عنوان بخشی از اقدامات لازم براي ناباروری و اختلالات هیپوفیز یا غدد جنسی، درخواست مي شود.
LH، توسط غده هیپوفیز در مغز تولید می شود. کنترل تولید LH، سیستم پیچیده اي است که هورمونهای تولید شده توسط غدد تناسلی (تخمدان ها یا بیضه)، هیپوفیز و هیپوتالاموس را درگير مي كند.
سطح بالای LH (و FSH) در اواسط سيكل قاعدگي باعث تخمک گذاری مي شود. LH همچنين تخمدان ها را برای تولید استروئیدها و اصولا استرادیول تحریک مي كند. استرادیول و سایر استروئیدها براي تنظیم تولید LH، به هیپوفیز كمك مي كنند.
LH در مردان، نوع خاصي از سلول (Leydig cells) را در بیضه ها برای تولید تستوسترون تحریک می کند. سطح LH در مردان پس از بلوغ نسبتا ثابت است. افزایش سطح تستوسترون به غده هیپوفیز و هیپوتالاموس بازخورد منفی مي دهد و در نتیجه میزان ترشح LH را کاهش مي دهد.
در نوزادان و کودکان، سطح LH در مدت کوتاهی پس از تولد افزایش مي يابد، سپس تا سطوح بسیار پایین افت مي كند (تا 6 ماه در پسران و 1-2 سال در دختران). در حدود 6-8 سال، سطوح LH دوباره قبل از شروع بلوغ و توسعه ویژگی های ثانویه جنسی افزایش مي یابد.
در زمان یائسگی، عملكرد تخمدانها متوقف مي شود و سطح LH افزایش مي يابد. افزایش سطح LH و FSH در نارسایی اولیه تخمدان دیده می شود. در مردان، سطح بالاي LH ممکن است نشان دهنده نارسایی اولیه بیضه باشد كه می تواند به علت نقص در رشد بیضه یا آسیب بیضه باشد. بلوغ زودرس در نوجوانان سطح LH و FSH را افزايش مي دهد.
سطوح پایین LH و FSH در نارسایی ثانویه تخمدان دیده می شود. بلوغ ديررس در نوجوانان سطح LH و FSH را كاهش مي دهد.
FSH; Testosterone; Progesterone; Estradiol; Total estrogens
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد، یا از نمونه ادرار تصادفی استفاده می شود. ادرار24 ساعته ممکن است درخواست شود اگر پزشک بخواهد سطح LH تولید شده در طی یک دوره 24 ساعته را اندازه گیری نمايد. LH به طور متناوب در طول روز آزاد مي شود، بنابراين نمونه تصادفی ممکن است مقدار واقعی را نشان ندهد. ادرار 24 ساعته می تواند این تغييرات را رفع كند.
بعضی از داروها می توانند باعث افزايش LH شوند، مانند داروهای ضد تشنج، کلومیفن و نالوکسان؛ در حالی که برخی دیگر باعثكاهش LH مي شوند، مانند دیگوکسین،قرص هاي جلوگيري از بارداري و درمان های هورمونی.
LH اغلب همراه با آزمايش های دیگر (FSH، تستوسترون، استرادیول و پروژسترون) در اقدامات لازم براي ناباروری در مرد و زن، هر دو مورد استفاده قرار مي گيرد. سطوح LH همچنين در بررسي بی نظمی های قاعدگی و برای کمک به تشخیص اختلالات هیپوفیز یا بیماری های مربوط به تخمدان ها یا بیضه مفید هستند.
در کودکان، FSH و LH براي تشخیص بلوغ تأخیري و زودرس استفاده می شود.
در زنان، سطوح LH و FSH می تواند به افتراق بین نارسایی اولیه تخمدان (نارسایی خود تخمدان ها یا عدم توسعه تخمدانها) و نارسایی ثانویه تخمدان (نارسایی تخمدان ها به علت اختلالات هیپوفیز یا هیپوتالاموس) کمک كند.
Prolactin
Prolactinاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
ProlactinPRLپرولاكتينPRL
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه باید 3 تا 4 ساعت پس از بیدار شدن جمع آوری شود.
نمونه خون از ورید بازو
در حالت ایده آل، نمونه خون معمولا باید در مدت کوتاهی پس از بیدار شدن، ترجیحا بعد از اين كه فرد براي 30 دقیقه آرام و بيحركت بود، گرفته شود.
اين تست برای تعیین اینکه آیا سطح پرولاکتین فرد بالاتر (یا بعضی اوقات، پایین تر) از حد طبیعی است؛ هنگامی که فرد علائم پرولاکتین بالا، مانند گالاکتوره و/ یا اختلالات بینایی و سردرد دارد؛ تشخیص ناباروری و ناتوانی جنسی در مردان؛ تشخیص ناباروری در زنان؛ تشخیص تومور تولید کننده پرولاکتین (پرولاكتينوما) و پایش عود آن؛ برای پیگیری کاهش تستوسترون در مردان؛ برای پایش عود پرولاكتينوما؛ ارزیابی عملکرد هیپوفیز قدامی (همراه با سایر هورمون ها) درخواست مي شود.
هنگامی که فرد به یک بیماری مبتلا است یا داروهایی مصرف مي كند که ممکن است بر تولید دوپامین اثر بگذارند، گاهی اوقات ممکن است غلظت پرولاکتین پايش شود.
پرولاکتین، هورمون تولید شده توسط بخش قدامی غده هیپوفیز است. ترشح پرولاکتین توسط دوپامین شیمیایی مغز تنظیم و مهار مي شود. به طور طبیعی در مقادیر کم در مردان و در زنان غیر باردار وجود دارد. نقش اصلی پرولاکتین، پيش بردن شیردهی (تولید شیر پستان) است.
میزان پرولاکتین معمولا در طول بارداری و درست پس از زایمان بالا است. در طی حاملگی، هورمونهاي پرولاکتین، استروژن و پروژسترون، توسعه شیر پستان را تحریک مي كنند. پس از زایمان، پرولاکتین به شروع و حفظ شیر پستان کمک می کند.
سطوح بالاي پرولاکتین در دوران بارداری و پس از زایمان، پرولاکتینوما، بیماری های هیپوتالاموسی، کم کاری تیروئید، بیماری کلیوی، سایر تومورها و بیماری هاي هیپوفیز و سندرم تخمدان پلی کیستیک ديده مي شود. استرس بیماری، تروما و حتی ترس از آزمایش خون و تحریک نوک پستان باعث افزایش خفيف پرولاکتین مي شوند.
FSH, LH, Testosterone, DHEAS, Estrogen, Progesterone
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
داروهايي مانند استروژن، داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای، خواب آورها، آمفتامین ها، داروهای فشار خون بالا (رزرپین، وراپامیل، متیل دوپا) و برخی از داروهایی که برای درمان ریفلاکس معده (سایمتیدین) استفاده می شوند، باعث افزايش و داروهایی مانند دوپامین، لوودوپا و مشتقات آلکالوئیدهای ارگو باعث كاهش پرولاكتين مي شوند.
Testosterone
Testosteroneاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
 TestosteroneتستوسترونTotal testosterone
آمادگي خاصي لازم نيست؛ عدم انجام ورزش سنگين
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای تشخیص بيماري هاي مختلف در مردان، زنان و پسران، شامل بلوغ تأخیري یا زودرس در پسران؛ کاهش میل جنسی در مردان و زنان؛ اختلال نعوظ در مردان؛ ناباروری در زنان و مردان؛ تومور بیضه در مردان؛ اختلالات هیپوتالاموس و یا هیپوفیز، و پرمويي و بروز صفات مردانه در دختران و زنان؛ برای تعیین سطح غیرطبیعی تستوسترون در مردان و زنان درخواست مي شود. سطح غیرطبیعی در مردان، ممکن است به توضیح مشکل نعوظ (اختلال نعوظ) ، ناتوانی در باردار كردن شریک زندگی (ناباروری)، بلوغ زودرس یا تأخیري؛ و در زنان، ظهور ویژگی های فیزیکی مردانه (بروز صفات مردانه)، ناتوانی در باردار شدن و به عنوان شاخصي برای سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) كمك كند.
اگر بيمار مرد است و پزشک فکر می کند که بيمار ممکن است نابارور باشد، یا اگر بيمار قادر به رسيدن به، یا حفظ نعوظ نمي باشد؛ اگر بيمار پسري با بلوغ زودرس یا تأخیري است؛ اگر بيمار مؤنث است، اما دارای صفات مردانه، مانند صدای بم یا موی زياد بدن (پرمويي) مي باشد، یا آمنوره دارد، یا نابارور است، اين تست درخواست مي شود.
تستوسترون، هورمون استروئیدی (آندروژن) تولید شده توسط بافت های اندوكريني خاص (Leydig Cells) در بیضه مردان است. تولید آن توسط هورمون LH تحریک مي شود. تستوسترون در طي یک مکانیسم بازخورد منفی كار مي كند. با افزایش تستوسترون، LH کاهش می یابد، در حالی که افزایش LH باعث کاهش تستوسترون مي شود. سطوح تستوسترون روزانه است، اوج آن در ساعات اولیه صبح (حدود 4:00 تا 8:00)، و پایین ترین سطح آن در غروب (حدود 4:00 تا 8:00 بعد از ظهر) است.
تستوسترون همچنين توسط غدد آدرنال در هر دو جنس مرد و زن، و در مقادیر کم توسط تخمدان ها در زنان، توليد مي شود. در زنان، تستوسترون به استرادیول (هورمون جنسی اصلی در زن) تبدیل مي شود.
تستوسترون بعد از ورزش افزایش مي يابد. در مردان با تومور بیضه؛
تومورهای آدرنال که تستوسترون تولید مي كنند؛ استفاده از آندروژن ها (كه استروئیدهای آنابولیک نيز ناميده مي شوند)؛ بلوغ زودرس با علت ناشناخته در پسران؛ پرکاری تیروئید؛ هیپرپلازی مادرزادی آدرنال و در زنان، با سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)؛ تخمدان یا تومور غده آدرنال؛ هیپرپلازی مادرزادی آدرنوكورتيكال افزايش مي يابد.
تستوسترون با افزايش سن در مردان؛ بیماری های هیپوتالاموس و یا هیپوفیز؛
بیماری های ژنتیکی که می توانند باعث کاهش تولید تستوسترون در مردان جوان شوند (سندروم هاي کلاین فلتر، Kallman، و Prader-Willi)، یا ناتواني بیضه و ناباروری (در دیستروفی میوتونیک، شکلی از دیستروفی عضلانی)؛ تولید ناقص تستوسترون به دلیل آسیب رساندن به بیضه ها، مانند اعتیاد به الکل، صدمه فیزیکی و یا بیماری های ویروسی مثل اوریون و بيماري كبدي كاهش مي يابد.
FSH, LH, SHBG, DHEAS, Free and bioavailable testosterone (see FAQ section), Estradiol (see Estrogen), DHT, Gonadotropin-releasing hormone
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
داروهايي شامل آندروژن ها و استروئیدها، می توانند سطح تستوسترون را کاهش دهند.
داروهايي مانند داروهای ضد تشنج، باربیتورات ها و کلومیفن می توانند سطح تستوسترون را افزایش دهند. زنانی که تحت درمان با استروژن هستند، ممکن است میزان تستوسترون افزایش يافته داشته باشند.
DHEA-S
DHEA-Sاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Dehydroepiandrosterone SulfateDHEASDHEA-SO4; DHEA Sulfate
آمادگي خاصي لازم نيست، هرچند كه زنان باید به پزشک خود در مورد زمان آزمايش صحبت كنند. پزشک ممکن است بخواهد نمونه یک هفته قبل یا بعد از دوره قاعدگی گرفته شود.
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای تعیین سطح DHEAS در خون؛ برای کمک به ارزیابی عملکرد غده آدرنال؛ برای تشخیص تومور یا سرطان آدرنال؛ برای کمک به تعیین علت بروز صفات مردي در زنان یا بلوغ زودرس در پسران؛ هنگامی که زن موي صورت و بدن اضافي (پرموئي)، آکنه، آمنوره، یا ناباروری دارد؛ هنگامی که یك پسربچه در حال بلوغ زودرس است یا دختربچه اي، علائمي از بروز صفات مردي نشان مي دهد، درخواست مي شود.
DHEAS را می توان برای کمک به تشخیص تومورها در قشر غده آدرنال (تومورهاي آدرنوكورتيكال) ، سرطان آدرنال و هیپرپلازی آدرنال مادرزادی یا هیپرپلازی آدرنال بالغين و برای جدا کردن این بيماري ها از تومورها و سرطان های تخمدان اندازه گیری نمود.
غلظت هاي DHEAS اغلب همراه با سایر هورمون ها مانند FSH ،LH، پرولاکتین، استروژن و تستوسترون، برای کمک به تشخیص سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) و برای کمک به رد دیگر علل ناباروری، آمنوره و پرمويي اندازه گیری مي شود.
DHEAS، يك آندروژن است، هورمون جنسی مردانه که در خون مردان و زنان وجود دارد. خصوصیات ثانویه جنسی مردانه را در بلوغ توسعه مي دهد و می تواند توسط بدن به آندروژن قویتر مانند تستوسترون و آندروستنديون تغيير شكل دهد، یا می تواند به هورمون زنانه استروژن تبدیل شود. ترشح DHEAS توسط هورمون هیپوفیزی آدرنوکورتیکوتروپيك (ACTH) و دیگر فاكتورهاي هیپوفیز کنترل می شود.
DHEAS به عنوان شاخص عملکرد آدرنال، مفید است. تومورها و سرطان هاي آدرنال و هیپرپلازی آدرنال می توانند منجر به تولید بیش از حد DHEAS شوند. مقدار بالاي DHEAS ممکن است در مردان بزرگسال مورد توجه نباشد، اما می تواند منجر به آمنوره و نشانه های قابل مشاهده بروز صفات مردي در زنان باشد.
مقدار اضافي DHEAS در کودکان، می تواند باعث بلوغ زودرس در پسران و آلت تناسلی خارجی دوگانه، موي اضافي در بدن و دوره قاعدگی غیر طبیعی در دختران شود.
سندرم تخمدان پلی کیستیک، سرطان آدرنال و هیپرپلازی آدرنال، سطح DHEAS را افزايش مي دهند.
مقدار پایین DHEAS ممکن است ناشي از اختلالات آدرنال و یا کم کاری هیپوفیز، يك بیماری که باعث کاهش سطح هورمون های هیپوفیزی که تولید و ترشح هورمون های آدرنال را تنظیم مي كنند، باشد.
Testosterone; ACTH; FSH; LH; Prolactin; Estrogen; SHBG; 17-Hydroxyprogesterone
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
سطح DHEAS نرمال همراه با دیگر سطوح آندروژن طبیعی، ممکن است نشان دهد که غده آدرنال عملکرد طبيعي دارد. به ندرت، وقتی تومور یا سرطان آدرنال وجود دارد، اما هورمون ترشح نمي شود، ممکن است DHEAS نرمال باشد. با سندرم تخمدان پلی کیستیک، DHEAS ممکن است افزايش يابد، اما مي تواند نرمال هم باشد، چون این اختلال معمولا به تولید آندروژن تخمدان (اصولا تستوسترون) وابسته است.
افزایش سطح DHEAS ممكن است تومور آدرنوكورتيكال، سرطان یا هیپرپلازی آدرنال را نشان دهد. افزایش سطح DHEAS، تشخیصی یک بيماري خاص نیست؛ معمولا نیاز به آزمایش بیشتر براي يافتن علت عدم تعادل هورمونی را نشان می دهد.
Progesterone
Progesteroneاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Progesteroneپروژسترون
آمادگي خاصي لازم نيست؛ آخرین دوره قاعدگی بیمار و سه ماهه بارداری باید يادداشت شود.
نمونه خون از ورید بازو؛ تعداد محدودی از آزمایشگاه ها می توانند این آزمايش را روي بزاق انجام دهند.
اين تست برای کمک به تشخیص علت ناباروری، تعيين انجام تخمک گذاری، کمک به تشخیص حاملگی خارج از رحم یا عدم بارداري؛ پايش سلامت بارداری و کمک به تشخیص علت خونریزی غیرطبیعی رحمی؛ يا در زمان های خاص در طول سيكل قاعدگی زن براي تعیین اینکه آیا/ چه هنگامي تخمک گذاری مي كند؛ در طول اوایل حاملگی، زمانی که علائم، امکان حاملگی خارج از رحم یا عدم بارداري را نشان می دهد؛ در طول بارداری برای کمک به تعیین سلامت جنین و جفت؛ و هنگامی که زن خونریزی غیرطبیعی رحمی دارد، درخواست مي شود.
این تست، سطح پروژسترون در خون را اندازه گیری مي كند. پروژسترون، هورمون استروئیدی است که نقش اصلی آن کمک به آماده سازی بدن زن برای بارداری است؛ اين هورمون در پيوستگي با چند هورمون زنانه دیگر کار می کند.
سطوح پروژسترون ممکن است همراه با آزمايش های دیگر مانند FSH ، LH ،HCG، آزمایش تیروئید، آزمایش هاي انعقادی و CBC (شمارش کامل خون)، برای کمک به تعیین علت خونریزی غیرطبیعی رحم در زنان غیر باردار درخواست شود.
برخی از کیست های تخمدان؛ حاملگی غیرقابل دوام كه به عنوان حاملگی مولار (بچه خوره) شناخته مي شود؛ شکل نادري از سرطان تخمدان؛ تولید بیش از حد پروژسترون توسط غدد فوق کلیوی؛ هیپرپلازی مادرزادی آدرنال (CAH) سطح پروژسترون را افزايش مي دهند.
سطح پروژسترون در بارداری هاي چندتايي (دوقلو، سه قلو و غیره) نسبت به بارداري هايي که فقط یک جنین دارند، بالاتر خواهد بود.
مسمومیت در اواخر بارداری؛ کاهش فعالیت تخمدان؛ عدم قاعدگی (آمنوره)
سطح پروژسترون را كاهش مي دهند.
Estrogens, hCG, FSH, LH
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد؛ تعداد محدودی از آزمایشگاه ها می توانند این آزمايش را روي بزاق انجام دهند.
استفاده از مکمل های استروژن و پروژسترون، می تواند بر مقدار اين هورمون تاثیر بگذارد.
تفسیر نتایج آزمايش پروژسترون، به علت درخواست آزمایش و به دانستن آن كه زن در كجاي سيكل قاعدگی یا بارداری خود قرار دارد، بستگی دارد. سطوح پروژسترون معمولا شروع به بالا رفتن مي كنند، زمانی که تخمك از تخمدان آزاد مي شود، برای چند روز افزایش مي يابد و سپس با شروع حاملگی بالا مي ماند، یا افت مي كند تا دوره قاعدگی شروع شود.
اگر سطح پروژسترون به صورت ماهانه بالا و پايين نرود، زن نمي تواند تخمک گذاری كند یا عادت ماهانه داشته باشد. اگر میزان آن به طور طبيعي در اوایل حاملگی افزایش نمي یابد، حاملگی ممکن است خارج از رحم باشد، و/ یا ممکن است شکست بخورد. اگر اندازه گیری سریالي، افزایش سطوح پروژسترون در طول زمان را نشان نمی دهد، ممکن است مشکلاتي با قابليت زنده ماندن جفت و جنین وجود دارد.
17-OH progesterone
17-OH progesteroneاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
17-Hydroxyprogesterone17-OHP17-OHP; 17-OH progesterone; Progesterone-17-OH
آمادگي خاصي لازم نيست، اما پزشک ممکن است نمونه اول صبح را درخواست نمايد. پزشک همچنین ممکن است درخواست كند که نمونه خون در زمان خاصي در طول سيكل قاعدگی زن گرفته شود.
نمونه خون ورید بازو یا خون پاشنه پا براي نوزاد
اين تست، براي غربالگري، شناسایی و پايش درمان هیپرپلازی مادرزادی آدرنال (CAH)؛ گاهی اوقات براي کمک به رد بيماري هاي دیگر؛ يا به عنوان بخشی از غربالگري روتين نوزاد، زماني كه نوزاد دستگاه تناسلی دوگانه دارد، زمانی که یک زن جوان، پرموئي یا دیگر علائم بروز صفات مردانه دارد، هنگامی که یک پسربچه توسعه جنسی زودرس دارد، و به صورت دوره ای برای پايش درمان CAH درخواست مي شود.

این تست، مقدار 17- هیدروکسی پروژسترون (17-OHP) در خون را اندازه گیری می كند. 17-OHP پیش ساز کورتیزول است و ماده ای است که توسط بدن مورد استفاده قرار مي گيرد تا کورتیزول بسازد. کورتیزول هورمونی است که توسط غدد آدرنال توليد مي شود و به تجزیه پروتئین، گلوکز و لیپیدها، حفظ فشار خون و تنظیم سیستم ایمنی بدن کمک می کند. تولید کورتیزول، توسط هورمون آدرنوکورتیکوتروپيك (ACTH)، كه توسط غده هیپوفیز تولید شده، تحریک مي شود. غلظت هاي کورتیزول به طور طبيعي در طول روز متفاوت است، اوج آن حدود 8 صبح و کاهش آن در غروب است.
مقدار آن با بیماری و استرس و نيز در نوزادان نارس افزایش مي يابد. افزایش قابل توجه آن در CAH ديده مي شود. افزایش خفيف آن، در افرادي كه CAH با شدت كمتر، يا کمبود 11-بتا-هیدروکسیلاز (یکی دیگر از نقص آنزیمی است در ارتباط با CAH است) دارند، ديده مي شود.
پاسخ به درمان، غلظت آن را كاهش مي دهد.
Cortisol; ACTH; Testosterone; Androstenedione
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن در ورید بازو یا از پاشنه پاي نوزاد به دست مي آيد
آزمايش 17-OHP به طور روتين به عنوان بخشی از غربالگري نوزاد درخواست مي شود و اگر آزمايش غربالگری، نتایج اولیه را تأييد كند ممکن است تکرارگردد. آزمايش 17-OHP ممکن است هر زمان که نوزاد، علائم بی کفایتی آدرنال یا بحران های هدر رفتن نمک را نشان مي دهد، درخواست شود. برخی از علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:
بیحالی و سستی، فقدان انرژی (بی حالی)؛ خوب غذا نخوردن؛ کم شدن آب بدن؛ فشار خون پایین؛ نوزاد با CAH همچنین ممکن است دستگاه تناسلی دوگانه، بروز صفات مردانه، آکنه یا مو در ناحیه تناسلی داشته باشد.
استراديول يا استروژن
استراديول يا استروژناستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
EstradiolE2استراديولEstrogen fractions/fractionated; Estradiol (E2)
آمادگي خاصي لازم نيست، اما زمان نمونه گيري با سيكل قاعدگی، یا هنگامی که فرد حامله است، با سن حاملگی ارتباط دارد.
نمونه خون ورید بازو، نمونه ادرار 24 ساعته، یا گاهی اوقات نمونه بزاق تازه
اين تست برای اندازه گیری یا پايش سطح استروژن بيمار در صورتي كه سيكل قاعدگی غیرطبیعی بي دليل، خونریزی غیر طبیعی یا سنگین، ناباروری، علائم یائسگی یا هر گونه تغییرات هورمونی دیگر دارد؛ همچنین برای آزمایش وضعیت جنین و جفت در طول مراحل اولیه بارداری و برای ارزیابی مؤنث بودن، وجود ویژگی های شبه زنانه در مردان؛ يا هنگامی که بيمار علائم عدم تعادل هورموني، خونریزی غیر طبیعی واژینال، توسعه غيرمعمول و/ يا زود اندام جنسی (مؤنث) نشان می دهد، یا وقتی که پزشک بخواهد سلامت جفت و جنین را در طول بارداری پايش كند؛ زمانی که یک مرد علائم زنانه نشان می دهد، درخواست مي شود.
سطح استرادیول در ارزیابی عملکرد تخمدان استفاده می شود. استرادیول گاهی اوقات برای پايش درمان هورمونی جایگزین دوران یائسگی استفاده مي شود.
استروژن ها، گروهي از استروئیدها هستند که سيكل قاعدگی را تنظیم مي كنند و به عنوان هورمونهای جنسی زنانه اصلی عمل مي كنند. شایع ترین اشكال استروژن جهت آزمایش، استرون (E1)، استرادیول (استرادیول- 17 بتا، E2) و استريول (E3) هستند. استروژن هاي تام معمولا در خون یا ادرار اندازه گیری می شوند.
استروژن ها مسئول توسعه اندام های جنسی و صفات جنسی ثانویه زنانه هستند و به سيكل قاعدگی و بارداری گره خورده اند. آنها هورمونهای جنسی اصلی در زنان در نظر گرفته مي شوند و به مقدار کم در مردان وجود دارند. E1 و E2، دو استروژن اصلي در زنان غیر باردار هستند، در حالی که E3 هورمون اصلی بارداری است.
استرادیول (E2) شكل غالب است و عمدتا در تخمدان ها با مقادير اضافی توسط غدد آدرنال در زنان و بیضه ها و غدد آدرنال در مردان تولید مي شود. در عادت ماهيانه زنان، سطوح آن در سراسر ماه متغير است ، سطح آن، در آغاز سيكل قاعدگی در پايين ترين مقدار است و درست قبل از آزاد شدن تخمک از تخمدان (تخمک گذاری) به بالاترین سطح خود افزايش مي يابد. سطوح طبیعی استرادیول برای تخمک گذاری مناسب، لقاح تخمك و بارداری، به علاوه ارتقاء ساختار استخوان سالم و تنظیم میزان کلسترول است.
بلوغ زودرس در دختران و بزرگ شدن پستان در مردان، تومورهای تخمدان ها، بیضه ها یا غدد آدرنال، پرکاری تيروئيد، سیروز، گلوکز در ادرار و عفونت های دستگاه ادراری باعث افزايش سطح استراديول مي شوند.
كاهش سطح استراديول در سندرم ترنر، کم کاری هیپوفیز، هیپوگنادیسم، بی اشتهایی عصبی، پس از یائسگی، PCOS (سندرم تخمدان پلی کیستیک، سندرم (Stein-Levanthal)، ورزش استقامتی سخت ديده مي شود.
Follicle stimulating hormone (FSH); Luteinizing hormone (LH); Progesterone; Testosterone; Triple or Quad screen; Sex hormone binding globulin
نمونه خون از ورید بازو یا نمونه ادرار 24 ساعته جمع آوری مي شود. بسته به نوع آزمايش درخواست شده، پزشک ممکن است نمونه بزاق تازه فرد را در یک لوله پلاستیکی جمع آوری كند؛ با این حال، آزمایش بزاق کمتر شایع است.
قرص هاي جلوگيري از بارداري و كلوميفن سطح استروژن را كاهش مي دهند.
Estriol
Estriolاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
EstriolE3استريولEstrogen fractions/fractionated; Estriol (E3)
آمادگي خاصي لازم نيست، اما زمان نمونه گيري با سيكل قاعدگی، یا هنگامی که فرد حامله است، با سن حاملگی ارتباط دارد.
نمونه خون ورید بازو، نمونه ادرار 24 ساعته، یا گاهی اوقات نمونه بزاق تازه
اين تست برای اندازه گیری یا پايش سطح استروژن بيمار در صورتي كه سيكل قاعدگی غیرطبیعی بي دليل، خونریزی غیر طبیعی یا سنگین، ناباروری، علائم یائسگی یا هر گونه تغییرات هورمونی دیگر دارد؛ همچنین برای آزمایش وضعیت جنین و جفت در طول مراحل اولیه بارداری و برای ارزیابی مؤنث بودن، وجود ویژگی های شبه زنانه در مردان؛ يا هنگامی که بيمار علائم عدم تعادل هورموني، خونریزی غیر طبیعی واژینال، توسعه غيرمعمول و/ يا زود اندام جنسی (مؤنث) نشان می دهد، یا وقتی که پزشک بخواهد سلامت جفت و جنین را در طول بارداری پايش كند؛ زمانی که یک مرد علائم زنانه نشان می دهد، درخواست مي شود.
استريول گاهی اوقات ممکن است به صورت سریالي براي کمک به پايش بارداری پرخطر درخواست شود.
استروژن ها، گروهي از استروئیدها هستند که سيكل قاعدگی را تنظیم مي كنند و به عنوان هورمونهای جنسی زنانه اصلی عمل مي كنند. شایع ترین اشكال استروژن جهت آزمایش، استرون (E1)، استرادیول (استرادیول- 17 بتا، E2) و استريول (E3) هستند. استروژن هاي تام معمولا در خون یا ادرار اندازه گیری می شوند.
استروژن ها مسئول توسعه اندام های جنسی و صفات جنسی ثانویه زنانه هستند و به سيكل قاعدگی و بارداری گره خورده اند. آنها هورمونهای جنسی اصلی در زنان در نظر گرفته مي شوند و به مقدار کم در مردان وجود دارند. E1 و E2، دو استروژن اصلي در زنان غیر باردار هستند، در حالی که E3 هورمون اصلی بارداری است.
استريول (E3)، استروژن عمده در بارداری با مقادیر نسبتا بزرگ، تولید شده توسط جفت در حال توسعه است. سطوح استريول در هفته هشتم بارداری شروع به افزايش مي كند و تا مدت کوتاهی قبل از زایمان ادامه مي يابد. استريول در حال گردش در خون مادر، به سرعت از بدن پاک می شود. هر اندازه گیری از استريول یک تصویر لحظه ای است از آنچه که براي جفت و جنین رخ مي دهد، اما تغيير طبیعی روزانه در غلظت استريول نیز وجود دارد.
عدم بارداری
Follicle stimulating hormone (FSH); Luteinizing hormone (LH); Progesterone; Testosterone; Triple or Quad screen; Sex hormone binding globulin
نمونه خون از ورید بازو یا نمونه ادرار 24 ساعته جمع آوری مي شود. بسته به نوع آزمايش درخواست شده، پزشک ممکن است نمونه بزاق تازه فرد را در یک لوله پلاستیکی جمع آوری كند؛ با این حال، آزمایش بزاق کمتر شایع است.
PTH
PTHاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Parathyroid HormonePTHهورمون پاراتیروئیدIntact PTH; Biointact PTH; Parathormone
از آنجا که سطح PTH در طول روز متغير است، نمونه ها معمولا حدود 8 صبح گرفته مي شوند. بيمار بايد با پزشک خود در مورد زمان نمونه گيري صحبت كند. روش های کنونی نیاز به ناشتايي ندارند.
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای تعیین علت عدم تعادل کلسیم؛ ارزیابی عملکرد پاراتیروئید؛ تشخیص و تمایز بین هیپرپاراتیروئیدیسم اولیه، ثانويه و ثالثيه؛ تشخیص هيپوپاراتیروئیديسم؛ در طول عمل جراحی برای هیپرپاراتیروئیدیسم، برای تأیید برداشتن غده (ها) كه باعث مشکل شده اند؛ يا هنگامی که سطح کلسیم خون بالاتر یا پایین تر از حد طبیعی است؛ زمانی که فرد جراحی هیپرپاراتیروئیدیسم دارد؛ زمانی که پزشک بخواهد عملکرد خوب غدد پاراتیروئید بيمار را تعیین كند، درخواست مي شود.
Estriol گاهی اوقات ممکن است درخواست شود سریال به کمک به نظارت بر بارداری ، بارداری پرخطر است.
این تست مقدار هورمون پاراتیروئید (PTH) در خون را اندازه گیری می كند. PTH در حفظ سطوح ثابت کلسیم در خون، به بدن کمک می کند. بخشی از حلقه بازخورد است که شامل کلسیم، پاراتورمون، ویتامین D، و تا حدی فسفر (فسفات) و منیزیم مي باشد. شرایط و بیماری هایی که در این حلقه بازخورد، شكاف ايجاد مي كنند، می توانند باعث افزايش يا كاهش نامناسب در سطوح کلسیم و PTH شوند و منجر به علائم هیپرکلسمی یا هیپوکلسمی گردند. سطح PTH در طول روز متغير است، اوج آن در حدود ساعت 2 صبح است.
تست PTH كامل، بيشترين تست هورمون پاراتیروئید درخواستي است. برای کمک به تشخیص علت پایین یا بالا بودن سطح کلسیم، برای کمک به تشخیص بین علل مرتبط و غیرمرتبط با پاراتیروئید درخواست مي شود. همچنین ممکن است برای پايش اثربخشی درمان وقتي فرد، بیماری مرتبط با پاراتیروئید دارد، درخواست شود.
افزايش ترشح PTH ممکن است به دليل تومور خوش خیم پاراتیروئید و در نتيجه هیپرپاراتیروئیدیسم، ایجاد شود.
میزان پایین PTH ممکن است به دلیل شرایطي باشد كه باعث هیپرکلسمی یا اختلال در تولید PTH و در نتيجه هيپوپاراتیروئیديسم، مي شوند.
Calcium; Phosphorus; Magnesium; Vitamin D
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
فسفات ها، داروهای ضد تشنج، استروئیدها، ایزونیازید، لیتیم و ریفامپین، سطح PTH را افزایش مي دهند.
Calcitonin
Calcitoninاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
CalcitoninHuman calcitonin; Thyrocalcitonin
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای کمک به تشخیص و پايش هیپرپلازی سلول-C و سرطان مدولاري تیروئید؛ برای غربالگری افراد در معرض خطر ابتلا به نئوپلازی اندوكرين متعدد نوع 2 (MEN 2)؛ (multiple endocrine neoplasia type 2) يا وقتی که پزشک مشکوک به ابتلاي فرد است، یا زمانی کهفرد برای سرطان مدولاری تیروئید درمان می شود، یا وقتی یکی از اعضای خانواده بيمار به سرطان مدولاری تیروئید يا MEN 2 مبتلا است، درخواست مي شود.
این تست، مقدار کلسی تونین در خون را اندازه گیری مي كند. کلسی تونین هورموني است كه توسط سلول های خاص در تیروئید به نام سلول هاي -C توليد مي شود. کلسی تونین در تنظیم سطح کلسیم در خون درگیر است و شکستن استخوان ها را مهار مي كند (جذب)، اگرچه چگونگي کار کلسی تونین در بدن انسان نامشخص است. چند هورمون توليد مي كند که به کنترل میزان سوخت و ساز کمک مي كند- عمدتا تیروکسین (T4) و تري يدوتيرونين (T3).
سطح کلسی تونین در دو بيماري نادر هیپرپلازی سلول-C و سرطان مدولاری تیروئید، سرطان ريه، انسولينوما و تومورهاي پانكراتيك ديگر به نام ويپوما افزايش مي يابد.
RET oncogene; Calcium; Thyroid biopsy; Scan; Ultrasound
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
افزايش قابل ملاحظه کلسی تونین، شاخص خوبی از هیپرپلازی سلول-C یا سرطان مدولاری تیروئید است؛ با این حال پزشک از روش های دیگر، مانند بیوپسی تیروئید، اسکن و سونوگرافی برای تشخیص استفاده مي کند.
با درمان موفقیت آمیز برای سرطان مدولاری تیروئید (برداشتن غده تیروئید و مقداري از بافت اطراف آن)، مقدار کلسی تونین معمولا به سطوح بسیار پایین افت خواهد كرد. اگر مقادیر در طول زمان، کم باقی بمانند، پس احتمالا درمان مؤثر بوده است. در برخی از موارد، سطح کلسی تونین افت خواهد کرد، اما پس از درمان، در حد كمي بالا باقی می ماند. این بدان معنی است که برخی از بافت هاي تولیدكننده کلسی تونین باقی مانده اند. اگر میزان کلسی تونین در طول زمان شروع به افزایش كند، پس احتمالا سرطان مدولاری تیروئید عود كرده است.
 Calcifidiol (25-hydroxy-vitamin D)
Calcifidiol (25-hydroxy-vitamin D) استفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
25-hydroxy-vitamin D; 25-hydroxycholecalciferol25(OH)DCalcidiol (25-hydroxy-vitamin D); Calcifidiol (25-hydroxy-vitamin D)
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست، برای تعیین کمبود ویتامین D فرد؛ برای تعیین مناسب بودن سطح مکمل ویتامین D در فرد؛ اگر فرد در حال درمان با ویتامین D است؛ اگر فرد سطح کلسیم، فسفر، و/ یا هورمون پاراتیروئید غیرطبیعی دارد، در صورتی که فرد شواهدی از بیماری های استخوان یا ضعف استخوان دارد، اگر پزشک مشکوک است که بيمار ممکن است کمبود ویتامین D داشته باشد، یا برای پايش درمان کمبود ویتامین D درخواست مي شود. اين آزمايش براي زناني كه در معرض خطر بالایی از کمبود ویتامین D قرار دارند (زنان مسن، زنان با سوء جذب، زنان محصور در خانه و زنان با پوست تیره) توصيه می شود.
اگر مقدار کلسیم پايين است و یا بیمار دارای علائم کمبود ویتامین D، مانند بدشكلي استخوان در کودکان (ريكتس) و ضعف استخوان، نرمی یا شکستگی در بزرگسالان (استئومالاشيت) است، 25-هیدروکسی ویتامین D معمولا برای شناسایی کمبود احتمالي در ویتامین D است. 25-هیدروکسی ویتامین D اغلب قبل از اینکه فرد درمان دارویی برای پوکی استخوان را شروع كند، درخواست مي شود.
دو شکل از ویتامین D وجود دارد که می توانند در خون اندازه گیری شوند، 25-هیدروکسی ویتامین D و 1،25-دي هیدروکسی ویتامین D.
25-هیدروکسی ویتامین D شکل اصلي هورمون موجود در خون و پیش ساز غیرفعال هورمون فعال يعني 1،25-دي هیدروکسی ویتامین D است. به دلیل نیمه عمر طولانی و غلظت بالاتر، 25 هیدروکسی ویتامین D معمولا برای ارزیابی و پايش وضعیت ویتامین D در افراد اندازه گیری مي شود.
کمبود ویتامین D ممکن است خطر ابتلا به برخی سرطان ها، بیماری های سیستم ایمنی و بیماری های قلبی عروقی را افزایش دهد.
سطوح بالای 25-هیدروکسی ویتامین D، در استفاده بیش از حد از قرص های ویتامین یا سایر مکمل های غذايی ديده مي شود.
سطوح خونی پایین 25-هیدروکسی ویتامین D وقتي ديده مي شود که فرد به اندازه کافی در معرض نور خورشید قرار نگرفته است، یا ویتامین D به اندازه کافی در رژیم غذایی برای پاسخگویی به تقاضای بدن وجود ندارد، یا جذب آن از روده ها با مشكل مواجه است.
Calcium; Phosphorus; Parathyroid hormone (PTH); Magnesium
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
داروهای مورد استفاده در درمان تشنج، به ویژه فنی توئین (دیلانتین)، می توانند با تولید 25-هیدروکسی ویتامین D در کبد تداخل كنند.
نقش اصلی ویتامین D، کمک به تنظیم جذب کلسیم، فسفر و (به میزان کمتر) منیزیم است. ویتامین D برای رشد و سلامت استخوانها حیاتی است و بدون آن، استخوان ها نرم و ناقص خواهند شد و قادر به تعمیر خود به طور طبيعي نخواهند بود، در نتیجه باعث دو نوع بیماری نرمی استخوان در کودکان و بزرگسالان مي شود. ویتامین D همچنين در تنظیم خود ایمنی، عملکرد متابولیک و پیشگیری از سرطان دخیل است.
میزان بالای ویتامین D و کلسیم می تواند به کلسیفیکاسیون و صدمه به اندام ها، به خصوص کلیه ها و عروق خونی منجر شود.
Calcitriol (1,25 dihydroxy-vitamin D)
Calcitriol (1,25 dihydroxy-vitamin D)استفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
1,25 dihydroxy-vitamin D1.25(OH)(2)DCalcitriol (1,25 dihydroxy-vitamin D)
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست، برای تعیین کمبود ویتامین D فرد؛ برای تعیین مناسب بودن سطح مکمل ویتامین D در فرد؛ اگر فرد در حال درمان با ویتامین D است؛ اگر فرد سطح کلسیم، فسفر، و/ یا هورمون پاراتیروئید غیرطبیعی دارد، در صورتی که فرد شواهدی از بیماری های استخوان یا ضعف استخوان دارد، اگر پزشک مشکوک است که بيمار ممکن است کمبود ویتامین D داشته باشد، یا برای پايش درمان کمبود ویتامین D درخواست مي شود. اين آزمايش براي زناني كه در معرض خطر بالایی از کمبود ویتامین D قرار دارند (زنان مسن، زنان با سوء جذب، زنان محصور در خانه و زنان با پوست تیره) توصيه می شود.
اگر مقدار کلسیم بالا است، یا فرد بیماریي دارد که ممکن است مقادیر بیش از حد ویتامین D توليد كند، نظير سارکوئیدوز یا برخی از اشكال لنفوم، معمولا 1،25-دي هيدروكسي ويتامين D درخواست مي شود. به ندرت، وقتي پزشك مشكوك به اختلالات 1 - آلفاهيدروكسيلاز مي باشد، ممکن است این آزمایش را درخواست نمايد.
دو شکل از ویتامین D وجود دارد که می توانند در خون اندازه گیری شوند، 25-هیدروکسی ویتامین D و 1،25-دي هیدروکسی ویتامین D.
25-هیدروکسی ویتامین D شکل اصلي هورمون موجود در خون و پیش ساز غیرفعال هورمون فعال يعني 1،25-دي هیدروکسی ویتامین D است. به دلیل نیمه عمر طولانی و غلظت بالاتر، 25 هیدروکسی ویتامین D معمولا برای ارزیابی و پايش وضعیت ویتامین D در افراد اندازه گیری مي شود.
سطوح بالای 1،25-دي هیدروکسی ویتامین D ممکن است هنگامی ديده شود که هورمون پاراتيروئيد اضافي وجود دارد، یا زمانی که بیماری هايي مانند سارکوئیدوز یا برخی از لنفوم ها وجود دارند که می توانند 1،25-دي هیدروکسی ویتامین D را در خارج از کلیه ها بسازند.
سطوح پایین 1،25-دي هیدروکسی ویتامین D می تواند در بیماری کلیوی دیده می شود و یکی از اولین تغییراتي است كه در افراد مبتلا به نارسایی کلیه رخ می دهد.
Calcium; Phosphorus; Parathyroid hormone (PTH); Magnesium
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
نقش اصلی ویتامین D، کمک به تنظیم جذب کلسیم، فسفر و (به میزان کمتر) منیزیم است. ویتامین D برای رشد و سلامت استخوانها حیاتی است و بدون آن، استخوان ها نرم و ناقص خواهند شد و قادر به تعمیر خود به طور طبيعي نخواهند بود، در نتیجه باعث دو نوع بیماری نرمی استخوان در کودکان و بزرگسالان مي شود. ویتامین D همچنين در تنظیم خود ایمنی، عملکرد متابولیک و پیشگیری از سرطان دخیل است.
میزان بالای ویتامین D و کلسیم می تواند به کلسیفیکاسیون و صدمه به اندام ها، به خصوص کلیه ها و عروق خونی منجر شود.
Renin
Reninاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
ReninPRAPlasma renin activity; PRA
برای اندازه گیری آلدوسترون و رنین پلاسما، پزشک ممکن است از بيمار بخواهد قبل از خونگيري، برای مدت زماني بايستد يا دراز بكشد (به عنوان مثال، 15-30 دقیقه)
نمونه خون از ورید بازو یا نمونه ادرار 24 ساعته؛ گاهی اوقات خون از وریدهای رنال یا آدرنال جمع آوری مي شود.

اين تست برای تعیین غیر طبیعی بودن سطوح آلدوسترون و رنین؛ يا هنگامی که فرد ویژگی های مرتبط با افزایش تولید آلدوسترون، مانند فشار خون بالا، ضعف عضلانی و پتاسیم کم را توسعه مي دهد، درخواست مي شود.
تست های رنین و آلدوسترون برای ارزیابی تولید مقادير مناسب آلدوسترون و برای تمایز میان علل بالقوه مازاد یا کمبود آن استفاده می شوند. آلدوسترون ممکن است در خون یا در نمونه ادرار 24 ساعته اندازه گیری شود؛ رنین همیشه در خون اندازه گیری مي شود. سطوح آلدوسترون و رنین، صبح در بالاترين مقدار خود هستند و در طول روز تغيير مي كنند. آنها توسط موقعیت و حالت شخص، استرس و توسط انواعی از داروهای تجویز شده، تحت تأثیر قرار مي گيرند.
آلدوسترون و رنین پلاسما معمولا وقتی که بیمار دارای فشار خون بالا و پتاسیم پایین است، با هم درخواست مي شوند. اگر داروها فشار خون بالا را کنترل نمی کنند و یا اگر فشار خون بالا در سنین كم توسعه مي يابد، حتی اگر پتاسیم طبیعی است، اين آزمایش ها ممکن است انجام شوند.
استرس و تمرينات ورزشي شدید به طور موقت می تواند مقادير آلدوسترون را افزایش دهد.
سطح آلدوسترون پايين در نارسایی آدرنال و هیپرپلازی مادرزادی آدرنال ديده مي شود. سطح آلدوسترون با بیماری های خيلي شدید، کم می شود، بنابراین آزمایش نباید هنگامی که شخص خيلي بیمار است، انجام شود.
Cortisol; Electrolytes; Potassium; Aldosterone/Renin activity calculation or ratio; Aldosterone stimulation test; Aldosterone suppression test
نمونه خون توسط سوزن از داخل ورید بازو براي اندازه گیری آلدوسترون و/ یا رنین پلاسما به دست مي آيد. جمع آوري نمونه ادرار 24 ساعته برای آلدوسترون، از سوی برخی از پزشکان ترجیح داده مي شود چون سطوح آلدوسترون پلاسما در طول روز متغير است و به وسيله موقعیت و حالت تحت تأثیر قرار مي گيرد. در برخی موارد، خون با قرار دادن یک کاتتر از وریدهای رنال يا آدرنال جمع آوری مي شود؛ این كار توسط رادیولوژیست در بیمارستان انجام می شود.
داروهاي مسكن غیراستروئیدی، داروهای مدر (ادرار آور)، مسدود کننده های بتا، استروئیدها ، مهاركننده هاي ACE و قرص هاي جلوگيري از بارداری می توانند بر نتایج آزمون تأثیر بگذارند.
آلدوسترون هورموني است که احتباس سدیم (نمک) و دفع پتاسیم توسط کلیه ها را تحریک مي كند و نقش مهمی در حفظ غلظت هاي نرمال سدیم و پتاسیم در خون و در کنترل حجم و فشار خون دارد. آلدوسترون توسط قشر آدرنال تولید می شود. تولید آن به طور طبيعي توسط دو پروتئین دیگر، رنین و آنژیوتانسین تنظیم می شود. رنین زمانی از کلیه ها آزاد مي شود که افت فشار خون، کاهش غلظت سدیم، یا افزایش غلظت پتاسیم وجود دارد. رنین پروتئین آنژيوتانسينوژن را مي شكند تا آنژیوتانسین I تشکیل شود، که سپس توسط آنزیم دوم به آنژیوتانسین II تبدیل مي شود. آنژیوتانسین II باعث تنگ شدن عروق خونی مي شود و تولید آلدوسترون را تحريك مي كند.
شرایط گوناگون می تواند منجر به تولید بیش از حد یا توليد كم آلدوسترون شود. از آنجا که رنین و آلدوسترون به طور نزدیکي به هم مرتبط هستند، اغلب هر دو با هم برای شناسایی علت آلدوسترون غیرطبیعی آزمایش مي شوند.
ACE or Angiotensin Converting Enzyme
ACE or Angiotensin Converting Enzymeاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Angiotensin-Converting EnzymeACESerum Angiotensin Converting Enzyme; SACE
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای کمک به تشخیص و پايش سارکوئیدوز؛ برای کمک به افتراق این بیماری سیستمیک از اختلالات دیگر كه باعث بروز علائم مشابه مي شوند؛ هنگامی که فرد گرانولوم دارد که ایجاد برجستگی های کوچک در زیر پوست، سرفه طولانی، چشم هاي قرمز اشكبار، تنگي نفس، درد مفاصل و/ یا سایر علائم دال بر سارکوئیدوز ايجاد مي كند؛ براي پايش دوره سارکوئیدوز فعال و اثربخشي درمان كورتيكواستروئيد در فواصل منظم درخواست مي شود.
این تست مقدار آنزیم ACE را در خون اندازه گیری مي كند. ACE، آنزیمی است که به تنظیم فشار خون کمک می کند. در تبدیل آنژیوتانسین I (پروتئین غیر فعال) به آنژیوتانسین II کمک می کند. آنژیوتانسین II به عنوان یک وازوپرسور قوی عمل مي كند؛ باعث ادغام شدن سرخرگ ها مي شود، آنها را به طور موقت باريكتر مي كند و باعث افزایش فشار خون جاري در آنها مي شود. ACE در سراسر بدن تولید می شود، اما به طور ویژه در ریه ها متمرکز مي شود.
سطح ACE خون وقتی گرانولوم مربوط به سارکوئیدوز توسعه مي يابد، مكررا افزایش می يابد. مقادير ACE احتمال كمتري دارد كه در ساركوئيدوز مزمن افزايش پيدا كنند. افزايش سطوح ACE در HIV؛ هیستوپلاسموز (عفونت قارچی تنفسی)؛ دیابت شیرین؛ پرکاری تيروئيد؛ لنفوم؛ سیروز الکلی؛ بیماری Gaucher (اختلال نادر متابولیسم چربی ارثي)؛ مرض سل؛ جذام ديده مي شود.
در بيماري ساركوئيدوز، مقادير نرمال ACE وقتي ديده مي شود كه بيماري در حالت غيرفعال است، ساركوئيدوز زود تشخيص داده شده يا موردي است كه سلول ها مقادير افزايش يافته ACE توليد نمي كنند. کاهش سطوح ACE در بیماری انسدادی مزمن ریوی (COPD)؛ بیماری های ریوی مانند آمفیزم، سرطان ریه، فیبروز سیستیک؛ گرسنگی؛ درمان با داروي استروئیدي؛ پرکاری تيروئيد ديده مي شود.
AFB Culture; Sputum Culture; Liver Panel; CBC; Calcium
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
داروهاي مهار کننده ACE که به طور معمول در درمان فشار خون بالا و دیابت استفاده می شوند، با مهار فرآیند تبدیل آنژیوتانسین I به آنژیوتانسین II، عروق خونی را متسع نگه داشته و فشار خون را پایین مي آورند و با اندازه گيري ACE تداخل مي كنند.
ACTH
ACTHاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Adrenocorticotropic HormoneACTHCorticotropin
پزشک ممکن است درخواست كند كه فرد از شب قبل ناشتا باشد. نمونه خون است به طور شاخص حدود 8 صبح گرفته مي شود.
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای کمک به تشخیص بیماری های غده فوق کلیوی و هیپوفیز، مانند سندرم کوشینگ، بیماری کوشینگ، بیماری آدیسون، تومورهای آدرنال و تومورهای هیپوفی؛ يا هنگامی که فرد علائم مرتبط با تولید زياد یا کمبود کورتیزول دارد؛ زمانی که پزشك مشکوک است که فرد عدم تعادل هورمونی دارد که می تواند باعث ايجاد مشکل در غدد هیپوفیز یا آدرنال شود، درخواست مي گردد.
این تست میزان هورمون آدرنوکورتیکوتروپيك (ACTH) را در خون اندازه گیری می كند. ACTH هورمونی است که سبب تحریک تولید کورتیزول مي شود. کورتیزول، هورمون استروئیدی مهمي برای تنظیم متابولیسم قند، پروتئین و چربی، با سرکوب پاسخ سیستم ایمنی بدن و حفظ فشار خون است. به طور طبيعي، سطح ACTH هنگامی که کورتیزول کم است، افزایش مي يابد و هنگامی که کورتیزول زیاد است، كاهش مي يابد.
بیماری کوشینگ، بیماری آدیسون، یا تومور تولید کننده ACTH غيرطبيعي و استرس ACTH را افزایش مي دهند. برخی از تومورها در خارج از هیپوفیز در مکان هايی مانند ریه ها می توانند غلظت کورتیزول را با تولید ACTH افزایش دهند.
تومور آدرنال، داروهای استروئیدی یا کم کاری هیپوفیز مي توانند ACTH را افزایش دهند.
Cortisol, Cortrosyn (ACTH) stimulation test, Dexamethasone suppression test
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
برخی از داروها شامل آمفتامین، انسولین، لوودوپا، متوکلوپرامید و RU 486 می توانند باعث افزايش سطح ACTH شوند.
کورتیزول بیش از حد می تواند باعث ايجاد چاقی كه عمده وزن بر روی تنه است، نه بازوها و پاها؛ صورت گرد؛ پوست شکننده و نازک؛ خطوط بنفش بر روی شکم؛ ضعف عضلانی؛ آکنه؛ و افزایش موی بدن شود. اینها اغلب با یافته هایي مانند فشار خون بالا، پتاسیم کم، بیکربنات بالا ، سطح گلوکز بالا و گاهی دیابت همراهند.
تولید ناکافی کورتیزول ممکن است باعث ايجاد ضعف عضلانی؛ خستگی؛ کاهش وزن؛ افزایش رنگدانه پوست، حتی در مناطقي كه در معرض نور خورشيد قرار ندارند؛ و از دست دادن اشتها شود. اینها اغلب با یافته هایي مانند افت فشار خون، قند خون پایین، سدیم پایین، پتاسیم و کلسیم بالا همراهند.
غلظت ACTH و کورتیزول در طول روز متفاوت است. به طور طبيعي، ACTH در صبح، در بالاترین سطح خود و در شب، در کمترین میزان خود مي باشد. تولید کورتیزول را تحریک مي كند که الگوی روزانه يكساني را پیروی مي كند، اما پس از بالا رفتن ACTH، بالا خواهد رفت و در اواخر شب، به پایین ترین سطح خود افت مي كند. بیماری هایی که بر تولید ACTH و کورتیزول اثر مي گذارند، اغلب این تغييرات روزانه را مختل مي کنند.
Cortisol
Cortisolاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Cortisolکورتیزول
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون ورید بازو يا نمونه ادرار؛ گاهی اوقات نمونه بزاق
اين تست برای کمک به تشخیص سندرم کوشینگ (با علائم چاقی، لاغری عضلانی و ضعف ماهیچه ای) یا بیماری آدیسون (با علائم ضعف، خستگی، افزایش پيگمانتاسيون در میان دیگران)؛ يا وقتی که پزشک مشکوک به تولید بیش از حد یا کمبود کورتیزول است، درخواست مي شود.
کورتیزول هورمونی است که توسط غدد آدرنال تولید می شود. تولید و ترشح کورتیزول توسط ACTH، هورمون تولید شده توسط غده هیپوفیز، تحریک مي شود. کورتیزول به شکستن پروتئین، گلوکز و لیپیدها، حفظ فشار خون و تنظیم سیستم ایمنی بدن کمک می کند. گرما، سرما، عفونت، تروما، استرس، ورزش، چاقی و بیماری های ناتوان کننده، می توانند غلظت کورتیزول را تحت تأثیر قرار دهند. هورمون با يك الگوی روزانه، افزایش در صبح زود، رسيدن به اوج حدود 8 صبح، و کاهش در غروب ترشح مي شود. آزمایش هاي خون و ادرار کورتیزول، برای کمک به تشخیص سندرم کوشینگ و بیماری آدیسون، دو اختلال جدی آدرنال به كار مي روند. برخی از پزشکان، از کورتیزول بزاق برای تشخیص سندرم کوشینگ و همچنین براي ارزيابي اختلالات احتمالي مرتبط با استرس استفاده مي كنند. تست هاي ادرار و بزاق اغلب برای ارزیابی تولید کورتیزول بیش از حد، مورد استفاده قرار مي گيرند.
بارداری، استرس جسمی و عاطفي، پرکاری تیروئید یا چاقی و بیماری می توانند سطوح کورتیزول را افزایش دهند. در بزرگسالان، سطح کورتیزول کمی بالاتر از کودکان است.
کم کاری تیروئید ممکن است سطح کورتیزول را کاهش دهد.
ACTH, Aldosterone
آزمایش خون کورتیزول ممکن است در حدود ساعت 8 صبح گرفته شود، زمانی که کورتیزول باید در اوج خود باشد، و دوباره در حدود 4 بعد از ظهر، وقتی که سطح باید کاهش یابد. گاهی اوقات یک نمونه استراحت در اواخر شب، زمانی که باید در کمترین غلظت خود در خون باشد (در حدود نیمه شب) گرفته مي شود. گرفتن بیش از یک نمونه، اجازه می دهد تا پزشک الگوی روزانه ترشح کورتیزول را ارزيابي كند. يك نمونه در صبح ممکن است برای تشخیص کاهش غلظت کورتیزول کافی باشد.
گاهی اوقات ادرار برای کورتیزول آزمایش مي شود، كه معمولا نیاز به جمع آوری ادرار 24 ساعته دارد، اما گاهی اوقات ممکن است بر روی نمونه ادرار جمع آوری شده در صبح كار شود. نمونه ادرار 24 ساعته ممکن است برای اندازه گیری میزان کورتیزول آزاد (نه پروتئین متصل) درخواست شود. این نمونه، مقدار تام کورتیزول غيرمتصل ترشح شده در ادرار را نشان می دهد، اما امكان ارزیابی تغییرات در ترشح کورتیزول را به پزشک نمی دهد.
تست کورتیزول بزاق می تواند انجام شود. اگر چه نمونه گیری، استرس كمتري نسبت به خونگيري دارد، نیاز به مراقبت ویژه در تهيه نمونه دارد. اغلب، نمونه بین 11 شب و نیمه شب، هنگامی که کورتیزول به طور طبيعي در پایین ترین سطح خود قرار دارد، برای کمک به تشخیص سندرم کوشینگ جمع آوری مي شود.
تعدادی از داروها، به ويژه قرص های جلوگيري از بارداري، هیدروکورتیزون (شکل مصنوعی کورتیزول) و اسپیرونولاکتون می توانند سطوح كورتيزول را افزایش دهند. برخی از هورمون های استروئیدی ممكن است سطوح كورتيزول را كاهش دهند.
مقدار ناکافی کورتیزول باعث ايجاد علائم غیراختصاصی مانند کاهش وزن، ضعف عضلانی، خستگی، فشار خون پایین و درد شکمی می شود. گاهی اوقات کاهش تولید، در ترکیب با عامل استرس زا می تواند بحران آدرنال ايجاد كند که نیاز به توجه فوری پزشکی دارد.
کورتیزول بیش از حد، می تواند باعث افزایش فشار خون، قند خون بالا، چاقی، پوست شکننده، رگه های بنفش بر روی شکم، ضعف عضلانی و پوکی استخوان شود. زنان ممکن است دوره قاعدگی نامنظم و افزایش موهای صورت داشته باشند؛ کودکان ممکن است رشد تأخیري و کوتاهی قد داشته باشند.
HGH
HGHاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Growth HormoneHGH; GHهورمون رشدGH; Human Growth Hormone; HGH; Somatotropin
پيروي از هر دستورالعملي كه به بيمار داده می شود. در اغلب موارد، فرد باید ناشتا باشد. ممکن است استراحت یا تمرينات ورزشي شدید برای یک دوره زمانی قبل از جمع آوری نمونه لازم باشد.
کودکان و نوجوانان که براي کمبود GH آزمایش مي شوند، باید برای درمان با استروئیدهای جنسی از چند روز قبل از تست، آماده شده باشند. این گونه درمان ها تعداد پاسخ هاي GH پايين كاذب را کاهش می دهند. پزشكي که آزمایش GH را درخواست مي كند، باید پدر و مادر کودک را با تجويز چنين داروهايي آماده کند. برخی از پزشکان همچنین قبل از آزمايش، به منظور کاهش تعداد پاسخ GH پايين كاذب، پروپرانولول تجويز مي كنند.
چند نمونه خون از وریدهای بازو در فواصل زماني و گاهی یک نمونه خون، پس از ناشتايي و استراحت یا پس از یک دوره تمرين هاي ورزشي سخت
اين تست، برای شناسایی بیماری ها و شرایط ناشی از کمبود یا تولید بیش از حد هورمون رشد (GH)، برای ارزیابی عملکرد هیپوفیز و پايش اثربخشی درمان برای اضافي هورمون رشد؛ يا هنگامی که رشد کند در قد، تأخیر بلوغ (در کودکان)، کاهش تراکم استخوان و/ یا قدرت عضلانی و افزایش لیپیدها (در بزرگسالان)، با تولید ناکافی هورمون رشد مرتبط باشد؛ هنگامی که فرد دارای علائم حاکی از ژيگانتيسم (در کودکان) یا آکرومگالی (در بزرگسالان) باشد که ممکن است در نتیجه تولید اضافي هورمون رشد باشد؛ به عنوان بخشی از ارزیابی عملکرد هیپوفیز درخواست مي شود.
تست های هورمون رشد برای کمک به شناسایی افزايش یا کاهش تولید هورمون رشد استفاده می شوند و اطلاعاتي در مورد شدت بيماري فرد به پزشک مي دهند. اين تست ها بخشی از کار تشخیصی مورد نیاز برای يافتن دلیل تولید غيرطبيعي هورمون هستند. به علاوه، GH را می توان برای ارزیابی موفقیت درمان آکرومگالی یا ژيگانتيسم اندازه گیری نمود.
این آزمایش، مقدار هورمون رشد (GH) در خون را اندازه گیری مي كند. GH، هورمون تولید شده توسط غده هیپوفیز است. معمولا در پالس هايي در طول روز و شب، داخل جریان خون ترشح مي شود و اوج آن عمدتا در طول شب رخ می دهد.
تست هاي تحریک هورمون رشد به تشخیص کمبود GH و کم کاری هیپوفیز كمك مي كند. برای تست تحریک، نمونه خون پس از 10-12 ساعت ناشتايي گرفته مي شود. سپس تحت نظارت پزشکی نزدیک، به فرد داده محلول داخل وریدی انسولین یا آرژينین تزريق مي شود. سپس نمونه خون در فواصل زماني مناسب گرفته می شود و سطح GH آزمایش مي شود تا مشخص گردد آیا غده هیپوفیز توسط انسولین (یا آرژينین) برای تولید سطوح مورد انتظار GH تحریک مي شود يا نه. سایر محرک های هورمون رشد عبارتند از کلونیدین و گلوکاگون.
آزمايش های سرکوب GH به تشخیص هورمون رشد بیش از حد كمك مي كنند و همانند تست تحريك انجام مي شوند، با اين تفاوت كه در اين تست ها از محلول استاندارد گلوكز استفاده مي شود.
از آنجا که ورزش به طور طبيعي باعث افزایش موقت در سطح GH مي شود، برخی از پزشکان ممکن است ارزیابی اولیه کمبود هورمون رشد را با اندازه گیری GH پس از انجام تمرینات ورزشي دريك دوره زماني، انجام دهند.
ورزش باعث افزایش موقت در سطح GH مي شود.
IGF-1 (Insulin-like growth factor 1, also called Somatomedin C); GHRH (Growth Hormone Releasing Hormone); Glucose Tolerance Test; Cortisol; ACTH; TSH; Glucose; Prolactin; IGF BP- 3 (Insulin-like growth factor binding protein 3)
معمولا آزمایش سرکوب یا تحریک GH انجام مي شود. پس از ناشتايي به مدت 10 تا 12 ساعت، نمونه خون از سیاهرگ بازو گرفته مي شود. سپس تحت نظارت پزشکی، به فرد محلول نوشیدني و یا محلول داخل وریدی (IV) از طریق سیاهرگ بازو داده مي شود. سپس نمونه خون از سیاهرگ ها (و یا از IV) در فواصل زماني گرفته مي شود. گاهی اوقات تنها یک نمونه خون به دنبال ناشتايي و استراحت یا پس از یک دوره از فعالیت های شدید ورزشي گرفته مي شود.
آمفتامین، آرژينین، دوپامین، استروژن ها، گلوکاگون، هیستامین، انسولین، لوودوپا، متیل دوپا و اسید نیکوتین می توانند GH را افزایش دهند.
کورتیکواستروئیدها و فنوتیازین ها می توانند GH را کاهش دهند.
آزمایش تحریک GH زمانی درخواست مي شود که کودک دارای علائم کمبود هورمون رشد (GHD) باشد. نظير: سرعت رشد در دوران اولیه کودکی كند مي شود و کودک به میزان قابل توجهی کوتاهتر از همسن و سالان خود مي باشد؛ آزمایش تیروئید (به عنوان مثال، FT4) نشان می دهد که کودک هیپوتیروئید نیست؛ اشعه X توسعه تأخیري استخوان را نشان می دهد؛ پزشک مشکوک است که غده هیپوفیز کودک زیر فعال است.
تست تحریک ممکن است در فرد بزرگسال زمانی درخواست شود که او علائم GHD و/ یا کم کاری هیپوفیز، مانند کاهش تراکم استخوان، خستگی، تغییرات مضر چربی و کاهش تحمل ورزش دارد.
تست سرکوب GH زمانی انجام مي شود که کودکان علائم ژيگانتيسم نشان می دهند، یا زمانی که بزرگسالان علائم آکرومگالی نشان می دهند.
Insulin
Insulinاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Insulinانسولين
ممکن است قبل از جمع آوری نمونه خون ناشتايي به مدت 8 ساعت مورد نياز باشد؛، گاهی اوقات ممکن است پزشک، آزمايش در زمان های دیگر را درخواست كند، مانند وقتی که تست تحمل گلوکز انجام مي شود. در برخی موارد، پزشک ممکن است ناشتايي طولانی تر را درخواست كند.
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای کمک به ارزیابی تولید انسولین، تشخیص انسولينوما و براي کمک به تعیین علت هیپوگلیسمی؛ يا هنگامی که بيمارهیپوگلیسمی دارد؛ هنگامی که فرد علائم انسولین دارد كه یا به طور نامناسبی آزاد مي شود، یا توسط بدن مورد استفاده قرار مي گيرد؛ هنگامی که فرد دیابت دارد و پزشک مي خواهد تولید انسولین را پايش كند؛ گاهی اوقات براي مستند كردن مقاومت به انسولین، درخواست مي شود.
اين تست اغلب به دنبال قند خون پایین و/ یا وقتی که كسي علائم حاد یا مزمن قند خون دارد (تعریق، تپش قلب، گرسنگی، گیجی، تاری دید، سرگیجه، غش، در موارد جدی، تشنج) درخواست مي شود.
این تست، میزان انسولین در خون را اندازه گیری مي كند. انسولین هورمونی است که در سلول های بتاي لوزالمعده توليد و ذخيره مي شود و برای انتقال و ذخیره سازی گلوکز در سطح سلولی، بسیار حیاتی است، در تنظیم سطح گلوکز خون كمك مي كند و در متابولیسم چربی نقش دارد.
بالا رفتن ميزان انسولین، در مقاومت به انسولین، انسولينوما و یا با مقدار بیش از حد انسولین تجویز شده، آکرومگالی، سندرم کوشینگ، استفاده از داروهايي نظير کورتیکواستروئیدها، لوودوپا، قرص هاي جلوگيري از بارداری، عدم تحمل فروکتوز یا گالاکتوز، انسولينوما، چاقی، دیده می شود.
کاهش سطوح انسولین، در دیابت، کم کاری هیپوفیز، بیماری های لوزالمعده نظير پانکراتیت مزمن (شامل فیبروز کیستیک) و سرطان لوزالمعده ديده مي شود.
C-Peptide, Glucose, Glucose Tolerance Test (GTT)
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
اگر کسی دارای آنتی بادی های ضد انسولین توسعه يافته، به خصوص در نتیجه مصرف انسولین غیرانسانی (حیوانی یا مصنوعی) است، اين آنتي بادي ها می توانند با آزمایش انسولین تداخل كنند.
افراد مبتلا به دیابت نوع 1 انسولین بسیار کمی تولید مي كنند و بنابراین در نهایت به درمان مکمل انسولین نیاز دارند. دیابت نوع 2 به طور کلی مربوط به مقاومت به انسولین است که با گذشت زمان افزایش می یابد. افراد مبتلا به دیابت نوع 2 در ابتدا ممکن است تنها با تغییر در شیوه زندگی از جمله رژیم غذایی و ورزش، بيماري را مديريت كنند. در نهایت، ممکن است به داروهای خوراکی براي افزایش حساسیت سلول های بدن به انسولین و یا به تحریک بدن براي توليد انسولین بیشتر نياز باشد. بیماران نوع 2 دیابت نیز ممکن است در نهایت به تزریق انسولین برای رسیدن به سطوح قند معمولی نیاز داشته باشند.
C-peptide
C-peptideاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
C-peptideInsulin C-peptide; Connecting peptide insulin; Proinsulin C-peptide
قبل از انجام اين آزمايش بايد از پزشك در مورد لزوم ناشتا بودن سؤال شود
نمونه خون از ورید بازو و گاهي نمونه ادرار 24 ساعته
اين تست برای پايش تولید انسولین توسط سلول های بتا در لوزالمعده و برای کمک به تعیین علت هیپوگلیسمی؛ هنگامی که فرد مبتلا به دیابت است و پزشک مي خواهد تعیین كند اگر بيمار به اندازه کافی انسولین تولید مي كند یا اگر وقت آن است که درمان خوراکی را با تزریق انسولین یا پمپ انسولین مكمل كند؛ زمانی که پزشک مشکوک شود فرد مقاومت به انسولین دارد؛ و هنگامی که فرد هيپوگليسمي دارد، درخواست مي شود.
اين تست برای کمک به تشخیص دیابت درخواست نمی شود، اما هنگامی که فرد به تازگی مبتلا به دیابت تشخیص داده شده است، ممکن است به تنهايي یا همراه با سطح انسولین برای کمک به تعیین اين كه لوزالمعده فرد هنوز چه مقدار انسولین تولید مي كند، درخواست شود.
این تست مقدار C - پپتید را در نمونه خون یا ادرار اندازه گيري مي كند. C - پپتید، ماده اي (اسیدهای آمینه زنجیره کوتاه) است که زمانی تولید می شود که پروانسولين، یک مولکول غیر فعال، تجزیه شود تا دو مولکول تشکيل دهد. یکی از این مولکولها C - پپتید است و دیگري انسولین است. C - پپتید است با همان سرعت انسولین تولید مي شود، و آن را به عنوان شاخص تولید انسولین، مفید مي سازد.
C - پپتید می تواند برای کمک به تولید انسولین ساخته شده توسط بدن (درونزا) و برای کمک به افتراق آن از انسولیني كه توسط بدن تولید نمی شود، اما به عنوان داروی دیابتی (برونزا) مصرف مي شود و در نتيجه C - پپتید را توليد نمي كند، مورد استفاده قرار گیرد.
سطوح بالاي C - پپتید با مصرف گلوکز، مقاومت به انسولین، انسولينوما، هیپوکالمی، حاملگی، سندرم کوشینگ و نارسایی کلیه دیده می شود.
سطوح پایین C - پپتید، با تولید ناكافي انسولین توسط سلول هاي بتا، سركوب توليد انسولين توسط انسولين اگزوژن (برونزا) يا با تست هاي سركوبي كه موادي مانند سوماتوستاتین را درگير مي كنند، ديده مي شود.
Insulin; Glucose
نمونه خون از طریق وارد کردن سوزن داخل سیاهرگ بازو به دست می آید. اگر نمونه ادرار 24 ساعته مورد نیاز است، از بيمار خواسته خواسته مي شود که تمام ادرار خود را در طول یک دوره زمانی 24 ساعته جمع آوري كند.
درمان با انسولین با آزمایش هاي انسولین تداخل مي كند و ارزیابی تولید انسولین آندوژن (درونزا) را غیرممکن مي سازد. در این موارد، اندازه گیری C - پپتید جایگزین مناسبي برای تست انسولین است.
Beta-HCG
Beta-HCGاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Human Chorionic GonadotropinhCG; Beta hCGبتا HCGPregnancy test; Qualitative hCG; Quantitative hCG; Beta hCG; Total hCG; Total beta hCG
آمادگي خاصي لازم نيست، با این حال قبل از جمع آوری نمونه ادرار برای تست حاملگی، مقدار زیاد مایعات مصرف نشود، زیرا ادرار بیش از حد رقیق، ممکن است نتیجه منفی کاذب بدهد.
نمونه ادرار جمع آوري شده در اول صبح يا نمونه خون از ورید بازو
آزمایش کیفی hCG ادرار یا خون هورمون در 10 روز اول، پس از یک دوره قاعدگی از دست رفته درخواست مي شود، وقتي که یک خانم تمايل دارد تأیید كند كه حامله است یا نه (برخی از روش ها می توانند هورمون hCG را حتی زودتر، در یک هفته بعد از لقاح نیز شناسایی كنند).
اين تست برای تأیید و پايش دوران بارداری، یا برای کمک به تشخیص و پايش بیماری تروفوبلاستیک حاملگي یا تومورهای سلول زایا است.
بلافاصله پس از 10 روز از دوره قاعدگی از دست رفته (برخی از روش ها می توانند hCG را حتی زودتر (یک هفته پس از لقاح) شناسایی كنند)؛ یا هنگامی که پزشك فکر می کند علائم حاملگی خارج از رحم، بیماری تروفوبلاستیک حاملگي، یا تومورهای سلول زايا را نشان مي دهد، درخواست مي شود.
به طور روتين برای تأیید بارداری استفاده می شود.
آزمایش کیفی hCG، ممکن است برای کمک به تشخیص حاملگی خارج از رحم، برای کمک به تشخیص و پايش یک بارداری که ممکن است منجر به سقط شود، و/ یا پايش مادر پس از سقط جنین درخواست شود. آزمایش كمي hCG ممکن است برای کمک به تشخیص بیماری تروفوبلاستیک حاملگي یا تومورهای سلول زايا از بافت بیضه یا تخمدان درخواست شود. ممکن است در فواصل منظم برای پايش مؤثر بودن درمان برای این بيماري ها و تشخیص عود تومور درخواست شود.
گنادوتروپین انسانی (hCG)، هورمون تولید شده در جفت زن باردار است. تست حاملگی، آزمايش ويژه خون یا ادرار است که می تواند hCG را تشخیص دهد و بارداری را تأیید كند. این هورمون را می توان 10 روز بعد از دوره قاعدگی از دست رفته، مدت زمانی که تخمک بارور شده در رحم زن کاشته مي شود، شناسايي كرد.
در طی هفته های اول حاملگی، هورمون hCG در حفظ عملکرد جسم زرد مهم است. تولید hCG به طور پیوسته در طول سه ماهه اول (8-10 هفته) حاملگی طبیعی افزایش می یابد و حدود 10هفته پس از آخرين سيكل قاعدگی به اوج مي رسد. سپس به آرامی در طول مدت باقی مانده از بارداری كاهش مي يابد. hCG در عرض چند هفته بعد از زایمان قابل تشخیص نيست.
آزمایش کیفی hCG، وجود هورمون hCG را تشخیص مي دهد. آزمايش کمی hCG، كه اغلب بتا hCG ناميده مي شود، مقدار هورمون hCG موجود در خون را اندازه گیری مي كند.
hCG توسط برخی از تومورهای سلول زايا نيز تولید مي شود و افزایش سطح در بیماری تروفوبلاستیک حاملگي دیده می شود. در زنان غیر باردار ، سطح هورمون hCG به طور طبیعی غیر قابل کشف هستند. در طی اوایل حاملگی ، سطح هورمون hCG در خون دو برابر هر دو تا سه روز است. حاملگی های خارج رحمی معمولا دو برابر شدن زمان بیشتری است. افراد مبتلا به حاملگی عدم نیز غالبا دو برابر شدن زمان طولانی تر و یا حتی ممکن است نشان می دهد سقوط غلظت هورمون hCG.
انواع خاصی از آنتی بادی ها ممکن است نتایج مثبت کاذب hCG بدهند.
غلظت هورمون hCG به سرعت پس از سقط کاهش خواهد یافت.
تست هایي كه خيلي زود در اوایل بارداری، پیش از آنکه سطح قابل توجهي از hCG وجود داشته باشد انجام مي شوند، ممکن است نتایج منفی کاذب بدهند، در حالی که خون یا پروتئین در ادرار ممکن است باعث ايجاد نتایج مثبت کاذب شوند. تست هاي HCG ادرار ممکن است نتیجه منفی کاذب در ادرار بسیار رقیق بدهند.
Triple Screen or Quad Screen; First Trimester Down Syndrome Screen
برخی داروها مثل دیورتیک ها (ادرار آورها) و پرومتازین (آنتی هیستامین) ممکن است باعث ايجاد نتایج منفی کاذب در ادرار شوند. دیگر داروها مانند ضد تشنج ها، داروهای ضدپارکینسون (ضد لقوه)، خواب آورها و آرام بخش ها ممکن است باعث ايجاد نتایج مثبت کاذب شوند.
چند آزمایش کمی hCG خون ممکن است در طی چند روز برای رد کردن حاملگی خارج از رحم و یا برای پايش خانم پس از سقط جنین، درخواست شود.
اگر هورمون hCG تا سطوح غیرقابل تشخيص افت نكند، ممکن است باقی ماندن بافت تولید کننده hCG را که نیاز به حذف خواهد داشت، نشان دهد.
در طول درمان بیماری تروفوبلاستیک حاملگي یا تومور سلول زايا، سطح در حال كاهش hCG در کل نشان می دهد که بيماري به درمان پاسخ مي دهد، در حالی که سطح در حال افزايش، ممکن است نشان دهد که به درمان پاسخ نمی دهد. افزایش سطح hCG پس از درمان، ممکن است عود بیماری را نشان دهد.
اندازه گيري ميكروآلبومين به روش الايزا
اندازه گيري ميكروآلبومين به روش الايزااستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Microalbumin and Microalbumin/Creatinine Ratioاندازه گيري ميكروآلبومين به روش الايزاUrine microalbumin; Albumin-to-Creatinine ratio; ACR
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه ادرار تصادفی، زمان بندی شده، یک شبه و یا 24 ساعته
اين تست برای غربالگري اختلال کلیوی احتمالي یا برای آسیب اولیه به کلیه ها در افراد داراي دیابت؛ پس از تشخیص دیابت یا فشار خون بالا به طور سالانه درخواست مي شود.
تست ميكروآلبومين، شاخص اولیه نارسایی کلیه است. مقادير بسيار كم آلبومین را که بدن چند سال قبل از آن كه آسیب کلیوی ظاهر شود، شروع به آزاد كردن داخل ادرار مي كند، اندازه گيري مي نمايد. آلبومین پروتئینی است که در کبد تولید می شود. در غلظت های بالا در خون وجود دارد، اما زمانی که کلیه ها به خوبي كار مي كنند، عملا آلبومین اجازه نشت به داخل ادرار را ندارد. اگر کلیه ها، آسیب دیده یا بیمار شوند، شروع به از دست دادن توانایی خود در فیلتر کردن پروتئین به خارج از ادرار مي كنند. این حالت معمولا در بیماریهای مزمن مانند دیابت و فشار خون بالا، با افزایش مقدار پروتئین در ادرار با بازتاب افزایش نارسايي کلیه، دیده می شود.
آزمايش ميكروآلبومين تصادفی و یا نسبت ميكروآلبومين/ کراتینین غالبا به عنوان آزمايش غربالگری بیماران داراي بيماري هاي مزمن مانند دیابت و فشار خون بالا، که آنها را در خطر بالاتر ابتلا به نارسایی کلیه قرار داده درخواست مي شود. تست زمان بندي شده ميكروآلبومين (4 ساعته یا یک شبه) ممکن است به عنوان ابزار غربالگری جایگزین درخواست شود. اگر مقدار قابل توجهی از ميكروآلبومين با این تست های غربالگری تشخیص داده شود، با آزمایش 24 ساعته ميكروآلبومين تأیید مي شود.
افزایش كم در سطوح ميكروآلبومين در ادرار نشان می دهد که فرد در یکی از مراحل بسیار اولیه بیماری کلیوی در حال توسعه قرار دارد. سطوح بسیار بالاي آن نشان می دهد که بیماری کلیه در شکل شدیدتري وجود دارد. سطوح نرمال آن، نمايانگرعملکرد طبیعی كليه است.
Albumin; Creatinine; Glucose; A1C
از بيمار خواسته مي شود كه نمونه تصادفی ادرار، نمونه زمان بندي شده ادرار (مانند ادرار 4 ساعته یا یک شبه)، یا نمونه ادرار 24 ساعته را جمع آوري نمايد. پزشک یا آزمایشگاه ظرف و دستورالعمل هاي لازم برای جمع آوری صحيح نمونه ادرار زمان بندي شده یا 24 ساعته را به بيمار مي دهند.
سطوح بالای آلبومین ادرار در افراد مبتلا به دیابت یا فشار خون بالا با افزایش خطر پیشرفت بیماری قلبی عروقی (CVD) مرتبط هستند، حتی اگر آن سطوح در محدوده طبیعی مرجع قرار دارند.
CEA
CEAاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Carcinoembryonic AntigenCEA
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
برای کمک به تعیین وجود سرطان در بدن، هر چند كه به عنوان آزمون غربالگری جمعیت عمومی توصیه نمی شود؛ برای پايش درمان سرطان شامل پاسخ به درمان و عود بيماري؛ برای کمک به مرحله بندی سرطان درخواست مي شود.
وقتی که پزشک فکر می کند که نشانه های فرد احتمال سرطان را تداعي مي كند؛ قبل از شروع درمان سرطان و همچنین در فواصل زمانی در طول درمان و بعد از آن درخواست مي شود.
CEA، پروتئیني است که در بافت های جنینی یافت می شود. زمانی که نوزاد متولد مي شود، سطح قابل تشخیص آن در خون ناپدید می شود. در بزرگسالان، CEA به طور معمول در سطوح بسیار پایین در خون موجود است. هنگامی که غلظت CEA بالا مي رود، ممکن است وجود سرطان را نشان دهد. هرچند كه افزایش CEA ممکن است به دلیل بيماري هاي خوش خیم باشد.
افزایش سطح CEA می تواند توسط تعدادي از بيماري هاي غیرمرتبط با سرطان مانند سیروز، التهاب، زخم معده، کولیت اولسراتیو، پولیپ رکتوم، آمفيزم و بیماری خوش خیم پستان شود.
افراد سیگاري نسبت به افراد غيرسيگاري گرايش بيشتري به سطوح بالاتر CEA دارند.
Tumor Markers
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
CEA عمدتا برای پايش درمان بیماران مبتلا به سرطان، به ویژه افراد مبتلا به سرطان روده بزرگ استفاده مي شود. پس از جراحی ، مقادير CEA در پايش پاسخ به درمان و در تعیین عود بيماري مفید است. CEA به عنوان شاخص برای سایر اشكال سرطان شامل سرطان راست روده، ریه، پستان، کبد، پانکراس، معده و تخمدان استفاده می شود. همه سرطان ها CEA تولید نمي كنند و تست CEA مثبت همیشه به علت سرطان نيست. بنابراین، CEA برای غربالگری جمعیت عمومی استفاده نمی شود.
آلفافتوپروتئين
آلفافتوپروتئيناستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Alpha-fetoprotein, Total; Alpha-fetoprotein-L3 %AFPآلفا-فتوپروتئينAFP; Total AFP; AFP-L3%
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
پزشک ممکن است آزمایش خون AFP درخواست كند، زمانی که: مشكوك است که فرد سرطان کبد یا سرطان های خاص بیضه یا تخمدان دارد؛ بیمار مبتلا به بیماری مزمن کبدی را از نظر ظهور كارسينوماي هپاتوسلولار و یا نوع دیگری از سرطان کبد پايش مي كند؛ اثربخشی درمان در بیمار مبتلا به سرطان کبد، بیضه یا تخمدان را پايش مي كند؛ عود سرطان را پايش مي كند.
گاهی اوقات وقتي بيمار هپاتیت مزمن یا سیروز دارد درخواست مي شود.
٪AFP - L3 گاهی اوقات برای کمک به ارزیابی خطر كارسينوماي هپاتوسلولار وقتی که بیمار دارای بیماری مزمن کبدی است درخواست مي شود.
این تست مقدار آلفا فتوپروتئین (AFP) را در خون اندازه گیری مي كند. AFP، پروتئیني است كه عمدتا توسط کبد جنین و بخشی از جنین در حال رشد که شبیه به حفره زرده در تخم پرندگان است (بافت هاي کیسه زرده) تولید می شود. غلظت AFP بطور شاخص هنگامی که نوزاد متولد می شود، افزايش مي يابد و پس از آن به سرعت کاهش مي يابد. در کودکان سالم و بالغین غیرباردار به طور طبيعي فقط در سطوح بسیار پایین قابل تشخیص است.
آسیب کبدی و بعضی سرطان ها (سرطان تخمدان و تومور سلول زاياي بیضه) می توانند غلظت AFP را به طور قابل توجهی افزایش دهند. سطوح بالای AFP ممکن است گاهی اوقات با سرطان های دیگر مانند معده، روده بزرگ، ریه، پستان و لنفوم دیده شود. هر زمان که سلول های کبدی بازسازی مي شوند، AFP تولید مي شود. AFP در بیماری های مزمن کبدی، مانند هپاتیت و سیروز ممکن است براي مدت طولاني افزایش يابد. غلظت های بسیار بالا از AFP ممکن است توسط تومورهاي خاص تولید شود.
. از آنجا که AFP در جنین تولید می شود، سطح آن معمولا در زنان باردار و نوزادان بالاتر است.
وقتی AFP به عنوان ابزار پايش استفاده می شود، کاهش آن پاسخ به درمان را نشان می دهد.
CEA; hCG; Tumor markers, DCP
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
AFP در انواع مختلف وجود دارد. به طور سنتی، هنگامی که پزشك تست AFP درخواست مي كند، AFP تام را درخواست مي كند كه انواع AFP را با هم اندازه گيري مي كند.
یک نوع آن به دلیل توانایی در اتصال به یک پروتئین خاص به نام Lens culinaris agglutinin، در آزمایشگاه L3 نامیده می شود. تست AFP - L3٪ آزمايش جدیدي است که مقدار AFP تام را با مقدار AFP - L3 مقایسه مي كند. افزایش در درصد L3 نسبت به AFP تام با افزایش خطر ابتلا به كارسينوماي هپاتوسلولار در آینده ای نزدیک و داشتن پیش آگهی ضعیف تر، به عنوان سرطانهاي مربوط به L3 كه متمایل به تهاجمی تر هستند، مرتبط مي شود.
PSA (پروستات اسپسيفيك آنتي ژن)
PSA (پروستات اسپسيفيك آنتي ژن)استفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Prostate Specific AntigenPSATotal PSA
جلوگیری از انزال به مدت 24 ساعت قبل از جمع آوری نمونه، چون انزال با افزایش سطح PSA مرتبط است
مقدار نرمال برای PSA تام، کمتر از 4ng/ml (نانوگرم در هر میلی لیتر از خون) در نظر گرفته مي شود.
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای غربالگری مردان از نظر سرطان پروستات (هر چند در حال حاضر هیچ توافقي در مورد استفاده از این تست برای غربالگری مردان بدون علامت سرطان پروستات وجود ندارد)، برای کمک به تعیین لزوم انجام بیوپسی از پروستات، برای پايش اثربخشی درمان سرطان پروستات و تشخیص عود سرطان پروستات؛ هنگامی که مردي دارای علائم مطرح کننده سرطان پروستات مانند ادرار کردن مشکل، دردناک و/ یا مکرر است؛ همچنين در طول درمان سرطان پروستات و پس از آن در فواصل منظم درخواست مي شود.
آزمایش PSA تام و DRE هنگامی که یک مرد علائمي دارد كه می تواند به علت سرطان پروستات باشد درخواست مي شود.
PSA پروتئیني است كه عمدتا توسط سلول ها در پروستات توليد مي شود. بیشتر PSA به داخل مایع مني رها مي شود، اما مقدار کمی از آن نیز به درون جریان خون رها مي گردد. PSA به دو شکل در خون موجود است: آزاد (Free) و کمپلکس (cPSA، متصل به يك پروتئین).
اغلب از آزمایش PSA تام، که مجموع PSA آزاد و cPSA را در خون اندازه گیری می كند، استفاده می شود. هنگامی که پزشک آزمایش PSA درخواست مي كند، به PSA تام اشاره دارد.
سطوح بالای PSA ممکن است در پروستاتیت و هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) و نيز با افزايش سن مردان دیده شود. انجام DRE، دستکاری پروستات توسط بيوپسي یا برداشتن پروستات، دوچرخه سواری، انزال در عرض 24 ساعت قبل از آزمایش و عفونت پروستات مي توانند سطح PSA را افزايش دهند.
Digital Rectal Exam (DRE); Tumor markers
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
برخی داروهاي شیمی درمانی مانند سیکلوفسفامید و متوترکسات، ممکن است باعث افزایش یا کاهش سطح PSA شوند.
نمونه باید قبل از اين كه پزشك آزمايش دیجیتالی رکتال (DRE) را انجام دهد و قبل از (یا چندین هفته بعد از) بيوپسي پروستات جمع آوری شود.
آزمايش PSA تام و DRE ممکن است براي غربالگري مردان بدون علامت و علامتدار برای سرطان پروستات مورد استفاده قرار گیرند. اگر اين دو غیرطبیعی باشند، پزشک ممکن است این آزمایش را با بيوپسي پروستات و شاید آزمایش هاي تصویربرداری مانند سونوگرافی پيگيري كند. اگر DRE طبیعی است، اما PSA كمي افزایش داشته، پزشک ممکن است آزمایش PSA آزاد درخواست كند تا نسبت اين دو PSA را چك كند. این كار به تشخيص بین سرطان پروستات و علل غیرسرطاني ديگر كه PSA را افزایش مي دهند، كمك مي كند.
توصیه می شود که پزشکان تست هاي PSA تام و DRE را به طور سالانه براي تمام مردان، از سن 50 سالگی به بعد و براي افرادي كه احتمال خطر بيشتري براي ابتلا به سرطان پروستات دارند و مرداني كه سابقه خانوادگی ابتلا به این بیماری را دارند، از سن 40 یا 45 سالگي به بعد درخواست كنند.
Free PSA
Free PSAاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Free Prostate Specific AntigenFree PSA
جلوگیری از انزال به مدت 24 ساعت قبل از جمع آوری نمونه، چون انزال با افزایش سطح PSA مرتبط است
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای غربالگری مردان از نظر سرطان پروستات (هر چند در حال حاضر هیچ توافقي در مورد استفاده از این تست برای غربالگری مردان بدون علامت سرطان پروستات وجود ندارد، برای کمک به تعیین لزوم انجام بیوپسی از پروستات، برای پايش اثربخشی درمان سرطان پروستات و تشخیص عود سرطان پروستات؛ هنگامی که مردي دارای علائم مطرح کننده سرطان پروستات مانند ادرار کردن مشکل، دردناک و/ یا مکرر است؛ همچنين در طول درمان سرطان پروستات و پس از آن در فواصل منظم درخواست مي شود.
PSA آزاد اصولا هنگامی که یک مرد افزایش خفيف در PSA تام دارد، درخواست مي شود.
PSA پروتئیني است كه عمدتا توسط سلول ها در پروستات توليد مي شود. بیشتر PSA به داخل مایع مني رها مي شود، اما مقدار کمی از آن نیز به درون جریان خون رها مي گردد. PSA به دو شکل در خون موجود است: آزاد (Free) و کمپلکس (cPSA، متصل به يك پروتئین).
سطوح بالای PSA ممکن است در پروستاتیت و هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) و نيز با افزايش سن مردان دیده شود. انجام DRE، دستکاری پروستات توسط بيوپسي یا برداشتن پروستات، دوچرخه سواری، انزال در عرض 24 ساعت قبل از آزمایش و عفونت پروستات مي توانند سطح PSA را افزايش دهند.
Digital Rectal Exam (DRE); Tumor markers
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
برخی داروهاي شیمی درمانی مانند سیکلوفسفامید و متوترکسات، ممکن است باعث افزایش یا کاهش سطح PSA شوند.
نمونه باید قبل از اين كه پزشك آزمايش دیجیتالی رکتال (DRE) را انجام دهد و قبل از (یا چندین هفته بعد از) بيوپسي پروستات جمع آوری شود.
CA 19-9 (كارسينوم آنتي ژن 19-9)
CA 19-9 (كارسينوم آنتي ژن 19-9)استفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Cancer Antigen 19-9CA 19-9Cancer antigen-GI; CA-GI
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای کمک به افتراق بین سرطان لوزالمعده و بيماري هاي دیگر مثل پانكراتيت؛ پايش پاسخ به درمان سرطان لوزالمعده و/ يا پيشرفت سرطان و بررسي عود بيماري؛ يا وقتی که پزشک مشکوک است که فرد سرطان لوزالمعده دارد و در حین درمان سرطان لوزالمعده یا پس از آن، درخواست مي شود.
هنگامی که فرد دارای علائمي است که ممکن است سرطان لوزالمعده را نشان دهند (درد شکم، حالت تهوع، از دست دادن وزن و زردی)، CA 19-9 ممکن است همراه با سایر آزمایش ها، نظير CEA، بیلی روبین و/ یا پانل کبد درخواست شود.
آنتی ژن 19-9 سرطان (CA 19-9)، پروتئیني است که در سطح برخی از سلول های سرطانی قرار دارد. CA 19-9 باعث سرطان نمي شود؛ بلکه توسط سلول های تومور رها مي شود و به عنوان یک تومور مارکر مفيد براي پي گيري دوره سرطان عمل مي كند.
بیماری هایی مانند سرطان روده بزرگ، سرطان ریه، سرطان کیسه صفرا، انسداد مجرای صفراوی (به عنوان مثال، سنگ کیسه صفرا)، پانکراتیت، فیبروز سیستیک و بیماری کبد باعث افزايش مقدار CA 19-9 مي شوند.
Bilirubin, CEA, Liver panel, Tumor markers
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
CA 15-3 (كارسينوم آنتي ژن 15-3)
CA 15-3 (كارسينوم آنتي ژن 15-3)استفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Cancer Antigen 15-3CA 15-3CA-Breast; Cancer antigen-breast
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای پايش پاسخ به درمان سرطان تهاجمي پستان و بررسي عود بیماری؛ هنگامی که فرد برای سرطان تهاجمی پستان درمان شده، يا تحت درمان است، درخواست مي شود.
CA 15-3، پروتئیني است که توسط سلول های طبیعی پستان تولید مي شود. در بسیاری از بیماران مبتلا به تومورهای سرطانی پستان، افزایش تولید CA 15-3 و آنتی ژن سرطانی مرتبط 29.27 وجود دارد. CA 15-3 باعث سرطان نمي شود؛ بلکه توسط سلولهای تومور رها و وارد جریان خون مي شود كه آن را به عنوان یک تومور مارکر براي پيگيري دوره سرطان، مفید مي سازد.
با پیشرفت سرطان پستان، CA 15-3 افزایش مي يابد. افزايش خفیف تا متوسط CA 15-3 در بيماري هاي گوناگون شامل سرطان کبد و پانکراس، سیروز، بدخيمي هاي ریه، پانکراس، تخمدان، کبد و سرطان روده بزرگ، اختلالات خوش خیم پستان و نيز در درصد خاصي از افراد به ظاهر سالم دیده می شود. 15-3 CA ارتفاعات دیده می شود در شرایط غیر سرطانی ، تمایل دارند در طول زمان پایدار باشد.
افزایش غلظت CA 15-3 در طول زمان، نشان دهنده پاسخ ندادن بیمار به درمان يا عود سرطان است.
CA 27.29; Tumor markers; CEA; Her2/neu; Hormone Receptor Status; Gene Expression Tests for Breast Cancer
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
CA 125 (كارسينوم آنتي ژن 125)
CA 125 (كارسينوم آنتي ژن 125)استفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Cancer Antigen 125CA-125CA 125 tumor marker
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای پايش درمان سرطان تخمدان یا تشخیص عود بيماري؛ قبل از شروع درمان سرطان تخمدان یا اگر فرد در معرض خطر بالایی برای ابتلا به سرطان تخمدان قرار دارد، و در فواصل زمانی در طول درمان و بعد از آن درخواست مي شود. اين تست همچنين برای تشخیص برگشت سرطان پس از درمان کامل استفاده می شود. مجموعه ای از آزمايش هاي CA - 125 که غلظت هاي در حال افزایش یا كاهش را نشان مي دهند، اغلب مفیدتر از نتیجه يك آزمايش منفرد می باشند و برای آزمایش و پايش زنان با احتمال خطر بالا كه سابقه خانوادگی سرطان تخمدان دارند، اما هنوز این بیماری را ندارند، درخواست مي شود.
اين تست، مقدار CA - 125 در خون را اندازه گیری مي كند. CA - 125 پروتئیني است که روي سطح اکثر (اما نه همه) سلول های سرطانی تخمدان قرار دارد. به طور قابل ملاحظه اي افزایش غلظت CA - 125 ممکن است در خون زنی که سرطان تخمدان دارد، موجود باشد. مقادیر کمی از CA - 125 توسط بافت های طبیعی در سراسر بدن و توسط برخی از سرطان های دیگر تولید می شوند. سطوح آن در خون ممکن است با انواع بيماري هاي غیرسرطانی، شامل قاعدگی، بارداری و بیماری التهابی لگن در حد كمي افزايش يابد.
مقدار اين آنتي ژن در خون در شرایطي مانند قاعدگی طبیعی، بارداری، اندومتریوز و بیماری التهابی لگن افزایش می یابد.
Tumor markers, BRCA-1 and BRCA-2
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
اگر سطح CA - 125 در طی درمان افت كند، عموما نشان می دهد که سرطان به درمان پاسخ مي دهد. اگر سطح CA - 125 افزایش یابد يا ثابت بماند، پس ممکن است سرطان به درمان پاسخ ندهد. سطوح بالاي CA - 125 سطوح پس از كامل شدن درمان، ممکن است برگشت سرطان را نشان دهد.
اگر یک زن که مبتلا به سرطان تخمدان تشخیص داده شده است، سطح پایه CA - 125 طبیعی دارد، پس اين آزمايش احتمالا برای پايش سرطان تخمدان او مناسب نیست. در این حالت، ممکن است سرطان تخمدان CA - 125 تولید نمي كند و بنابراين نشانگر خوبی براي پیشرفت بیماری نیست.
سديمانتاسيون
سديمانتاسيوناستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Erythrocyte Sedimentation RateESRسديمانتاسيونSed rate; Sedimentation rate; Westergren sedimentation rate
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون وریدي بازو
برای تعیین حضور یک یا چند شرط، شامل عفونت ها، تومورها، التهاب و عواملي كه منجر به فروپاشی یا کاهش عملكرد بافت یا اندام (دژنراتیو) مي شوند و / یا برای پايش پیشرفت بیماری و یا اثر درمان به كار مي رود، بنابراين وقتی پزشک فکر می کند بيمار ممکن است یکي از اين شروط را داشته باشد و براي پايش دوره بیماری در آرتریت موقتي، آرتریت روماتوئید يا polymyalgia rheumatica درخواست مي شود.
پزشک ممکن است تست ESR (همراه با آزمايش های دیگر) را برای ارزیابی بیماري درخواست نمايد که دارای علائمی است که بيانگر polymyalgia rheumatica یا آرتریت موقتي است، نظير سردرد ها، درد گردن يا شانه، درد لگن، کم خونی، کاهش وزن بي دليل و سفتی مفاصل.
سرعت رسوب اريتروسيت (ESR)، اندازه غیر مستقیم درجه التهاب موجود در بدن است. اين تست در واقع سرعت سقوط (رسوب) اريتروسيت ها (گلبولهای قرمز خون) را در نمونه خون كه در يك لوله بلند، باریک و عمودی قرار داده شده است، اندازه گیری مي كند.
اين تست برای کمک به تشخیص شرایط همراه با التهاب حاد و مزمن شامل عفونت ها، سرطان ها و بیماریهاي خودایمنی است. ESR غیر اختصاصی است به دلیل اين كه نتایج افزایش يافته، محل دقيق التهاب در بدن و علت آن را به پزشک نمي گوید و همچنین به این دلیل كه می تواند علاوه بر التهاب توسط شرایط دیگر تحت تاثیر قرار گيرد، ESR به طور معمول همراه با آزمونهای دیگر درخواست مي شود.
با التهاب، کم خونی، عفونت، حاملگی و سن بالا ESR افزايش مي يابد. ماکروگلوبولینمی Waldenstrom و افزایش مشخص در گلوبولين ها به علت عفونت شديد، ESR را بسيار بالا مي برند.
زنان ESR بالاتري دارند و دوران قاعدگی و بارداری می توانند باعث افزایش موقت ESR شوند.
polycythemia، لکوسیتوز شدید و برخی از اختلالات پروتئین و نيز برخی تغییرات در شکل گلبول قرمز (مانند سلول های داسی شکل در کم خونی سلول داسی شکل) نیز ESR را پایین مي برند.
C-reactive protein ،(CRP); ANA; RF كشت خون، سطح فيبرينوژن، الكتروفورز پروتئين سرم، ايمونوگلوبولين
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
مواد مخدر مانند دکستران، متیل دوپا، قرص هاي جلوگيري از بارداري، پني سيلين آمين پروکائین آمید، تئوفیلین و ویتامین A می توانند ESR را افزایش دهند، در حالی که آسپيرین، کورتیزون و گنه گنه (quinine) ممکن است آن را کاهش دهند.
PT با تعيين ميزان INR
PT با تعيين ميزان INRاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Prothrombin Time and International Normalized RatioProthrombin Time; Pro Time; Protime
آمادگي خاصي لازم نيست، هرچند كه اگر فرد تحت درمان ضدانعقاد است، نمونه باید قبل از دريافت دوز روزانه دارو، جمع آوری شود.
نمونه خون از ورید بازو، گاهي اوقات نوك انگشت
اين تست برای بررسي چگونگي عملكرد داروهاي رقيق كننده خون (ضدانعقادها) برای جلوگیری از لخته شدن خون؛ براي کمک به شناسایی و تشخیص اختلال خونریزی؛ يا اگر فرد داروی ضد انعقاد مصرف مي كند یا اگر پزشک مشکوک است که فرد ممکن است اختلال خونریزی داشته باشد، درخواست مي شود.
اگر بيمار داروی ضدانعقاد مصرف مي كند، پزشك PT/INR فرد را به طور منظم كنترل مي كند تا مطمئن شود که نسخه بيمار به خوبی عمل مي كند.
PT ممکن است درخواست شود وقتي بیماري که داروهای ضدانعقاد مصرف نمی کند، اما علائم یا نشانه های اختلال خونریزی را نشان مي دهد، که می تواند از خون دماغ شدن، خونریزی لثه ها، کبودی، دوره های قاعدگی سنگین، خون در مدفوع و/ یا ادرار تا ورم و آماس مفاصل (صدمات ناشی از خونریزی داخل مفاصل)، از دست دادن بینایی و کم خونی مزمن باشد.
گاهی اوقات وقتی قرار است بیمار تحت عمل جراحی قرار گيرد، برای اطمینان از توانایی لخته شدن طبيعي خون، تست PT درخواست مي شود.
تست زمان پروترومبین (PT) مدت زمان تشكيل لخته در نمونه خون را اندازه گیری مي كند. در بدن روند لخته شدن خون، شامل یک سری از واکنش های شیمیایی متوالي به نام آبشار انعقادی است، که در آن فاكتورهاي انعقادي، یکی پس از دیگری فعال مي شوند و در نتیجه لخته تشکیل مي شود. پروترومبین یکی از فاکتورهای انعقادی تولید شده توسط کبد است. یکی از مراحل نهایی آبشار، تبدیل پروترومبین (فاکتور II) به ترومبین است. آزمايش PT، عملکرد یکپارچه فاکتورهای انعقادی شامل فاكتورهاي I (فیبرینوژن)، II (پروترومبین)، V ،VII و X را ارزیابی مي كند. این تست، توانایی بدن در تولید لخته در مدت زمان مناسب را ارزیابی مي كند، و اگر هر یک از این فاكتورها ناقص باشند، PT طولانی خواهد شد.
آزمايش PT معمولا در عرض چند ثانیه اندازه گیری شده و با مقادير افراد سالم مقایسه مي شود. چون معرف هاي مورد استفاده براي انجام آزمايش PT از یک آزمایشگاه به آزمايشگاه دیگر و حتی در يك آزمایشگاه، در طول زمان متفاوت است، مقادير طبیعی نیز در نوسان است. بنابراين ستفاده از نسبت نرمال شده بین المللی (INR) با تست PT برای بیماراني که داروهای رقیق کننده خون وارفارین (کومادین) دريافت مي كنند، توصيه مي شود. INR محاسبه اي است که تغییر در معرف هاي PT را تنظیم مي كند و اجازه می دهد تا نتایج آزمایشگاه های مختلف با هم قابل مقایسه باشند. اکثر آزمایشگاه ها در حال حاضر، هر زمان كه آزمایش PT درخواست شود، مقادير هر دو، PT و INR را گزارش مي كنند. با این حال، براي ارزیابی PT بیمارانی که از رقيق كننده هاي خون استفاده مي كنند، INR نباید مورد استفاده قرار گیرد.
بیماری های کبد، کمبود ویتامین K یا کمبود فاکتور انعقادی می توانند PT را افزايش دهند.
باربیتورات ها، قرص هاي جلوگيري از بارداري، درمان هورموني جایگزین (HRT) و ویتامین K مي توانند PT را کاهش دهند. برخی از غذاها (مانند جگر گاو و خوک، چای سبز، کلم بروکلی، نخود، کلم پیچ، شلغم و محصولات سویا) حاوی مقادیر زیادی از ویتامین K هستند و می توانند PT را افزايش دهند.
Activated Clotting Time (ACT); Partial Thromboplastin Time (PTT); Prothrombin Consumption Time (PCT); Fibrinogen; Coagulation Factors; Platelet Count; Platelet Function Tests; Thrombin Time
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو يا از نوك انگشت به دست مي آيد
بعضی از آنتی بیوتیک ها می توانند PT/INR را افزایش دهند.
PT اغلب همراه با PTT براي ارزیابی عملکرد همه فاکتورهای انعقادی استفاده می شود. گاهی اوقات، اين آزمايش ممکن است برای غربالگري بيماران از نظر وجود هر گونه مشکل خونريزي که پيش از اين بازيابي نشده، قبل از اعمال جراحی آنها انجام شود.
نسبت نرمال شده بین المللی (INR) برای پايش اثربخشی داروهای رقيق كننده خون نظير وارفارین (کومادین) استفاده مي شود. این داروهای ضدانعقاد، به جلوگیری از تشکیل لخته خون كمك مي كنند.
بیماراني كه از داروهای ضدانعقاد استفاده مي كنند، باید INR آنها 2/0 تا 3/0 باشد. برای بیماراني که در معرض خطر تشکیل لخته هستند، نیاز است كه INR بالاتر، حدود 2/5 به 3/5 باشد. پزشک از INR برای تنظیم دارو استفاده مي كند تا PT را در محدوده مناسب براي بيمار قرار دهد.
PTT
PTTاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Partial Thromboplastin TimePTTActivated Partial Thromboplastin Time; aPTT; APTT
آمادگي خاصي لازم نيست، با این حال غذای پرچرب قبل از خونگيري ممکن است باعث تداخل با آزمايش تداخل كند و باید اجتناب شود.
نمونه خون از ورید بازو
اين تست به عنوان بخشی از تحقیق درباره اختلال خونریزی احتمالي؛ برای پايش درمان ضدانعقاد هپارین؛ هنگامی که فرد خونریزی یا لخته شدن خون بي دليل دارد؛ هنگامی که فرد تحت درمان ضدانعقاد هپارین شکسته نشده (استاندارد) است؛ گاهی اوقات به عنوان بخشی از پايش قبل از جراحی درخواست مي شود.
PTT، تست غربالگری است که به ارزیابی توانایی فرد در تشکيل لخته هاي خون به طور مناسب كمك مي كند.PTT، زمان تشكيل لخته در لوله آزمایش (در ثانیه)، هنگامی که مواد خاص (معرفها) به نمونه پلاسما اضافه مي شوند را اندازه گیری مي كند. با اندازه گیری مدت زمان لازم برای تشکیل لخته، PTT مقدار و نيز عملكرد فاکتورهای انعقادی خاصی را که بخشی از هموستاز هستند، ارزیابی مي كند.
نتایج PTT که در حدفاصل مرجع قرار می گیرند، معمولا عملکرد طبیعی لخته شدن خون را نشان می دهند، با این حال، کمبودهای خفیف تا متوسط تنها یک فاکتور انعقادی ممکن است هنوز وجود داشته باشد. PTT ممکن است تا زمانی که مقدار فاكتور به 30٪ تا 40٪ حد نرمال کاهش نیافته است، طولانی نشود. همچنین ضدانعقاد لوپوس ممکن است وجود داشته باشد اما نتیجه PTT را طولانی نكند.
PTT طولانی مدت به این معنی است که تشكيل لخته بيش از حد انتظار اطول مي كشد و ممکن است ناشي از علل مختلف باشد. اغلب ممکن است کمبود فاکتور انعقادی یا مهاركننده اختصاصي یا غیراختصاصی تأثيرگذار بر توانایی لخته شدن خون بدن وجود داشته باشد. کمبود فاکتور انعقادی، ممکن است اكتسابي يا ارثي باشد.
PTT طولاني مدت در کمبود اكتسابي يا ارثي فاکتور انعقادی مانند بيماري Von Willebrand، بيماري هموفیلی A و B (بیماری کریسمس)، کمبود ویتامین K، بيماري كبدي؛ مهارکننده هاي غیراختصاصی مانند ضدانعقاد لوپوس (LA) و آنتی بادی کاردیولیپین؛ مهارکننده هاي اختصاصی مانند آنتی بادی هاي فاکتور VIII؛ هپارين؛ درمان با داروهای ضد انعقاد وارفارین (کومادین)؛ سرطان خون؛ خونریزی بیش از حد در زنان باردار قبل یا بعد از زایمان یا سقط راجعه و نيز در افراد داراي هماتوکریت بالا ديده مي شود.
PTT کوتاه مدت ممکن است زمانی که فاکتور انعقادی VIII افزایش مي يابد، ايجاد شود.
Prothrombin Time (PT); Fibrinogen; Thrombin Time; Lupus Anticoagulant; Activated Clotting Time (ACT); Coagulation Factors; Platelet Count; Heparin Anti-Xa; von Willebrand Factor; Antiphospholipid Antibodies; Dilute Russell Viper Venom Time (DRVVT)
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
اگر PTT، طولانی است و علت آن درمان ضدانعقاد یا آلودگی هپارین نیست، آزمون دوم PTT با مخلوط کردن پلاسماي بیمار با پلاسماي طبیعی مشترك (مجموعه ای از پلاسماهاي تعدادي از اهداء کنندگان عادی) انجام مي شود. اگر زمان PTT به نرمال برگردد، کمبود یک یا بیشتر، از فاكتورهاي انعقادی در پلاسمای بیمار را نشان مي دهد. اگر زمان PTT طولانی باقی بماند، پس مشکل ممکن است به دلیل وجود فاکتور مهارکننده غیرطبیعی (اتوآنتي بادي ها) باشد.
ميزان پروتئين C
ميزان پروتئين Cاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Protein C, Functional or Antigenپروتئين C
فرد باید حداقل 10 روز بعد از حملات ايجاد لخته منتظر بماند و درمان ضدانعقاد خوراکی را 2 هفته قبل از انجام این تست قطع كند.
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای کمک به ارزیابی حملات ايجاد لخته؛ برای تعیین احتمال كمبود ارثي يا اكتسابي پروتئین C در فرد؛ يا هنگامی که فرد لخته خون با علت ناشناخته (ترومبوآمبولی) دارد؛ زمانی که نوزاد اختلال شدید لخته شدن، مانند انعقاد داخل عروقی منتشر (DIC) یا پورپوراي برق آسا دارد؛ گاهی اوقات هنگامی که یکی از بستگان نزدیک فرد، كمبود ارثي پروتئین C دارد، درخواست مي شود.
اين آزمایش معمولا به عنوان بخشی از تحقیقات درباره احتمال اختلال لخته شدن (hypercoagulable) و/ یا کمک به شناسايي علت ترومبوز وریدی عمقی (DVT) یا ترومبوآمبولی وریدی (VTE) درخواست مي شود، به ويژه اگر در فرد نسبتا جوان (کمتر از 50 ساله) رخ داده، یا در محل غیرمعمول مانند رگ منجر به کبد یا کلیه یا رگ های خونی مغز تشکيل گرديده است.
آزمایش هاي پروتئین C و پروتئین S، آزمايش های جداگانه ای هستند که معمولا به عنوان بخشی از تحقيق درباره احتمال اختلال انعقادی انجام مي شوند. اين آزمایش ها مقدار هر پروتئین را اندازه گیری و عملکرد مناسب آنها را در بدن ارزیابی مي كنند.
تست هاي عملکردی برای پروتئین C و پروتئین S، فعالیت آنها را اندازه گيري مي كند و توانایی آنها را در تنظیم و كند كردن لخته شدن خون ارزیابی می کند. کاهش فعالیت، ممکن است به علت کاهش غلظت پروتئین C یا S یا به ندرت، ناشي از ناکارآمدي پروتئین C یا S باشد.
تست هاي آنتي ژن پروتئین C و پروتئين S، مقدار پروتئین موجود را اندازه گیری مي كنند.
کاهش غلظت پروتئین C و پروتئین S ممکن است در تولید ناکافی و یا افزایش مصرف آنها؛ بیماری های کبد، کمبود ویتامین K، یا درمان با ضدانعقاد هپارین يا وارفارین؛ شرایطی مانند انعقاد داخل عروقی منتشر (DIC)، مصرف زياد فاكتورهاي انعقادی؛ با عفونت هاي شدید (بيماري هاي التهابی)، بیماری کلیوی، سرطان ها، HIV، در دوران بارداری، بلافاصله به دنبال یک حملات ايجاد لخته دیده می شود.
Factor V Leiden; Prothrombin 20210; Homocysteine; Lupus Anticoagulant Testing; Antithrombin Activity
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
پروتئین هاي C و S به تشکیل لخته خون را منظم کمک مي كنند. آنها در سیستم بازخورد با ترومبین (فاکتور انعقادی که می تواند تشكيل لخته خون را كند يا تند كند)، با هم کار می کنند. ترومبین ابتدا با پروتئیني به نام ترومبومودولين ترکیب مي شود، سپس پروتئین C را فعال مي كند. سپس این پروتئین C فعال شده (APC) با پروتئین S (کوفاکتور) ترکیب مي شود و با هم کار می کنند تا فاکتورهای انعقادی VIIIa و Va (این فاكتورهاي فعال شده برای تولید ترومبین مورد نیاز هستند) را كاهش دهند. این كار در كاهش توليد ترومبین جدید و مهار لخته بيشتر مؤثر است.
ميزان پروتئين S
ميزان پروتئين Sاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Protein S, Functional or Antigen (Free or Total)پروتئين S
فرد باید حداقل 10 روز بعد از حملات ايجاد لخته منتظر بماند و درمان ضدانعقاد خوراکی را 2 هفته قبل از انجام این تست قطع كند.
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای کمک به ارزیابی حملات ايجاد لخته؛ برای تعیین احتمال كمبود ارثي يا اكتسابي پروتئین S در فرد؛ يا هنگامی که فرد لخته خون با علت ناشناخته (ترومبوآمبولی) دارد؛ زمانی که نوزاد اختلال شدید لخته شدن، مانند انعقاد داخل عروقی منتشر (DIC) یا پورپوراي برق آسا دارد؛ گاهی اوقات هنگامی که یکی از بستگان نزدیک فرد، كمبود ارثي پروتئین S دارد، درخواست مي شود.
اين آزمایش معمولا به عنوان بخشی از تحقیقات درباره احتمال اختلال لخته شدن (hypercoagulable) و/ یا کمک به شناسايي علت ترومبوز وریدی عمقی (DVT) یا ترومبوآمبولی وریدی (VTE) درخواست مي شود، به ويژه اگر در فرد نسبتا جوان (کمتر از 50 ساله) رخ داده، یا در محل غیرمعمول مانند رگ منجر به کبد یا کلیه یا رگ های خونی مغز تشکيل گرديده است.
آزمایش هاي پروتئین C و پروتئین S، آزمايش های جداگانه ای هستند که معمولا به عنوان بخشی از تحقيق درباره احتمال اختلال انعقادی انجام مي شوند. اين آزمایش ها مقدار هر پروتئین را اندازه گیری و عملکرد مناسب آنها را در بدن ارزیابی مي كنند.
تست هاي عملکردی برای پروتئین C و پروتئین S، فعالیت آنها را اندازه گيري مي كند و توانایی آنها را در تنظیم و كند كردن لخته شدن خون ارزیابی می کند. کاهش فعالیت، ممکن است به علت کاهش غلظت پروتئین C یا S یا به ندرت، ناشي از ناکارآمدي پروتئین C یا S باشد.
تست هاي آنتي ژن پروتئین C و پروتئين S، مقدار پروتئین موجود را اندازه گیری مي كنند. پروتئین S با پروتئین C كار مي كند و در خون به دو شکل آزاد یا متصل به پروتئین دیگر وجود دارد، اما تنها، شکل آزاد آن براي اتصال به پروتئین C، در دسترس است. تست هاي آنتی ژن پروتئین S، پروتئین S آزاد يا تام را اندازه گيري مي كند.
کاهش غلظت پروتئین C و پروتئین S ممکن است در تولید ناکافی و یا افزایش مصرف آنها؛ بیماری های کبد، کمبود ویتامین K، یا درمان با ضدانعقاد هپارین يا وارفارین؛ شرایطی مانند انعقاد داخل عروقی منتشر (DIC)، مصرف زياد فاكتورهاي انعقادی؛ با عفونت هاي شدید (بيماري هاي التهابی)، بیماری کلیوی، سرطان ها، HIV، در دوران بارداری، بلافاصله به دنبال حملات ايجاد لخته دیده می شود.
Factor V Leiden; Prothrombin 20210; Homocysteine; Lupus Anticoagulant Testing; Antithrombin Activity
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
پروتئین هاي C و S به تشکیل لخته خون را منظم کمک مي كنند. آنها در سیستم بازخورد با ترومبین (فاکتور انعقادی که می تواند تشكيل لخته خون را كند يا تند كند)، با هم کار می کنند. ترومبین ابتدا با پروتئیني به نام ترومبومودولين ترکیب مي شود، سپس پروتئین C را فعال مي كند. سپس این پروتئین C فعال شده (APC) با پروتئین S (کوفاکتور) ترکیب مي شود و با هم کار می کنند تا فاکتورهای انعقادی VIIIa و Va (این فاكتورهاي فعال شده برای تولید ترومبین مورد نیاز هستند) را كاهش دهند. این كار در كاهش توليد ترومبین جدید و مهار لخته بيشتر مؤثر است.
CRP
CRPاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
C-Reactive ProteinCRP
نمونه خون وریدي بازو
اين تست برای تشخیص وجود التهاب و پايش پاسخ به درمان استفاده مي شود.
وقتی پزشک مشکوک مي شود که ممکن است بيمار از یک اختلال التهابی رنج ببرد (با انواع خاصی از ورم مفاصل و اختلالات خود ایمنی یا بیماری التهابی روده) یا برای كنترل وجود عفونت (به خصوص بعد از عمل جراحی) اين تست درخواست مي شود.
همچنین برای کمک به ارزیابی شرایط آرتریت روماتوئید و لوپوس درخواست مي شود و برای تعیین مؤثر بودن درمان اغلب تكرار مي شود.
CRP برای پايش بهبود جراحت و برای پايش بیمارانی که جراحی، پیوند اعضا، یا سوختگي دارند، به عنوان یک سیستم تشخیص زودهنگام برای عفونت هاي ممكن استفاده مي شود.
CRP يك واکنش دهنده فاز حاد است، ماده اي كه توسط کبد ساخته مي شود ترشح و در عرض چند ساعت پس از شروع عفونت یا التهاب به داخل جریان خون ترشح مي شود. افزایش آن در خون می تواند مقدم بر درد، تب یا دیگر شاخص های بالینی باشد. سطح CRP می تواند در پاسخ به التهاب، هزار برابر شود و می تواند در پايش فعالیت بیماری با ارزش باشد.
این آزمايش به ويژه براي مشکلات التهابي بسیار مفید است، چون سطح CRP با برطرف شدن التهاب افت مي كند.
مقدار آن پس از حمله قلبی، در سپسیس و بعد از عمل جراحی افزايش مي يابد.
عفونت یا التهاب حاد باعث افزایش CRP در خون مي شود.
CRP در افراد چاق و مراحل آخر بارداری افزايش مي يابد.

اگر سطح CRP در خون افت كند، به معنی بهبودي و كاهش التهاب است.
CRP با حساسیت بالا (hs-CRP)، سرعت رسوب گلبول قرمز (ESR)
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
استفاده از قرص هاي جلوگيري از بارداري يا هورمون درماني CRP را افزايش مي دهد
[ برای آزمايش خطر ابتلا به بیماری های قلبی، از آزمايش حساس تر (hs - CRP) استفاده مي شود]
RF
RFاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Rheumatoid FactorRFفاكتور روماتوئيد
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای کمک به تشخیص آرتریت روماتوئید (RA) و سندرم شوگرن (Sjögren syndrome) است.
هنگامی که بيمارخستگی، درد مفاصل، ضعف، چشم ها یا دهان خشک دارد كه پزشك مشكوك است ناشي از RA و یا سندرم شوگرن باشد، درخواست مي شود.
این آزمایش فاکتور روماتوئید (RF) را در خون تشخیص مي دهد و اندازه گیری مي كند. RF اتو آنتي بادي است، يك پروتئين IgM (ایمونوگلوبولین M) که توسط سیستم ایمنی بدن تولید می شود. اتو آنتي باديها به بافت خود فرد حمله امي كنند و به اشتباه بافت خود را به عنوان "خارجی " شناسایی مي كنند. در حالی که نقش بیولوژیک RF به خوبی درک نمی شود، وجود آن به عنوان شاخص التهاب و فعالیت خودایمنی مفید است.
نتایج تست RF مثبت ممکن است در افراد سالم و افراد مبتلا به بیماری هایی مانند لوپوس، سل، سیفيلیس، سارکوئیدوز، سرطان، عفونت ویروسی یا بیماری کبدي، ریوي، کلیوي و اندوکاردیت، دیده شود. تست RF برای تشخیص یا پايش این شرایط استفاده نمی شود.
تست RF منفی، RA یا سندرم شوگرن را رد نمي كند. حدود 20 ٪ از افراد مبتلا به RA و بسیاری از افراد مبتلا به سندرم شوگرن، RF منفی هستند و / یا ممکن است سطوح بسیار پایین RF داشته باشد.
ANA, Autoantibodies, CCP (Cyclic Citrullinated Peptide Antibody), ESR, CRP, ENA panel, Synovial Fluid Analysis
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
تست RF آزمايش ارزشمندی برای تأیید آرتریت روماتوئید یا سندرم شوگرن است، اما می تواند در شرایط دیگر نيز مثبت شود. در حدود 75 ٪ از افراد مبتلا به RA و 60-70 ٪ از افراد مبتلا به سندرم شوگرن، تست RF مثبت دارند. RF ممکن است در افراد مبتلا به انواع اختلالات دیگرنظير عفونت های مداوم باکتریایی، ویروسی و انگلی و بعضی سرطان ها نيز نمايان شود. گاهی اوقات ممکن است در افراد مبتلا به بیماری های ریوي، کبدی و کلیوی دیده می شود و می توان آن را در درصد کمی از افراد سالم نيز يافت.
تست RF باید همراه با علائم فرد و سابقه بالینی تفسير شود تا RA، سندرم شوگرن و یا بيماري هاي دیگر تشخيص داده شود.
منو تست
منو تستاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Heterophile antibody titerMonoتیتر آنتی بادی هتروفیلMononucleosis spot test; Mononuclear heterophile test; Heterophile antibody test; Monospot
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای تشخیص و کمک به تشخیص مونونوکلئوز عفونی است.
هنگامی که شخص، به ويژه فرد نوجوان، علائم مونونوکلئوز شامل تب، سردرد، گلودرد، غدد متورم در گردن يا زير بغل، و ضعف و خستگی مداوم دارد، درخواست مي شود.
مونونوکلئوز و یا مونو، به عفونت ناشی از ویروس اپستین بار (EBV) منسوب مي شود. عفونت توسط مجموعه ای خاص از علائم که اغلب بر نوجوانان تأثير دارد مشخص مي شود. افرادی که مونو دارند اغلب علائمي مانند تب، گلودرد، غدد متورم و خستگی دارند. همچنین بسیاری از آنها طحال و عده اي از آنها کبد بزرگ شده دارند. علائم عفونت معمولا حدود یک ماه پس از عفونت بوجود می آیند و ممکن است چند هفته باقي بمانند. خستگی ممکن است برای چندین ماه باقي بماند. مونو معمولا یک بیماری خود محدود شونده است و علائم بدون هیچ گونه درمان خاصي برطرف مي شود.
تست مونو آنتی بادیهای هتروفیل را تشخيص مي دهد که توسط بدن در پاسخ به عفونت EBV ساخته مي شوند. این پروتئین ها خاص EBV نیست، اما زمانی که در نوجوانان همراه با علائم مونو يافت مي شوند، به تشخیص مونونوکلئوز عفونی کمک مي کنند.
اگر VCA - IgM منفی است، اما بقيه و آنتی بادی EBNA مثبت هستند، پس احتمالا فرد عفونت قبلی EBV داشته است. اگر فرد بدون علامت است و VCA - IgG منفی است، پس قبلا در معرض EBV قرار نداشته، اما مستعدعفونت است. به طور کلی، مقدار رو به افزایش VCA - IgG نشان دهنده عفونت EBV فعال است، در حالی که مقادير رو به كاهش آن، نشان دهنده عفونت اخير EBV است که در حال برطرف شدن است.
در افراد مبتلا به لنفوم، لوپوس و برخی از سرطانهای دستگاه گوارش، مثبت می شود.
اکثر شیرخواران و خردسالان آنتی بادیهای هتروفیل را نمي سازند، بنابراين آزمايش مونو آنها منفی است، حتی زمانی که با EBV آلوده شده اند.
آنتی بادی هاي هتروفیل پس از هفته چهارم بیماری كاهش مي يابند، و آزمون مونو با برطرف شدن عفونت، منفی مي شود.
Epstein-Barr virus (EBV) antibodies; Complete blood count (CBC); Strep test; TORCH screen; CMV; CSF analysis; Blood smear
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
اگر آزمون مونو در ابتدا منفی باشد اما پزشک هنوز مشکوک به مونو است، مي تواند تكرار آزمایش را در یک هفته یا بیشتر درخواست نمايد به منظور بررسي اين كه آنتی بادیهای هتروفیل گسترش يافته اند و / یا یک یا چند آنتی بادی EBV را درخواست نمايد برای کمک به تایید و یا رد وجود عفونت فعلی EBV.
اگر کسی تست مونو مثبت افزایش تعداد گلبول های سفید خون، لنفوسیت هاي واکنشي و علائم مونو دارد، داراي مونونوکلئوز عفونی است.
افراد با تست منفی مونو و تعداد کم يا نبود لنفوسیت های واکنشی، ممکن است توسط ميكروارگانيسم هايي که باعث علائم شبيه مونو نظير سیتومگالو ويروس (CMV) و یا توکسوپلاسموز مي شوند، آلوده شده باشند. اگر عفونت در طی بارداری رخ دهد، تعیین علت مهم است، چون برخی از عفونت هاي شبيه مونو، اما نه عفونت EBV، با عوارض بارداری و آسیب به جنین همراه هستند. شناسایی عفونت گلو نيز مهم است، هر زمان که موجود باشد، چون به درمان سریع با آنتی بیوتیک نياز دارد.
تست تشخيص سيفيليس مانند VDRL, RPR
تست تشخيص سيفيليس مانند VDRL, RPRاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Syphilis detection testVDRL; RPRVenereal disease research laboratory; VDRL; Rapid plasma reagin; RPR; Fluorescent treponemal antibody absorption test; FTA-ABS; Treponema pallidum particle agglutination assay; TPPA; Microhemagglutination assay; MHA-TP; Darkfield microscopy
آمادگي خاصي لازم نيست
تراشه هاي شانکر در منطقه آسیب دیده، نمونه خون از ورید بازو، یا مایع مغزی نخاعی گرفته شده از طريق سوزن زدن به كانال نخاع، بسته به روش آزمايش مورد استفاده
اين تست برای غربالگری یا تشخیص عفونت باکتری تروپونما پاليدوم که باعث بروز بیماری مقاربتی (STD) سيفيلیس مي شود، درخواست مي گردد.
پزشک ممکن است درخواست آزمايش كند اگر: اگر بيمار دارای علائمي نظير شانکر در اندام تناسلی یا گلواست؛ اگر فرد برای دیگر بیماری هاي منتقله از راه جنسی مانند سوزاک درمان می شود؛ اگر بيمار باردار است، چرا که سیفيلیس درمان نشده می تواند جنین در حال رشد را آلوده كند و حتي بكشد؛ براي تعين علت دقيق بيماري فردي كه از علائم غیراختصاصی شبیه سیفيلیس شكايت دارد.
اين آزمايش حضور تروپونما پاليدوم را جستجو مي كند.
پاسخ به درمان، با تست تعقيبي RPR تعیین می شود و آزمايش FTA - ABS برای تأیید RPR يا VDRL مثبت استفاده می شود. در سيفيليس بطئي یا نهفته، مایع مغزی نخاعی (CSF) به منظور تشخیص درگیری مغز (سيفيلیس عصبی) آزمايش مي شود.
داشتن HIV، بیماری لایم، مالاریا، لوپوس، یا انواع خاصی از ذات الریه ممکن است باعث نتیجه مثبت کاذب در آزمایش VDRL و RPR شوند.
Hepatitis C; HIV antibody test
چندین روش غربالگری و آزمايش های مختلف وجود دارد، بنابراین نمونه های مختلف مورد نیاز است. برای عفونت های جدید، پزشک ممکن است تراشه هايي از شانکر را در منطقه آسیب دیده، نظير دهانه رحم، آلت تناسلی مرد، مقعد یا گلو بردارد.
پزشک ممکن است براي آزمايش هاي اضافي خون ورید بازو را بگيرد.
اگر بيمار مراحل بطئي یا نهفته این بیماری با احتمال درگیری مغز (سيفيلیس عصبی) مي گذراند، پزشک بررسي مایع مغزی نخاعی (CSF) از طريق ورود سوزن به كانال نخاع را درخواست مي كند.
سیفيلیس، بیماری عفونی است که اغلب از طریق تماس جنسی نظير تماس مستقیم با زخم سیفلیس (شانکر) منتشر می شود. به راحتی درمان می شود، اما اگر بدون درمان رها شود، می تواند مشکلات بسیار جدی برای سلامتی فرد به وجود آورد. همچنین مادر آلوده می تواند بیماری را به جنین خود منتقل كند.
اگر فرد آلوده شده باشد، باید آزمایش هاي تعقيبي خون را در ماه هاي 3، 6، 12 و 24 داشته باشد، تا به دنبال درمان از برطرف شدن عفونت اطمينان حاصل شود.
اگر تراشه ها حضور باکتری سيفيلیس (تست مثبت) را نشان می دهند، بيمار عفونت دارد که نیاز به درمان با یک دوره آنتی بیوتیک، ترجیحا پنی سیلین دارد.
برای آزمایش هاي خون که آنتی بادی هاي توليد شده توسط بدن براي مبارزه با عفونت را تشخيص مي دهند، آزمایش مثبت نشان می دهد که بيمار در حال حاضر يا در گذشته عفونت داشته است. اگرچه، یک تست منفی، همیشه به این معنی نیست که فرد سيفيلیس ندارد.
آنتی بادی ها ممکن است تا 3 ماه بعد از قرار گرفتن در معرض این باکتری قابل تشخیص نباشند و بعد تا سال ها در بدن باقی بمانند.
تست های مثبت باید با آزمايش هاي اختصاصي تر مانند FTA-ABS تأیید شوند.
ويدال
ويدالاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
widal testآزمايش ويدال
اين روش متکی بر واکنش در یک لوله آزمایش یا بر روی اسلاید بین آنتی بادی موجود در نمونه خون فرد آلوده و آنتی ژن های خاصی از باکتری سالمونلاتایفی با تولید توده (آگلوتیناسیون) است که با چشم غیر مسلح قابل رؤیت است
هفته اول شروع تب
خون
اين تست روشي است که برای کمک به تشخیص احتمالی تب روده كه به عنوان تب تيفوئيد نيز شناخته شده است، مورد استفاده قرار مي گیرد
اين تست علاوه بر واکنش متقاطع با دیگر گونه های سالمونلا، نمی تواند بین عفونت كنوني و عفونت قبلي یا واکسیناسیون بر علیه حصبه تمایز ايجاد كند
کشت خون، کشت مدفوع، کشت ادرار، آسپیراسیون مغز استخوان و بیوپسی
تب روده یک بیماری تهدید کننده حیات ناشی از عفونت با باکتری سالمونلا انتريكا سروتیپ typhi(S. typhi) است كه معمولا از طریق مواد غذایی و نوشیدنی هاي آلوده به مدفوع منتقل می شود و علائم آن عبارتند از: تب بالا، سردرد، درد شکم، اسهال و بثورات موسوم به "لکه های رز". تشخیص زودهنگام و درمان مهم است زیرا عوارض جدی شامل خونریزی شدید یا سوراخ شدن روده می تواند در عرض چند هفته گسترش يابد.
تيتر ASO
تيتر ASOاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Antistreptolysin O TiterASOتيتر آنتي استرپتوليزين OASLO
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون وریدي بازو
اين تست برای کمک به تعیین این که آیا شخص اخیرا عفونت استرپتوکوکی گروه A داشته است و برای کمک به تشخیص عوارض بعد از تب روماتیسمی و گلومرولونفریت استرپتوکوکی مورد استفاده قرار مي گیرد.
اگر فرد داراي علائم تب روماتیسمی یا گلومرولونفریت است و سابقه گلو درد یا عفونت استرپتوکوکی تایید شده دارد، اين تست درخواست مي شود.
این آزمایش مقدار ASO در خون را اندازه گیری مي كند. ASO آنتی بادی هدف در مقابل streptolysin O (سم تولید شده توسط استرپتوکوک گروه A) است. ASO و آنتي DNase- B شایع ترین آنتی بادی ها هستند که توسط سیستم ایمنی بدن در پاسخ به عفونت استرپتوکوکی تولید می شوند.
بعضی از آنتی بیوتیک ها و کورتیکو استروئیدها ممکن است سطوح آنتی بادی ASO را کاهش دهند.
strep throat، آنتي DNase - B
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن به ورید بازو به دست مي آيد
بعضی از آنتی بیوتیک ها و کورتیکو استروئیدها ممکن است سطوح آنتی بادی ASO را کاهش دهند.
وقتی فرد دارای علائمي است که پزشک مشكوك است اين علائم ممکن است به دلیل یک بیماری ناشی از عفونت استرپتوکوکی قبلی باشد، اين تست درخواست مي شود. زمانی که علائم معمولا در هفته های بعد از گلو درد یا عفونت پوست ظاهر مي شوند، این آزمایش درخواست مي شود. ممکن است اين تست دو بار در طی یک دوره 14-10 روزه برای تعیین افزايش، كاهش يا يكسان نمودن سطح آنتی بادی درخواست شود.
تست ASO در درجه اول به تنهايي و یا همراه با آنتي DNase- B برای کمک به تعیین این که آیا شخص اخيرا عفونت استرپتوکوکی داشته است درخواست مي شود. در اغلب موارد، عفونت هاي استرپتوكوكی شناسایی و با آنتی بیوتیک ها درمان مي شوند.
تست توبركولوز (PPD)
تست توبركولوز (PPD)استفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Tuberculin Skin Test; Interferon Gamma Release AssaysPPDPurified Protein Derivative; PPD; Mantoux; Latent Tuberculosis Infection Test; Interferon-gamma Release Assays; IGRA; T-Spot; TB; QuantiFERON-TB Gold (QFT-G); QuantiFERON-TB Gold In-Tube (QFT-GIT)
آمادگي خاصي لازم نيست
برای تست پوستی توبرکولین، نمونه اي لازم نيست. مقدار کمی از محلول PPD درست زیر لایه اول پوست ساعد داخلي تزریق می شود.
برای سنجش اینترفرون گاماي آزاد (IGRA)، نمونه خون ورید بازو استفاده مي شود.
اين تست برای کمک به تعیین ابتلاي بيمار به عفونت نهفته یا فعال با باکتری مایکوباکتریوم توبرکولوزیس درخواست مي شود.
وقتی که فرد دارای علائم منطبق با سل (TB) است؛ زمانی که فرد در تماس نزدیک با بيمار مسلول یا مشکوک به داشتن سل قرار داشته است؛ هنگامی که فرد بیماری یا شرایطی که باعث تضعیف سیستم ایمنی بدن مي شود، داشته باشد كه او را در معرض خطر بیشتری از سل فعال پيشرونده قرار مي دهد؛ زمانی که فرد در خانه سالمندان، مدارس، پناهگاه بی خانمان ها، اردوگاه مهاجرين، یا دارالتادیب ها زندگي مي كند؛ زمانی که فرد مواد مخدر غیرقانونی تزریق مي كند؛ زمانی که فرد برای مدت زماني در يك كشور خارجي زندگی مي كند و یا از کشوري آمده است که در آن سل شایع تر است؛ هنگامی که فرد در مراكز بهداشتی و در تماس نزدیک با افراد مبتلا به سل فعال كار مي كند؛ گاهی اوقات به عنوان بخشی از معاینه قبل از شروع مدرسه یا شغل جدید درخواست مي شود.
تست های غربالگری سل (TB) براي کمک به تعیین اینکه آیا فرد به باکتری مایکوباکتریوم توبرکلوزیس كه علت سل است، آلوده شده يا نه، به كار مي رود. تست های غربالگری، پاسخ ایمنی بدن به آنتی ژنهای مشتق از باکتری را، به طور مستقیم به عنوان واکنش پوستی به تست پوستی توبرکولین (TST)، یا به طور غیرمستقیم با آزمایش خون سنجش اینترفرون گاماي آزاد (IGRA)، اندازه گيري مي كنند.
نتایج TST مثبت به طور معمول در کسانی که واکسن ب ث ژ دریافت کرده اند، دیده می شود. گاهی اوقات، فرد مبتلا به دیگر گونه هاي مایکوباکتریوم، براي مثال مایکوباکتریوم كانزاسي، نتیجه IGRA مثبت کاذب می دهد.
كشت و اسمیر AFB، کشت خلط، عكس قفسه سينه
برای تست پوستی توبرکولین، نمونه اي لازم نيست. آزمون بر روی پوست فرد انجام مي شود. محلول PPD که حاوی آنتی ژنهای مايكوباكتريوم توبركولوزيس است، اما باکتری ها زندگی می کنند، برای تحریک واکنش حساسیت بالاي پوست (برآمدگی قرمز بزرگ) در افراد آلوده به TB استفاده می شود.
پرسنل مركز بهداشتي بايد ساعد داخلی را با الکل پاک کند و اجازه دهد پوست خشک شود. با استفاده از سرنگ 1cc و سوزن کوچک، مقدار کمی از محلول PPD را درست زير اولین لایه پوست تزریق نمايد. هنگامی که اين كار به درستی انجام شود، محل تزریق به شکل حباب کوچکي از مایع شبيه تاول را تشكيل مي دهد. این محل باید بدون پوشش و دست نخورده رها شود. این محل باید توسط پرسنل مركز بهداشتي در 48 و/ یا 72 ساعت از نظر ايجاد واکنش پوستی در آن منطقه چك شود.
برای سنجش اینترفرون گاماي آزاد، نمونه خون با فرو بردن سوزن داخلسیاهرگ بازو به دست می آید.
آزمايش ANA به روش ايمونوفلورسانس
آزمايش ANA به روش ايمونوفلورسانساستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Antinuclear AntibodyANA; FANAآنتي بادي ضدهسته ايAntinuclear Antibody; Fluorescent Antinuclear Antibody; FANA
آمادگي خاصي لازم نيست، اما از آنجا كه برخی از داروها با اين آزمايش تداخل مي كنند، پس در مورد داروهایی که مصرف می کنید، با پزشك خود صحبت كنيد.
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای غربالگري برخی از اختلالات اتوایميون نظير لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE)، پلي ميوزيت و غيره؛ يا وقتی پزشک فکر می کند که بيمار علائم اختلال خود ایمنی دارد (تب پایین، درد مفاصل، خستگی، و/ یا بثورات جلدي بي دليل).
تست ANA حضور آنتی بادی های ضدهسته اي (ANA) در خون را شناسايي می کند. ANA گروهی از آنتی بادی های خاص تولید شده توسط سیستم ایمنی فرد است، هنگامی که نتواند به اندازه کافی بین "خود" و "غيرخود" تمايز بدهد. این اتوآنتي بادي ها به سلول های خود بدن حمله مي كنند و باعث ايجاد علائمي نظير التهاب بافت و اندام، درد مفاصل و عضلات، و خستگی مي شوند. حضور ANA نشانگر فرايند خود ایمنی است كه با چند اختلال اتوایميون همراه است، اما بيشتر در اختلال خود ایمنی لوپوس اریتماتوی سیستمیک (SLE) دیده می شود.
تست هاي ANA با استفاده از سنجش های مختلف (میکروسکوپ ایمونوفلورسانس غیر مستقیم و یا با ELISA) انجام می شوند و نتایج به صورت تیتر گزارش مي شوند، اغلب با نوع خاصي از الگوی ايمونوفلورسانس (وقتی که مثبت است). تیترهای پایین، منفی در نظر گرفته مي شوند، در حالی که تیتر بالا، مانند رقت 1:320، مثبت است و نشان دهنده افزایش غلظت آنتی بادی هاي ضدهسته اي است.
سندرم شوگرن، اسکلرودرما (اسکلروز سیستمیک)، بیماری Raynoud، آرتریت روماتوئید، درماتومیوزیت یا پلي ميوز، بیماری بافت همبند مختلط و دیگر بيماري هاي اتوايميون، افزايش سن، تعدادی از مواد مخدر و برخی از عفونت ها (مانند هپاتیت غیرویروسی مزمن، سیروز صفراوی اولیه) سطح ANA را افزايش مي دهند.
ENA Panel; Complement; AMA; Autoantibodies; Anti-dsDNA; Nucleolar Antibody
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
هيدرالازين، ایزونیازید، پروکائین آمید و چند داروی ضد تشنج علائم شبيه لوپوس (لوپوس ناشي از دارو) ايجاد مي كنند.
ANCA
ANCAاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Antineutrophil Cytoplasmic AntibodiesANCAANCA Antibodies; Anticytoplasmic Autoantibodies; 3-ANCA
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای آزمايش اختلالات خاص اتوايميون مانند گرانولوماتوز وگنر (WG)، Microscopic polyangitis (MPA) و غيره؛ يا وقتی پزشک فکر می کند که بيمار داراي علائمي است که ممکن است به علت اختلال خود ایمنی عروقی باشد (خستگی، تب، کاهش وزن، درد عضلانی و عرق شبانه)؛ گاهی اوقات براي پايش پاسخ به درمان درخواست مي شود.
ANCA، گروهي از آنتی بادی هايی است كه وقتی سیستم ایمنی فرد به اشتباه پروتئین های نوتروفیل خود را مورد هدف و حمله قرار مي دهد، توليد مي شوند. دو تا از رایج ترین پروتئین هاي، میلوپراکسیداز (MPO) و پروتئیناز 3 (PR3) هستند. این كار باعث تولید آنتی بادی هاي MPO و/ یا PR3 مي شود. آزمایش خون ANCA، وجود یا عدم وجود این اتوآنتی بادی ها را با بررسي اسلاید در زیر میکروسکوپ فلورسانس تشخيص مي دهد. ANCA ممکن است در انواع اختلالات خود ایمنی که باعث التهاب و آسیب به عروق خونی در سراسر بدن (واسکولیت سیستمیک) مي شود، وجود داشته باشد.
Autoantibodies; CBC; ESR; Urinalysis; BUN (blood urea nitrogen); Creatinine
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
اگر نتیجه تست ANCA مثبت باشد، برای تعیین میزان آنتی بادی موجود، آزمايش اضافي انجام مي شود كه تیتر نامیده می شود. برای تعیین تیتر، نمونه سرم در چند مرحله رقیق مي شود و هر یک از رقت ها از نظر حضور آنتی بادی آزمایش مي شود. بيشترین رقت که در آن آنتی بادی می تواند شناسایی شود، تیتر است. هرچه تیتر بالاتر، آنتی بادی موجود در خون بيشتر است.
Anti-dsDNA
Anti-dsDNAاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Anti-double-stranded DNA, IgGAnti-dsDNAAntibody to ds-DNA; Native double-stranded DNA antibody; anti-DNA; Double stranded DNA antibody
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای کمک به تشخیص و پايش لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE)؛ يا وقتی که بيمار دارای علائم مرتبط با SLE (درد مفاصل، بثورات جلدي، خستگی و اختلال عملکرد کلیه) و تست ANA مثبت است؛ وقتي که بيمار، مبتلا به SLE تشخیص داده شده است، درخواست مي شود.
این تست، مقدار آنتی بادی براي دی اکسی ریبونوکلئیک اسید دو رشته اي (anti-dsDNA) را که ممکن است در خون وجود داشته باشد، اندازه گيري مي كند. anti-dsDNA يك اتوآنتي بادي است كه زمانی که سیستم ایمنی بدن فرد در تمايز بین "خود" و "غیرخود" با شکست مواجه مي گردد، توليد مي شود. به اشتباه مواد ژنتیکی بدن را مورد هدف و حمله قرار مي دهد و سبب التهاب، آسيب بافت ها و سایر علائم مي شود که با اختلال خود ایمنی همراه هستند.
Anti-dsDNA یکی از چندین آنتی بادی ضدهسته (ANA)، يعني گروهی از آنتی بادی هاي علیه مواد موجود در هسته سلول، است.
anti-dsDNA گاهی با بیماری هایی مانند هپاتیت مزمن، سیروز صفراوی اولیه و مونونوکلئوز عفونی ديده مي شود.
ANA, ENA Panel, Anti-Sm, Anti-RNP, Anti-Ro (SSA), Anti-La (SSB), Autoantibodies
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
anti-dsDNA ممکن است در کسانی که مواد مخدر مانند پروکائین آمید و هيدرالازين مصرف مي كنند، دیده شود.
آزمايش anti-dsDNA در حمایت از تشخیص لوپوس اریتماتوی سیستمیک (SLE) مورد استفاده قرار می گیرد و آن را از دیگر اختلالات خود ایمنی متمایز می کند. این آزمايش به طور شاخص، پس از آزمایش مثبت ANA در افرادی که دارای علائم بالینی بيانگر SLE هستند، درخواست مي شود. ممکن است همراه با یکی دیگر از اتوآنتي بادي هاي مرتبط با SLE، تست anti-Sm (اسمیت آنتی بادی)، که اغلب به عنوان بخشی از پانل آنتی ژن قابل استخراج هسته (ENA) عمل مي كند، درخواست شود. بسته به علائم بالینی و شك پزشک، ممکن است آنتی بادی های اضافی برای کمک به تشخیص بین سایر اختلالات خودایمنی يا رد آنها درخواست شود.
آنتي بادي Rubella IgM
آنتي بادي Rubella IgMاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Rubella antibody, IgM آنتی بادی IgM سرخجه
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون ورید بازو در فرد بزرگسال یا خون گرفته شده از پاشنه پا یا بند ناف نوزاد
برای تعیین اين كه فرد دارای آنتی بادی سرخجه کافی براي محافظت بدن از ویروس سرخجه مي باشد؛ به منظور تأييد عفونت در گذشته یا تشخیص عفونت های اخیر؛ شناسایی کسانی که هرگز در معرض این ویروس قرار نگرفته اند و کسانی که واکسینه نشده اند؛ تأييد اين که همه زنان باردار و کسانی که قصد باردار شدن دارند، مقدار کافی (تیتر) آنتی بادی هاي سرخجه جهت محافظت از عفونت را دارند.
قبل از حاملگي و یا در ابتدای آن به منظور تأييد ایمنی بدن؛ اگر زن باردار دارای علائم سرخجه نظير تب و بثورات جلدي مي باشد؛ اگر نوزاد علائم رشد غیر طبیعی و یا نقص های هنگام تولد نشان می دهد که ممکن است به علت عفونت دوران جنینی ایجاد شده باشد؛ اگر نیاز به تأييد عفونت اخیر سرخجه یا تأييد ایمنی است، درخواست مي شود.
این آزمایش حضور آنتی بادی IgM سرخجه در خون را اندازه گیری مي كند. آنتی بادی سرخجه در پاسخ به عفونت ویروس سرخجه تولید می شود.
پس از مواجهه با ويروس سرخجه، IgM در خون ظاهر مي شود. سطح این پروتئین در خون بالا می رود و در حدود 7 تا 10 روز بعد از عفونت به اوج خود مي رسد و سپس در طول چند هفته آینده به تدريج ممتوقف مي شود، به جز در نوزاد آلوده که ممکن است برای چندین ماه تا یک سال يافت شود. حضور آنتی بادی IgM سرخجه در خون عفونت های اخیر را نشان مي دهد.
TORCH; Antibody tests; Measles and Mumps
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن در ورید بازو در فرد بزرگسال یا از پاشنه پا یا بند ناف نوزاد به دست مي آيد.
از آنجا که آنتی بادیهاي IgM و IgG طول مي كشد تا پس از عفونت ظاهر شوند، آزمایش ها ممکن است در مدت 2 تا 3 هفته تکرار شوند تا سطح آنتی بادی ها قابل بازيابي شود (وقتي که در ابتدا وجود ندارند) و برای تعیین افزایش یا كاهش سطوح آنها در طول زمان.
آنتي بادي Rubella IgG
آنتي بادي Rubella IgGاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Rubella antibody, IgG آنتی بادی IgG سرخجه
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون ورید بازو در فرد بزرگسال یا خون گرفته شده از پاشنه پا یا بند ناف نوزاد
برای تعیین اين كه فرد دارای آنتی بادی سرخجه کافی براي محافظت بدن از ویروس سرخجه مي باشد؛ به منظور تأييد عفونت در گذشته یا تشخیص عفونت های اخیر؛ شناسایی کسانی که هرگز در معرض این ویروس قرار نگرفته اند و کسانی که واکسینه نشده اند؛ تأييد اين که همه زنان باردار و کسانی که قصد باردار شدن دارند، مقدار کافی (تیتر) آنتی بادی هاي سرخجه جهت محافظت از عفونت را دارند.
قبل از حاملگي و یا در ابتدای آن به منظور تأييد ایمنی بدن؛ اگر زن باردار دارای علائم سرخجه نظير تب و بثورات جلدي مي باشد؛ اگر نوزاد علائم رشد غیر طبیعی و یا نقص های هنگام تولد نشان می دهد که ممکن است به علت عفونت دوران جنینی ایجاد شده باشد؛ اگر نیاز به تأييد عفونت اخیر سرخجه یا تأييد ایمنی است، درخواست مي شود.
این آزمایش حضور آنتی بادی IgG سرخجه در خون را اندازه گیری مي كند. آنتی بادی سرخجه در پاسخ به عفونت ویروس سرخجه تولید می شود.
آنتی بادی IgG سرخجه نسبت به IgM كمي بيشتر طول می کشد تا ظاهر شود، اما یکبار كه ظاهر شود، در جریان خون برای تمام عمر باقی می ماند و حفاظت در برابر عفونت مجدد را فراهم مي كند. حضور آنتی بادی IgG سرخجه، عفونت اخیر یا گذشته یا تزريق واکسن سرخجه (واکسن سرخک، اوريون، سرخجه) و فراهم آوردن محافظت کافی را نشان می دهد.
TORCH; Antibody tests; Measles and Mumps
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن در ورید بازو در فرد بزرگسال یا از پاشنه پا یا بند ناف نوزاد به دست مي آيد.
از آنجا که آنتی بادیهاي IgM و IgG طول مي كشد تا پس از عفونت ظاهر شوند، آزمایش ها ممکن است در مدت 2 تا 3 هفته تکرار شوند تا سطح آنتی بادی ها قابل بازيابي شود (وقتي که در ابتدا وجود ندارند) و برای تعیین افزایش یا كاهش سطوح آنها در طول زمان.
آنتي بادي CMV IgM
آنتي بادي CMV IgMاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Cytomegalovirus Antibody, IgMCMV IgMآنتی بادی IgM سیتومگالوویروس
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اگر پزشک مشکوک است كه فرد در حال حاضر یا اخيرا عفونت سیتومگالوویروس (CMV) داشته یا اگر مهم است پزشك بداند كه فرد تا به حال عفونت CMV داشته مثلا قبل از دریافت پیوند عضو، اين تست درخواست مي شود.
هنگامی که فرد بالغ جوان، زن باردار و یا فردی با ضعف سیستم ایمنی علایم شبه آنفولانزا دارد که عفونت CMV را تداعي مي كند؛ وقتي که نوزاد دارای ناهنجاری های متعدد مادرزادی است، یرقان یا کم خونی بي دليل، و/ یا هنگامی که نوزاد حالت تشنج و یا مشکلات رو به رشدی دارد که ممکن است به دلیلCMV باشد درخواست مي شود.
براي شناسایی خود ویروس، نمونه ممكن است خون، ادرار، خلط، مایع آمنیوتیک، مایع مغزی نخاعی، مایع دئودنوم (دوازدهه) یا بافت های دیگر بدن باشد.
تست CMV، يا شامل اندازه گیری آنتی بادی هاي CMV، پروتئین هاي ایمن ایجاد شده در پاسخ به قرار گرفتن در معرض CMV است، و یا تشخیص خود ویروس است. ویروس می تواند در طی عفونت فعال، با كشت CMV یا با تشخیص مواد ژنتیکی ویروس (DNA آن) در نمونه مايع يا بافت شناسايي شود.
تست CMV برای تعیین وجودعفونت فعال در فرد داراي علائم استفاده می شود. گاهی اوقات ممکن است برای کمک به تعیین وجود عفونت قبلي و در نتیجه مصونيت بدن به عفونت اولیه درخواست شود.
تست آنتی بادی را می توان مورد استفاده قرار داد برای تعیین اين كه آيا فرد در گذشته يا اخيرا در معرض ويروس قرار گرفته يا نه. دو نوع آنتی بادی CMV وجود دارد که در پاسخ به عفونت CMV تولید مي شوند، IgM و IgG، كه یک یا هر دو ممکن است در خون يافت شوند.
آنتی بادی هاي IgM اولين ها هستند كه توسط بدن در پاسخ به عفونت CMV تولید مي شوند. آنها در بيشتر افراد در طي یک یا دو هفته پس از مواجهه اولیه وجود دارند. تولید آنتی بادی IgM برای یک دوره زمانی کوتاه مدت افزايش و سپس کاهش می یابد. پس از چند ماه، سطح آنتی بادی IgM سیتومگالوویروس معمولا به زیر سطح قابل بازيابي مي رسد. آنتی بادی هاي IgM اضافی، زمانی توليد مي شوند که CMV نهفته، دوباره فعال شود.
در افرا با ضعف سيستم ايمني، ممكن است با وجود فعال بودن ‍CMV، مقدار IgM و IgG پايين تر از حد انتظار باشد.
Epstein Barr Virus (EBV), Herpes Simplex Virus, Varicella Zoster Virus (VZV or chickenpox), Antibody Tests, TORCH
نمونه مورد نیاز بستگی به نوع آزمايش دارد. تست آنتی بادی، نیاز به نمونه خون به دست آمده توسط فرو بردن سوزن داخل سیاهرگ بازو دارد. بازيابي ویروس ممکن است بر روی انواع مختلف نمونه ها نظير ادرار، خون یا خلط انجام شود. برخی از نمونه ها ممکن است نیاز به روند خاصي برای جمع آوری داشته باشند، مانند مایع آمنیوتیک، مایع دئودنوم، مایع مغزی نخاعی یا بافت بدن (بيوپسي).
تست برای آنتی بادی IgM ممکن است برای تشخیص عفونت مادرزادی در نوزاد مورد استفاده قرار گیرد. تست هایي كه ویروس را مستقیما بازيابي مي كنند، باید برای تأیید تشخیص انجام شوند.
بازيابي ویروس شامل تعیین حضور CMV در نمونه خون، مایع یا بافت است. این كار را می توان با کشت ویروس یا با بازيابي مواد ژنتیکی ویروس (CMV DNA) انجام داد.
اگر هم IgM و هم IgG سيتومگالوويروس در فرد داراي علائم وجود دارد، پس این احتمال وجود دارد که او به تازگی برای اولین بار در معرض CMV قرار گرفته، یا عفونت CMV قبلی دوباره فعال شده است. این را می توان با اندازه گیری مجدد سطح IgG در 2 یا 3 هفته بعد تایید كرد.
اگر کسی علامتدار است اما سطوح پایین یا غیر قابل بازيابي از IgG و/ یا IgM دارد، ممکن است به این معنا باشد که یا بیماری دیگري به جز CMV دارد یا سیستم ایمنی فرد به طور طبيعي پاسخ نمی دهد.
اگر فقط IgM وجود داشته باشد، فرد ممکن است به تازگی آلوده شده باشد.
آنتي بادي CMV IgG
آنتي بادي CMV IgGاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Cytomegalovirus Antibody, IgGCMV IgGآنتی بادی IgG سیتومگالوویروس
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اگر پزشک مشکوک است كه فرد در حال حاضر یا اخيرا عفونت سیتومگالوویروس (CMV) داشته یا اگر مهم است پزشك بداند كه فرد تا به حال عفونت CMV داشته مثلا قبل از دریافت پیوند عضو، اين تست درخواست مي شود.
هنگامی که فرد بالغ جوان، زن باردار و یا فردی با ضعف سیستم ایمنی علایم شبه آنفولانزا دارد که عفونت CMV را تداعي مي كند؛ وقتي که نوزاد دارای ناهنجاری های متعدد مادرزادی است، یرقان یا کم خونی بي دليل، و/ یا هنگامی که نوزاد حالت تشنج و یا مشکلات رو به رشدی دارد که ممکن است به دلیلCMV باشد درخواست مي شود.
براي شناسایی خود ویروس، نمونه ممكن است خون، ادرار، خلط، مایع آمنیوتیک، مایع مغزی نخاعی، مایع دئودنوم (دوازدهه) یا بافت های دیگر بدن باشد.
تست CMV، يا شامل اندازه گیری آنتی بادی هاي CMV، پروتئین هاي ایمن ایجاد شده در پاسخ به قرار گرفتن در معرض CMV است، و یا تشخیص خود ویروس است. ویروس می تواند در طی عفونت فعال، با كشت CMV یا با تشخیص مواد ژنتیکی ویروس (DNA آن) در نمونه مايع يا بافت شناسايي شود.
تست CMV برای تعیین وجودعفونت فعال در فرد داراي علائم استفاده می شود. گاهی اوقات ممکن است برای کمک به تعیین وجود عفونت قبلي و در نتیجه مصونيت بدن به عفونت اولیه درخواست شود.
تست آنتی بادی را می توان مورد استفاده قرار داد برای تعیین اين كه آيا فرد در گذشته يا اخيرا در معرض ويروس قرار گرفته يا نه. دو نوع آنتی بادی CMV وجود دارد که در پاسخ به عفونت CMV تولید مي شوند، IgM و IgG، كه یک یا هر دو ممکن است در خون يافت شوند.
آنتی بادی هاي IgG توسط بدن چند هفته بعد از عفونت CMV اولیه تولید مي شوند و بدن را از عفونت اولیه محافظت مي كنند. سطح IgG در طي عفونت فعال افزایش مي يابد، سپس با برطرف شدن عفونت CMV و غیر فعال شدن ویروس، تثبیت می شود. پس از اینکه فرد در معرض CMV قرار گرفت، مقدار قابل اندازه گیری آنتی بادی IgG سیتومگالوویروس را برای باقي عمر در خون خواهد داشت. تست آنتی بادی IgG CMV را مي توان همراه با آزمایش IgM، برای کمک به تأیید وجود عفونت اخیر یا قبلی CMV مورد استفاده قرار داد.
در افرا با ضعف سيستم ايمني، ممكن است با وجود فعال بودن ‍CMV، مقدار IgM و IgG پايين تر از حد انتظار باشد.
Epstein Barr Virus (EBV), Herpes Simplex Virus, Varicella Zoster Virus (VZV or chickenpox), Antibody Tests, TORCH
نمونه مورد نیاز بستگی به نوع آزمايش دارد. تست آنتی بادی، نیاز به نمونه خون به دست آمده توسط فرو بردن سوزن داخل سیاهرگ بازو دارد. بازيابي ویروس ممکن است بر روی انواع مختلف نمونه ها نظير ادرار، خون یا خلط انجام شود. برخی از نمونه ها ممکن است نیاز به روند خاصي برای جمع آوری داشته باشند، مانند مایع آمنیوتیک، مایع دئودنوم، مایع مغزی نخاعی یا بافت بدن (بيوپسي).
اگر هم IgM و هم IgG سيتومگالوويروس در فرد داراي علائم وجود دارد، پس این احتمال وجود دارد که او به تازگی برای اولین بار در معرض CMV قرار گرفته، یا عفونت CMV قبلی دوباره فعال شده است. این را می توان با اندازه گیری مجدد سطح IgG در 2 یا 3 هفته بعد تایید كرد.
اگر کسی علامتدار است اما سطوح پایین یا غیر قابل بازيابي از IgG و/ یا IgM دارد، ممکن است به این معنا باشد که یا بیماری دیگري به جز CMV دارد یا سیستم ایمنی فرد به طور طبيعي پاسخ نمی دهد.
مقدار بالاي IgG آنقدر مهم نيست كه مقدار رو به افزایش آن اهميت دارد. اگر در HgG افزایش 4 برابري بین نمونه اول و دوم وجود دارد، پس آن شخص دارای عفونت فعال CMV (اولیه یا دوباره فعال شده) است.
آنتي بادي HSV IgM
آنتي بادي HSV IgMاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Herpes Simplex Virus, Type1 and Type 2 IgMHSV IgMآنتي بادي IgM تبخالHSV-1 or HSV-2 IgM
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست براي غربالگري یا تشخیص عفونت با ویروس هرپس سیمپلکس؛ اگر فرد دارای علائم عفونت با ویروس هرپس سیمپلکس نظير تاول در ناحیه تناسلی یا نشانه های مننژیت ویروسی است، درخواست مي شود.
تست آنتی بادی HSV بطور اوليه، وقتی که بیمار از نظر مواجهه قبلی با HSV پايش مي شود، درخواست مي گردد. گاهی اوقات، تست آنتی بادی HSV حاد و نقاهت در صورت شك به وجود عفونت فعلی درخواست مي شود.
تست هرپس سیمپلکس برای شناسایی عفونت حاد هرپس یا آنتی بادی هاي هرپس كه نشانه ای از مواجهه قبلی با هرپس هستند، انجام مي شود. یکی از رایج ترین عفونت هاي ویروسی، هرپس سیمپلکس ویروس (HSV) است كه در دو نوع اصلی، HSV- 1 و HSV- 2 وجود دارد.
آنتی بادی هاي HSV، پروتئین های خاص هستند که بدن براي مبارزه با عفونت، ایجاد و به داخل جریان خون آزاد مي كند.
تست آنتی بادی HSV می تواند هر دو نوع ویروسي (HSV- 1 و HSV- 2) را شناسایی كند و آزمايش هايي در دسترس هستند که می توانند آنتی بادی هاي IgM اولیه و همچنین آنتی بادی هاي IgG باقی مانده برای همیشه را، در افرادي كه در معرض اين ويروس قرار گرفته اند، شناسايي كنند.
تست HSV برای شناسایی وجود ویروس تبخال در افراد داراي زخم های تناسلی، آنسفالیت و در نوزادان مشکوک به داشتن هرپس نوزادان استفاده مي شود.
تولید آنتی بادی HSV IgM چند روز پس از عفونت اولیه HSV آغاز می شود و ممکن است براي چند هفته در خون قابل تشخیص باشد.
حضور آنتی بادی هاي HSV- 1 IgM یا HSV- 2 نشان دهنده عفونت فعال یا اخیر است.
TORCH; CSF analysis
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
آنتي بادي HSV IgG
آنتي بادي HSV IgGاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Herpes Simplex Virus, Type1 and Type 2 IgGHSV IgGآنتي بادي IgG تبخالHSV-1 or HSV-2 IgG
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست براي غربالگري یا تشخیص عفونت با ویروس هرپس سیمپلکس؛ اگر فرد دارای علائم عفونت با ویروس هرپس سیمپلکس نظير تاول در ناحیه تناسلی یا نشانه های مننژیت ویروسی است، درخواست مي شود.
تست آنتی بادی HSV بطور اوليه، وقتی که بیمار از نظر مواجهه قبلی با HSV پايش مي شود، درخواست مي گردد. گاهی اوقات، تست آنتی بادی HSV حاد و نقاهت در صورت شك به وجود عفونت فعلی درخواست مي شود.
تست هرپس سیمپلکس برای شناسایی عفونت حاد هرپس یا آنتی بادی هاي هرپس كه نشانه ای از مواجهه قبلی با هرپس هستند، انجام مي شود. یکی از رایج ترین عفونت هاي ویروسی، هرپس سیمپلکس ویروس (HSV) است كه در دو نوع اصلی، HSV- 1 و HSV- 2 وجود دارد.
آنتی بادی هاي HSV، پروتئین های خاص هستند که بدن براي مبارزه با عفونت، ایجاد و به داخل جریان خون آزاد مي كند.
تست آنتی بادی HSV می تواند هر دو نوع ویروسي (HSV- 1 و HSV- 2) را شناسایی كند و آزمايش هايي در دسترس هستند که می توانند آنتی بادی هاي IgM اولیه و همچنین آنتی بادی هاي IgG باقی مانده برای همیشه را، در افرادي كه در معرض اين ويروس قرار گرفته اند، شناسايي كنند.
تست HSV برای شناسایی وجود ویروس تبخال در افراد داراي زخم های تناسلی، آنسفالیت و در نوزادان مشکوک به داشتن هرپس نوزادان استفاده مي شود.
تولید آنتی بادی HSV IgG، پس از تولید آنتی بادی HSV IgM آغاز می شود. غلظت ها برای چند هفته افزایش می یابند، افت مي كنند و سپس در خون ثابت مي شوند. هنگامی که کسی يكبار با HSV آلوده مي شود، به تولید مقادير کم HSV IgG ادامه مي دهد.
آنتی بادی HSV - 1 IgG یا HSV - 2 نشان دهنده عفونت قبلی است. افزایش قابل توجه در آنتی بادی هاي HSV IgG، كه با مقایسه نمونه های حاد و نقاهت اندازه گیری شده، عفونت فعال یا اخیر را نشان می دهد. نتایج منفی آنتی بادی HSV به اين معني است که بعید است فرد در معرض HSV قرار گرفته باشد یا که بدن، براي شروع تولید آنتی بادی HSV وقت نداشته است.
TORCH; CSF analysis
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
آنتي بادي Toxo IgM
آنتي بادي Toxo IgMاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Toxoplasma gondii Antibodies, IgMToxo IgMآنتي بادي IgM توكسوپلاسما
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای تشخیص عفونت توکسوپلاسما گونديی در زن باردار، جنین، یا در فرد دچار نقص ایمنی با علائم شبه آنفولانزا؛ گاهی اوقات برای تعیین اینکه آیا فرد قبلا آلوده شده است یا برای کمک به تعیین اين كه آيا عوارض، ناشي از عفونت فعال توکسوپلاسما است؛ يا هنگامی که زن باردار یا فرد دچار نقص ایمنی، در معرض توكسوپلاسما گونديی قرار گرفته است و/ یا علائم شبه آنفولانزا یا عفونت شدید چشم یا مغز دارد که پزشك مشکوک است ناشي از توکسوپلاسموز باشد، درخواست مي شود.
توکسوپلاسما گونديی، انگل میکروسکوپی است که باعث عفونت گربه ها مي شود و در خاک یافت می شود. وقتی کسی در معرض توکسوپلاسما گونديی قرار گرفته است، سیستم ایمنی بدن با تولید آنتی بادی، به انگل پاسخ مي دهد.
آنتی بادی هاي IgM اولین آنتي باديها هستند كه توسط بدن در پاسخ به عفونت توکسوپلاسما توليد مي شوند. آنها در بيشتر افراد، در طي یک یا دو هفته پس از مواجهه اولیه، وجود دارند. تولید آنتی بادی IgM برای یک دوره زمانی کوتاه مدت بالا می رود و سپس کاهش مي يابد. در نهایت، گاهی اوقات ماهها پس از عفونت اولیه، سطح (تیتر) آنتی بادی IgM توکسوپلاسما در اکثر افراد کمتر از سطح قابل تشخیص مي شود. هنگامی که توکسوپلاسما گونديی خفته، فعال مي شود، و/ یا وقتی که فرد دارای عفونت مزمن است، ممکن است IgM اضافی تولید شود. آنتی بادی هاي IgM تنها نوع تولید شده توسط جنین است. هنگامی که اين آنتي بادي ها در نوزاد وجود دارند، عفونت مادرزادی را نشان مي دهند.
سطح آنتی بادی IgM در افراد دچار نقص ایمنی با اين كه توکسوپلاسموز فعال دارند، ممکن است پایین تر از حد انتظار باشد.
TORCH; CSF Analysis; Amniotic Fluid Analysis
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
تست آنتی بادی توکسوپلاسما گونديي به طور روتين براي زنان باردار درخواست نمي شود، اما ممکن است هنگامی که پزشک می خواهد تعیین كند كه آیا زن قبلا توکسوپلاسموز داشته و هنگامی که او در معرض مدفوع گربه، گوشت خام یا خوب پخته نشده، یا آب یا غذای آلوده قرار گرفته است، درخواست شود. هنگامی که تست آنتی بادی منفی است، اما شك و ترديد هنوز هم بالا است، آزمايش ممکن است یک یا چند بار در طول دوران بارداری تکرار شود. تست آنتی بادی ممکن است براي فرد داراي سیستم ایمنی ضعیف، زمانی که علائم بیماری شبه آنفولانزا دارد و براي هر کسی که دارای علائم یا عوارضي است که توکسوپلاسموز را تداعي مي كند، درخواست مي شود.
در اغلب موارد ، تست مثبت آنتی بادی IgM باید با استفاده از روش آزمايش دیگري تأیید گردد، به طور شاخص، با ارسال نمونه به آزمایشگاه مرجعي که اختصاصي آزمایش توکسوپلاسموز است.
آنتي بادي Toxo IgG
آنتي بادي Toxo IgGاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Toxoplasma gondii Antibodies, IgGToxo IgGآنتي بادي IgG توكسوپلاسما
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای تشخیص عفونت توکسوپلاسما گونديی در زن باردار، جنین، یا در فرد دچار نقص ایمنی با علائم شبه آنفولانزا؛ گاهی اوقات برای تعیین اینکه آیا فرد قبلا آلوده شده است یا برای کمک به تعیین اين كه آيا عوارض، ناشي از عفونت فعال توکسوپلاسما است؛ يا هنگامی که زن باردار یا فرد دچار نقص ایمنی، در معرض توكسوپلاسما گونديی قرار گرفته است و/ یا علائم شبه آنفولانزا یا عفونت شدید چشم یا مغز دارد که پزشك مشکوک است ناشي از توکسوپلاسموز باشد، درخواست مي شود.
توکسوپلاسما گونديی، انگل میکروسکوپی است که باعث عفونت گربه ها مي شود و در خاک یافت می شود. وقتی کسی در معرض توکسوپلاسما گونديی قرار گرفته است، سیستم ایمنی بدن با تولید آنتی بادی، به انگل پاسخ مي دهد.
آنتی بادی هاي IgG، چند هفته پس از عفونت اولیه برای ايجاد حفاظت طولانی مدت در بدن تولید می شوند. IgG در عفونت فعال افزايش مي يابد، سپس با برطرف شدن عفونت توکسوپلاسما،غیرفعال شدن انگل تثبیت مي شود. هنگامی که شخص يكبار در معرض اين انگل قرار مي گيرد، داراي مقدار قابل اندازه گیری آنتی بادی IgG برای بقیه عمر در خون باقي مي ماند. تست آنتی بادی IgG توکسوپلاسما را مي توان به تنهايي، يا همراه با تست آنتی بادی IgM برای کمک به تأیید وجود عفونت اخیر یا قبلی توکسوپلاسما مورد استفاده قرار داد.
سطح آنتی بادی IgG در افراد دچار نقص ایمنی با اين كه توکسوپلاسموز فعال دارند، ممکن است پایین تر از حد انتظار باشد.
TORCH; CSF Analysis; Amniotic Fluid Analysis
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
تست آنتی بادی توکسوپلاسما گونديي به طور روتين براي زنان باردار بدرخواست نمي شود، اما ممکن است هنگامی که پزشک می خواهد تعیین كند كه آیا زن قبلا توکسوپلاسموز داشته و هنگامی که او در معرض مدفوع گربه، گوشت خام یا خوب پخته نشده، یا آب یا غذای آلوده قرار گرفته است، درخواست مي شود. هنگامی که تست آنتی بادی منفی است، اما شك و ترديد هنوز هم بالا است، آزمايش ممکن است یک یا چند بار در طول دوران بارداری تکرار شود. تست آنتی بادی ممکن است براي فرد داراي سیستم ایمنی ضعیف، زمانی که علائم بیماری شبه آنفولانزا دارد و براي هر کسی که دارای علائم یا عوارضي است که توکسوپلاسموز را تداعي مي كند، درخواست مي شود.
آنتي بادي IgM مايكوپلاسما
آنتي بادي IgM مايكوپلاسمااستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Mycoplasma pneumoniae IgM antibodyآنتي بادي IgM مايكوپلاسما
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای تشخیص عفونت فعال یا اخیر مایکوپلاسما؛ وقتی که پزشک مشکوک است که علائم تنفسی یا سیستمیک بيمار توسط عفونت مایکوپلاسما ایجاد شده است؛ هنگامی که ممکن است علت عفونت ناحیه تناسلی مایکوپلاسما یا اوره پلاسما باشد، درخواست مي شود.
تست مایکوپلاسما پنومونیه ممکن است وقتی که فردی دارای علائم شدید تنفسی که به علت عفونت باکتريايی شاخص نظير ذات الریه پنوموکوکی نيست، درخواست شود. برخی از این علائم ممکن است شامل سرفه بدون خلط است که ممکن است برای چند هفته باقی بماند، تب، گلو درد، سردرد و درد عضلانی است.
اين آزمایش ممکن است انجام شود هنگامی که عفونت در اثر گسترش به دستگاه تنفس تحتانی، باعث "walking pneumonia" و/ یا گسترش به سایر نقاط بدن و ايجاد عوارضي نظير بثورات جلدي، آرتریت، آنسفالیت، التهاب عضله قلب یا کم خونی همولیتیک مي شود و هنگامی که فرد به درمان های استاندارد پاسخ نمی دهد. همچنین ممکن است برای کمک به پیگیری و کنترل گسترش عفونت هاي مایکوپلاسما پنومونیه در طي شیوع درخواست شود.
تست مایکوپلاسما برای تعیین اینکه آیا فرد در حال حاضر یا اخيرا عفونت مایکوپلاسما پنومونيه داشته است، استفاده می شود. اين آزمايش آنتی بادی IgM تولید شده در خون را در پاسخ به عفونت های مایکوپلاسما اندازه گیری مي كند.
آنتی بادی هاي IgM اولین ها هستند كه توسط بدن در پاسخ به عفونت توليد مي شوند. سطوح IgM، برای یک دوره زمانی کوتاه، افزايش و سپس كاهش مي يابد و اغلب در خون برای چند ماه قابل تشخیص باقی مي ماند.
Influenza; RSV (Respiratory Syncytial Virus); Legionella; Cold agglutinins; Chlamydia; Gonorrhea
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
به منظور تشخیص عفونت فعال مايكوپلاسما پنومونیه، پزشک ممکن است هر دو تست آنتی بادی IgG و IgM مايكوپلاسما پنومونیه را به عنوان نمونه هاي حاد و سپس تست IgG دیگری، دو تا چهار هفته بعد به عنوان نمونه نقاهت درخواست نمايد. این ترکیب از آزمایش ها درخواست مي شود تا تغییر در مقدار IgG را بتوان ارزیابی نمود، چون برخی از مردم، به خصوص نوزادان و افراد با ضعف سیستم ایمنی، ممکن است تولید نمی کند مقدار قابل انتظار IgG يا IgM را توليد نكنند.
غلظت هاي قابل توجهی از IgM و/ یا افزایش چهار برابري در سطوح IgG بین نمونه اولیه و نمونه نقاهت عفونت فعال یا اخیر مايكوپلاسما پنومونیه را نشان می دهد. افزایش در IgG بدون IgM نیز می تواند با عفونت مجدد دیده شود. اگر IgM یا IgG در غلظت هاي قابل تشخیص موجود نيستند، بدان معنی است که فرد عفونت فعال ندارد، عفونت مایکوپلاسما (اخیر یا در گذشته) نداشته است، یا سیستم ایمنی بدن فرد در پاسخ به میکروارگانیسم، آنتي بادي توليد نكرده است.
آنتي بادي IgG مايكوپلاسما
آنتي بادي IgG مايكوپلاسمااستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Mycoplasma pneumoniae IgG antibodyآنتي بادي IgG مايكوپلاسما
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای تشخیص عفونت فعال یا اخیر مایکوپلاسما؛ وقتی که پزشک مشکوک است که علائم تنفسی یا سیستمیک بيمار توسط عفونت مایکوپلاسما ایجاد شده است؛ هنگامی که ممکن است علت عفونت ناحیه تناسلی مایکوپلاسما یا اوره پلاسما باشد، درخواست مي شود.
تست مایکوپلاسما پنومونیه ممکن است وقتی که فردی دارای علائم شدید تنفسی که به علت عفونت باکتريايی شاخص نظير ذات الریه پنوموکوکی نيست، درخواست شود. برخی از این علائم ممکن است شامل سرفه بدون خلط است که ممکن است برای چند هفته باقی بماند، تب، گلو درد، سردرد و درد عضلانی است.
اين آزمایش ممکن است انجام شود هنگامی که عفونت در اثر گسترش به دستگاه تنفس تحتانی، باعث "walking pneumonia" و/ یا گسترش به سایر نقاط بدن و ايجاد عوارضي نظير بثورات جلدي، آرتریت، آنسفالیت، التهاب عضله قلب یا کم خونی همولیتیک مي شود و هنگامی که فرد به درمان های استاندارد پاسخ نمی دهد. همچنین ممکن است برای کمک به پیگیری و کنترل گسترش عفونت هاي مایکوپلاسما پنومونیه در طي شیوع درخواست شود.
تست مایکوپلاسما برای تعیین اینکه آیا فرد در حال حاضر یا اخيرا عفونت مایکوپلاسما پنومونيه داشته است، استفاده می شود. اين آزمايش آنتی بادی IgG تولید شده در خون را در پاسخ به عفونت های مایکوپلاسما اندازه گیری مي كند.
تولید آنتی بادی IgG به دنبال تولید آنتی بادی IgM با گذشت زمان، رو به افزایش است و سپس ثابت مي شود. هنگامی که فرد يكبار عفونت مایکوپلاسما داشته باشد، به طور شاخص مقدار قابل اندازه گیری آنتی بادی IgG مایکوپلاسما را برای بقیه عمر در خون خود خواهد داشت.
Influenza; RSV (Respiratory Syncytial Virus); Legionella; Cold agglutinins; Chlamydia; Gonorrhea
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
به منظور تشخیص عفونت فعال مايكوپلاسما پنومونیه، پزشک ممکن است هر دو تست آنتی بادی IgG و IgM مايكوپلاسما پنومونیه را به عنوان نمونه هاي حاد و سپس تست IgG دیگری، دو تا چهار هفته بعد به عنوان نمونه نقاهت درخواست نمايد. این ترکیب از آزمایش ها درخواست مي شود تا تغییر در مقدار IgG را بتوان ارزیابی نمود، چون برخی از مردم، به خصوص نوزادان و افراد با ضعف سیستم ایمنی، ممکن است تولید نمی کند مقدار قابل انتظار IgG يا IgM را توليد نكنند.
غلظت هاي قابل توجهی از IgM و/ یا افزایش چهار برابري در سطوح IgG بین نمونه اولیه و نمونه نقاهت عفونت فعال یا اخیر مايكوپلاسما پنومونیه را نشان می دهد. افزایش در IgG بدون IgM نیز می تواند با عفونت مجدد دیده شود. اگر IgM یا IgG در غلظت هاي قابل تشخیص موجود نيستند، بدان معنی است که فرد عفونت فعال ندارد، عفونت مایکوپلاسما (اخیر یا در گذشته) نداشته است، یا سیستم ایمنی بدن فرد در پاسخ به میکروارگانیسم، آنتي بادي توليد نكرده است.
آنتي بادي VZV IgM
آنتي بادي VZV IgMاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Varicella Zoster Virus IgM AntibodyVZV IgMآنتي بادي IgM آبله مرغان و زونا
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اگر پزشک مشکوک است که فرد در حال حاضر یا به تازگی، آبله مرغان یا زونا داشته است و تشخیص قطعی لازم دارد؛ برای نشان دادن ایمنی نسبت به VZV یا مستعد بودن برای دوباره فعال کردن عفونت VZV قبل از دریافت داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی، درخواست مي شود.
اين تست برای بررسی وضعیت ایمنی و/ یا شناسایی عفونت فعال؛ گاهی اوقات هنگامی که فرد دارای علائم غیرواقعي(آتيپيك) و/ یا شدید است و پزشک می خواهد بین عفونت VZV و علت دیگری تمایز بدهد؛ قبل از پیوند عضو یا هنگامی که یک کودک، زن باردار یا فردی که ضعف سیستم ایمنی دارد، در تماس با فرد مبتلا به آبله مرغان قرار گرفته است، درخواست مي شود.
هنگامی که فرد در معرض VZV قرار مي گيرد، سیستم ایمنی بدن با تولید آنتی بادی هاي IgM و IgG در خون به این ویروس پاسخ مي دهد. اگر فرد داراي علائم است اما سطوح پایین یا غیرقابل تشخيص از IgG / یا IgM دارد، ممکن است به این معنا باشد که یا بیماری دیگري به غير از VZV دارد، یا اینکه سیستم ایمنی بدن او به طور طبيعي پاسخ نمی دهد و سطح قابل تشخیصي از آنتی بادی VZV توليد نمي كند. اگر هر دو VZV IgG, IgM در فرد داراي علامت وجود دارند، پس این احتمال وجود دارد که یا اخيرا برای اولین بار در معرض VZV قرار گرفته و آبله مرغان دارد، یا عفونت قبلی VZV دوباره فعال شده است و فرد زونا دارد.
آنتی بادی هاي IgM اولین آنتي بادي ها هستند كه توسط بدن در پاسخ به عفونت VZV توليد مي شوند. آنها در بسیاری از افراد در طي یک یا دو هفته پس از مواجهه اولیه وجود دارند. تولید آنتی بادی IgM برای یک دوره زمانی کوتاه مدت بالا می رود و کاهش مي يابد. در نهایت، سطح (تیتر) آنتی بادی VZV IgM معمولا به زير سطح قابل تشخیص مي رسد. IgM اضافی ممکن است زمانی که VZV نهفته، دوباره فعال می شود، توليد گردد.
اگر فقط IgM وجود دارد، پس ممکن است عفونت خيلي جديد باشد. اگر نوزاد دارای آنتی بادی IgM است، پس عفونت VZV مادرزادی دارد.
کودک یا فردي با ضعف سیستم ایمنی ممکن است پاسخ آنتی بادی قوی به عفونت VZV را نداشته باشد- سطح IgM اين افراد با اين كه VZV فعال دارند، ممکن است پایین تر از حد انتظار باشد.
Epstein Barr Virus (EBV); Antibody tests; Cytomegalovirus (CMV)
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
انجام آزمایش آبله مرغان و زونا برای شناسایی و تشخیص عفونت فعلی یا قبلي با ویروس VZV است. در اکثر موارد آزمایش ضروری نیست، زیرا عفونت فعال را می توان از روي علائم بالینی تشخیص داد، اما در برخی از بیماران مبتلا به ضایعات پوستی آتیپیک، آزمايش تشخیصی به تأیید عفونت کمک می کند. در گیرندگان پیوند عضو، زنان باردار، نوزادان و در افراد مبتلا به HIV/AIDS، آزمايش ها ممکن است برای تشخیص عفونت فعلي یا تعیین وضعیت ایمنی مفيد باشد.
آنتي بادي VZV IgG
آنتي بادي VZV IgGاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Varicella Zoster Virus IgG AntibodyVZV IgGآنتي بادي IgG آبله مرغان و زونا
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اگر پزشک مشکوک است که فرد در حال حاضر یا به تازگی، آبله مرغان یا زونا داشته است و تشخیص قطعی لازم دارد؛ برای نشان دادن ایمنی نسبت به VZV یا مستعد بودن برای دوباره فعال کردن عفونت VZV قبل از دریافت داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی، درخواست مي شود.
اين تست برای بررسی وضعیت ایمنی و/ یا شناسایی عفونت فعال؛ گاهی اوقات هنگامی که فرد دارای علائم غیرواقعي(آتيپيك) و/ یا شدید است و پزشک می خواهد بین عفونت VZV و علت دیگری تمایز بدهد؛ قبل از پیوند عضو یا هنگامی که یک کودک، زن باردار یا فردی که ضعف سیستم ایمنی دارد، در تماس با فرد مبتلا به آبله مرغان قرار گرفته است، درخواست مي شود.
هنگامی که فرد در معرض VZV قرار مي گيرد، سیستم ایمنی بدن با تولید آنتی بادی هاي IgM و IgG در خون به این ویروس پاسخ مي دهد. اگر فرد داراي علائم است اما سطوح پایین یا غیرقابل تشخيص از IgG / یا IgM دارد، ممکن است به این معنا باشد که یا بیماری دیگري به غير از VZV دارد، یا اینکه سیستم ایمنی بدن او به طور طبيعي پاسخ نمی دهد و سطح قابل تشخیصي از آنتی بادی VZV توليد نمي كند. اگر هر دو VZV IgG, IgM در فرد داراي علامت وجود دارند، پس این احتمال وجود دارد که یا اخيرا برای اولین بار در معرض VZV قرار گرفته و آبله مرغان دارد، یا عفونت قبلی VZV دوباره فعال شده است و فرد زونا دارد.
آنتی بادی IgG چند هفته بعد از عفونت اولیه VZV برای ايجاد حفاظت طولانی مدت در بدن، تولید می شود. سطوح IgG در طي عفونت فعال بالا مي رود، سپس با برطرف شدن عفونت VZV برطرف و غیر فعال شدن ویروس ثابت می شود. يكبار که فرد در معرض VZV قرار گرفت، مقادير قابل اندازه گیری آنتی بادی VZV IgG در خون او برای بقیه عمر باقي مي ماند. تست آنتی بادی VZV IgG را می توان همراه با تست آنتی بادی IgM ، برای کمک به تأیید حضور عفونت اخیر یا قبلی VZV، مورد استفاده قرار داد.
کودک یا فردي با ضعف سیستم ایمنی ممکن است پاسخ آنتی بادی قوی به عفونت VZV را نداشته باشد- سطح IgG اين افراد با اين كه VZV فعال دارند، ممکن است پایین تر از حد انتظار باشد.
Epstein Barr Virus (EBV); Antibody tests; Cytomegalovirus (CMV)
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
انجام آزمایش آبله مرغان و زونا برای شناسایی و تشخیص عفونت فعلی یا قبلي با ویروس VZV است. در اکثر موارد آزمایش ضروری نیست، زیرا عفونت فعال را می توان از روي علائم بالینی تشخیص داد، اما در برخی از بیماران مبتلا به ضایعات پوستی آتیپیک، آزمايش تشخیصی به تأیید عفونت کمک می کند. در گیرندگان پیوند عضو، زنان باردار، نوزادان و در افراد مبتلا به HIV/AIDS، آزمايش ها ممکن است برای تشخیص عفونت فعلي یا تعیین وضعیت ایمنی مفيد باشد.
آنتي بادي Mumps IgM
آنتي بادي Mumps IgMاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Mumps IgM Antibodyآنتي بادي IgM اوريون
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای تشخیص عفونت اوریون؛ برای تأييد اينكه فرد دارای ایمنی نسبت به اوریون به علت عفونت قبلي یا واکسیناسیون است؛ هنگامی که فرد دارای علائم یا عوارضي است که پزشك مشكوك است ناشي از عفونت اوریون باشد؛ در صورت نياز يا تمايل به تعیین مصونیت به اوریون درخواست مي شود.
آزمايش آنتی بادی IgM و IgG اوریون و/ یا تست آنتی بادی IgG حاد و نقاهت ممکن است هنگامی که پزشک مشکوک است که فرد عفونت اوريون فعلی یا اخیر دارد، درخواست شود.
اين تست، شامل اندازه گیری آنتی بادی IgM در خون است. آنتی بادی IgM اوریون، پروتئین اختصاصي ويروس است كه توسط سیستم ایمنی بدن در پاسخ به عفونت ویروس اوریون، یا در پاسخ به واکسیناسیون تولید مي شود.
اولين آنتي بادي كه پس از قرار گرفتن در معرض ويروس یا واکسن در خون ظاهر مي شود، آنتی بادی IgM است. سطح آنتی بادی IgM برای مدت چند روز افزایش مي يابد تا به حداکثر غلظت برسد و پس از آن طی چند هفته آینده شروع به توقف مي كند.
وقتی آنتی بادی IgM اوریون در فردي وجود دارد که اخیرا واکسینه نشده، پس این احتمال وجود دارد که فرد در حال حاضر عفونت اوریون دارد. هنگامی که هر دو آنتی بادی IgM و IgG وجود دارند، یا افزایش چهار برابري در غلظت های بین تست هاي آنتی بادی IgG حاد و نقاهت وجود دارد، پس احتمالا شخص عفونت فعلي يا اخير اوریون دارد.
Mumps Viral Culture
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
اوریون، عفونت ویروسی است که از طریق ترشحات تنفسی یا بزاق منتقل می شود. پس از 2 تا 3 هفته دوره كمون (نهفتگي)، فرد آلوده به طور شاخص علائم شبه آنفولانزا از قبیل سردرد، درد عضلانی و تب نشان مي دهد که توسط مشخصه هاي اوریون (تورم غدد بزاقی (پاروتید) زیر یک یا هر دو گوش) دنبال مي شود. برای اغلب مردم، اوریون بیماری خفیف خود محدود شونده است، اما در برخی ممکن است عوارضي مانند کری، التهاب بیضه ها یا تخمدان، پانکراتیت، مننژیت و یا آنسفالیت ايجاد كند.
آنتي بادي Mumps IgG
آنتي بادي Mumps IgGاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Mumps IgG Antibodyآنتي بادي IgG اوريون
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای تشخیص عفونت اوریون؛ برای تأييد اينكه فرد دارای ایمنی نسبت به اوریون به علت عفونت قبلي یا واکسیناسیون است؛ هنگامی که فرد دارای علائم یا عوارضي است که پزشك مشكوك است ناشي از عفونت اوریون باشد؛ در صورت نياز يا تمايل به تعیین مصونیت به اوریون درخواست مي شود.
آزمايش آنتی بادی IgM و IgG اوریون و/ یا تست آنتی بادی IgG حاد و نقاهت ممکن است هنگامی که پزشک مشکوک است که فرد عفونت اوريون فعلی یا اخیر دارد، درخواست مي شود.
تست آنتی بادی IgG اوریون ممکن است زماني درخواست شود که پزشک می خواهد تعیین كند مصونيت فرد نسبت به ویروس، به خاطر عفونت قبلي یا به دلیل واکسیناسیون است.
اين تست، شامل اندازه گیری آنتی بادی IgG در خون است. آنتی بادی IgG اوریون، پروتئین اختصاصي ويروس است كه توسط سیستم ایمنی بدن در پاسخ به عفونت ویروس اوریون، یا در پاسخ به واکسیناسیون تولید مي شود.
آنتی بادی IgG کمی طولانی تر ظاهر مي شود، اما یک بار كه ايجاد شد، در جریان خون برای بقيه عمر باقی مي ماند و از بدن در برابر عفونت مجدد، محافظت مي كند.
هنگامی که هر دو آنتی بادی IgM و IgG وجود دارند، یا افزایش چهار برابري در غلظت های بین تست هاي آنتی بادی IgG حاد و نقاهت وجود دارد، پس احتمالا شخص عفونت فعلي يا اخير اوریون دارد.
هنگامی که آنتی بادی IgG اوریون در فردي که واکسینه شده و/ یا در حال حاضر بیمار نیست وجود دارد، پس آن شخص در برابر عفونت محافظت می شود (ايمن). اگر فرد آنتی بادی IgG اوریون ندارد، ایمن به ویروس درنظر گرفته نمي شود. این حالت ممکن است به اين دليل باشد كه آنها در معرض ویروس قرار نگرفته اند، IgG وقت نداشته تولید شود، یا شخص پاسخ طبیعی آنتی بادی ندارد.
Mumps Viral Culture
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
اوریون، عفونت ویروسی است که از طریق ترشحات تنفسی یا بزاق منتقل می شود. پس از 2 تا 3 هفته دوره كمون (نهفتگي)، فرد آلوده به طور شاخص علائم شبه آنفولانزا از قبیل سردرد، درد عضلانی و تب نشان مي دهد که توسط مشخصه هاي اوریون (تورم غدد بزاقی (پاروتید) زیر یک یا هر دو گوش) دنبال مي شود. برای اغلب مردم، اوریون بیماری خفیف خود محدود شونده است، اما در برخی ممکن است عوارضي مانند کری، التهاب بیضه ها یا تخمدان، پانکراتیت، مننژیت و یا آنسفالیت ايجاد كند.
آنتي بادي Measles IgM
آنتي بادي Measles IgMاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Measles (Rubeola) IgM Antibodyآنتي بادي IgM سرخك
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای تشخیص عفونت سرخک؛ برای تأييد اينكه فرد دارای ایمنی نسبت به سرخک به علت عفونت قبلي یا واکسیناسیون است؛ هنگامی که فرد دارای علائم یا عوارضي است که پزشك مشكوك است ناشي از عفونت سرخک باشد؛ در صورت نياز يا تمايل به تعیین مصونیت به سرخک درخواست مي شود.
آزمايش آنتی بادی IgM و IgG سرخک و/ یا تست آنتی بادی IgG حاد و نقاهت ممکن است هنگامی که پزشک مشکوک است که فرد عفونت سرخک فعلی یا اخیر دارد، درخواست مي شود.
اين تست، شامل اندازه گیری آنتی بادی IgM در خون است. آنتی بادی IgM سرخک، پروتئین اختصاصي ويروس است كه توسط سیستم ایمنی بدن در پاسخ به عفونت ویروس سرخک، یا در پاسخ به واکسیناسیون تولید مي شود.
اولين آنتي بادي كه پس از قرار گرفتن در معرض ويروس یا واکسن در خون ظاهر مي شود، آنتی بادی IgM است. سطح آنتی بادی IgM برای مدت چند روز افزایش مي يابد تا به حداکثر غلظت برسد و پس از آن طی چند هفته آینده شروع به توقف مي كند.
وقتی آنتی بادی IgM سرخک در فردي وجود دارد که اخیرا واکسینه نشده، پس این احتمال وجود دارد که فرد در حال حاضر عفونت سرخک دارد.
Measles Viral Culture
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
سرخک، عفونت ویروسی بسیار مسری است که از طریق ترشحات تنفسی منتقل می شود. ویروس سلول هاي ریه و پشت گلو را آلوده مي كند و باعث ايجاد علائمی مانند تب بالا، سرفه خشک، قرمزی چشم ها، حساسیت به نور، آبریزش بینی، گلو درد، لکه های کوچک سفید در داخل دهان، و بثورات جلدی اختصاصي مي شود که به طور شاخص از صورت شروع می شود و به سمت تنه و پاها پخش می شود. اکثر مردم طي چند هفته بهبود می یابند، اما 20٪ آنها دچار عوارضي مي شوند که مي تواند شامل عفونت گوش، برونشیت، ذات الریه، اسهال، آنسفالیت یا نابینایی باشد. افرادی که دچار سوء تغذیه هستند و کمبود ویتامین A يا ضعف سیستم ایمنی دارند، خيلي شديدتر تحت تأثير قرار مي گيرند. اگر زنان حامله با سرخک آلوده شوند، در معرض خطر بیشتری براي سقط جنین یا زایمان زودرس قرار دارند.
آنتي بادي Measles IgG
آنتي بادي Measles IgGاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Measles (Rubeola) IgG Antibodyآنتي بادي IgG سرخك
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای تشخیص عفونت سرخک؛ برای تأييد اينكه فرد دارای ایمنی نسبت به سرخک به علت عفونت قبلي یا واکسیناسیون است؛ هنگامی که فرد دارای علائم یا عوارضي است که پزشك مشكوك است ناشي از عفونت سرخک باشد؛ در صورت نياز يا تمايل به تعیین مصونیت به سرخک درخواست مي شود.
آزمايش آنتی بادی IgM و IgG سرخک و/ یا تست آنتی بادی IgG حاد و نقاهت ممکن است هنگامی که پزشک مشکوک است که فرد عفونت سرخک فعلی یا اخیر دارد، درخواست مي شود.
تست آنتی بادی IgG سرخک ممکن است زماني درخواست شود که پزشک می خواهد تعیین كند مصونيت فرد نسبت به ویروس، به خاطر عفونت قبلي یا به دلیل واکسیناسیون است.
اين تست، شامل اندازه گیری آنتی بادی IgG در خون است. آنتی بادی IgG سرخک، پروتئین اختصاصي ويروس است كه توسط سیستم ایمنی بدن در پاسخ به عفونت ویروس سرخک، یا در پاسخ به واکسیناسیون تولید مي شود.
آنتی بادی IgG کمی طولانی تر ظاهر مي شود، اما یک بار كه ايجاد شد، در جریان خون برای بقيه عمر باقی مي ماند و از بدن در برابر عفونت مجدد، محافظت مي كند.
هنگامی که هر دو آنتی بادی IgM و IgG وجود دارند، یا افزایش چهار برابري در غلظت های بین تست هاي آنتی بادی IgG حاد و نقاهت وجود دارد، پس احتمالا شخص عفونت فعلي يا اخير سرخک دارد.
هنگامی که آنتی بادی IgG سرخک در فردي که واکسینه شده و/ یا در حال حاضر بیمار نیست وجود دارد، پس آن شخص در برابر عفونت محافظت می شود (ايمن). اگر فرد آنتی بادی IgG سرخک ندارد، ایمن به ویروس درنظر گرفته نمي شود. این حالت ممکن است به اين دليل باشد كه آنها در معرض ویروس قرار نگرفته اند، IgG وقت نداشته تولید شود، یا شخص پاسخ طبیعی آنتی بادی ندارد.
Measles Viral Culture
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
سرخک، عفونت ویروسی بسیار مسری است که از طریق ترشحات تنفسی منتقل می شود. ویروس سلول هاي ریه و پشت گلو را آلوده مي كند و باعث ايجاد علائمی مانند تب بالا، سرفه خشک، قرمزی چشم ها، حساسیت به نور، آبریزش بینی، گلو درد، لکه های کوچک سفید در داخل دهان، و بثورات جلدی اختصاصي مي شود که به طور شاخص از صورت شروع می شود و به سمت تنه و پاها پخش می شود. اکثر مردم طي چند هفته بهبود می یابند، اما 20٪ آنها دچار عوارضي مي شوند که مي تواند شامل عفونت گوش، برونشیت، ذات الریه، اسهال، آنسفالیت یا نابینایی باشد. افرادی که دچار سوء تغذیه هستند و کمبود ویتامین A يا ضعف سیستم ایمنی دارند، خيلي شديدتر تحت تأثير قرار مي گيرند. اگر زنان حامله با سرخک آلوده شوند، در معرض خطر بیشتری براي سقط جنین یا زایمان زودرس قرار دارند.
آنتي بادي EBV IgM
آنتي بادي EBV IgMاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Epstein-Barr Virus Antibody to Viral Capsid Antigen, IgMEBV IgMآنتی بادی IgM ویروس اپستین بارEBV VCA-IgM Ab
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
برای کمک به تشخیص مونونوکلئوز (مونو)؛ برای کمک به ارزیابی حساسيت به عفونت EBV؛ برای تمایز بين عفونت EBV و بیماری دیگر با علائم مشابه
هنگامی که فرد علائم مونو دارد اما تست مونو منفی است؛ هنگامی که زن باردار دارای علائم شبه آنفولانزا است (خستگی، تب، گلو درد، بزرگی غدد لنفاوی، گاهی بزرگ شدن طحال و/ یا کبد)؛ گاهی اوقات هنگامی که فرد بدون علامت در معرض مونو قرار گزفته است.
آنتی بادی هاي EBV، گروهي از آزمايشها هستند که برای کمک به تشخیص عفونت كنوني، اخیر یا گذشته EBV .درخواست مي شوند.آنها پروتئین های تولید شده توسط بدن در پاسخ ایمنی به چندين آنتی ژن مختلف ویروس EBV هستند. آنها شامل آنتی بادی هاي IgG و IgM براي آنتی ژن کپسید ویروسی (VCA)، آنتی بادی IgG براي آنتی ژن D زودرس (EA - D) و آنتی بادی هايي براي آنتی ژن های هسته ای (EBNA) هستند. در طی عفونت EBV اولیه، هر یک از این آنتی بادی هاي EBV در برنامه زمانی خود به طور مستقل ظاهر مي شود. ابتدا آنتی بادی VCA - IgM ظاهر مي شود و سپس بعد از حدود 4 تا 6 هفته ناپدید می شود.
اگر فرد دارای آنتی بادی VCA - IgM مثبت است، به احتمال زیاد عفونت EBV كنوني دارد یا اخیرا عفونت EBV داشته است. اگرفرد دارای علائم مونو است، به احتمال زیاد است مبتلا به مونو تشخیص داده می شود، حتی اگر تست مونو منفی باشد. اگر فرد غلظت هاي مثبت VCA - IgG و EA - D IgG را دارد، بسیار محتمل است که عفونت EBV دارد يا اخيرا داشته است.
مونو، شمارش کامل سلولهای خونی، شمارش گلبولهای سفید خون
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
مونو بیماری است که با خستگی، تب، گلودرد، تورم غدد لنفاوی، بزرگ شدن طحال و گاهي اوقات، بزرگ شدن کبد همراه است.
از آنتی ژن کپسید ویروسی VCA IgM برای تشخیص عفونت فعلی یا اخیر استفاده مي شود.
آنتي بادي EBV IgG
آنتي بادي EBV IgG استفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Epstein-Barr Virus Antibody to Viral Capsid Antigen, IgG; Epstein-Barr Virus Antibody to Nuclear Antigen, IgG; Epstein-Barr Virus Antibody to Early D Antigen, IgGEBV IgGآنتی بادی IgG ویروس اپستین بارEBV VCA-IgG Ab; EBNA-IgG Ab; EA-D IgG Ab
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
برای کمک به تشخیص مونونوکلئوز (مونو)؛ برای کمک به ارزیابی حساسيت به عفونت EBV؛ برای تمایز بين عفونت EBV و بیماری دیگر با علائم مشابه
هنگامی که فرد علائم مونو دارد اما تست مونو منفی است؛ هنگامی که زن باردار دارای علائم شبه آنفولانزا است (خستگی، تب، گلو درد، بزرگی غدد لنفاوی، گاهی بزرگ شدن طحال و/ یا کبد)؛ گاهی اوقات هنگامی که فرد بدون علامت در معرض مونو قرار گزفته است.
آنتی بادی هاي EBV، گروهي از آزمايشها هستند که برای کمک به تشخیص عفونت كنوني، اخیر یا گذشته EBV .درخواست مي شوند. نها پروتئین های تولید شده توسط بدن در پاسخ ایمنی به چندين آنتی ژن مختلف ویروس EBV هستند. آنها شامل آنتی بادی هاي IgG و IgM براي آنتی ژن کپسید ویروسی (VCA)، آنتی بادی IgG براي آنتی ژن D زودرس (EA - D) و آنتی بادی هايي براي آنتی ژن های هسته ای (EBNA) هستند. در طی عفونت EBV اولیه، هر یک از این آنتی بادی هاي EBV در برنامه زمانی خود به طور مستقل ظاهر مي شود. آنتی بادی VCA - IgG ظاهر مي شود، حداکثر 2 تا 4 هفته باقي مي ماند و سپس به آرامي كاهش مي يابد، تثبیت مي شود و برای بقيه عمر باقي مي ماند. آنتی بادی EA - D در طی فاز حاد عفونت ظاهر مي شود و پس از آن در عرض 3 تا 6 ماه ناپدید می شود، اما حدود 20 ٪ از افراد آلوده خود مقادیر قابل بازيابي آنتی بادی EA - D را برای چندین سال پس از برطرف شدن عفونت EBV خواهند داشت. آنتی بادی EBNA معمولا ظاهر نمی شود تا زمانی که عفونت حاد برطرف شود.
مونو، شمارش کامل سلولهای خونی، شمارش گلبولهای سفید خون
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
مونو بیماری است که با خستگی، تب، گلودرد، تورم غدد لنفاوی، بزرگ شدن طحال و گاهي اوقات، بزرگ شدن کبد همراه است.
از آنتی ژن کپسید ویروسی VCA IgG و آنتی ژن D زودرس (EA - D) برای تشخیص عفونت فعلی یا اخیر،
و ازVCA - IgG و آنتی ژن های هسته ای اپستین بار (EBNA) برای تشخیص عفونت های قبلی استفاده مي شود.
SMA (آنتی بادی عليه ماهيچه هاي صاف)
SMA (آنتی بادی عليه ماهيچه هاي صاف)استفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Smooth Muscle AntibodySMAآنتی بادی عليه ماهيچه هاي صافAnti-Smooth Muscle Antibody; ASMA; F-Actin Antibody; ACTA
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
برای کمک به شناسايي هپاتیت اتوایميون مزمن فعال و افتراق آن از علل دیگر آسیب کبدی درخواست مي شود.
هنگامی که بیمار هپاتیت دارد و پزشک مشكوك است كه ناشي از فرايند خودایمنی باشد، درخواست مي شود.
این آزمايش همراه با ANA معمولا زماني كه بیمار داراي علائمی مانند خستگی و زردی، همراه با یافته های غیرطبیعی بالا در آزمايش های کبدی روتين مانند آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) و/ یا بیلی روبین است، درخواست مي شود.
این تست میزان آنتی بادی های عضله صاف (SMA) در خون را اندازه گیری مي كند. SMA پروتئین های تولید شده توسط سیستم ایمنی بدن هستند که پروتئین هاي خودي عضله صاف اسكلت سلولي را مورد هدف قرار مي دهند. پروتئین هاي Cytoskeletal چارچوبي را در درون سلول تشكيل مي دهند و حمایت یا تقویت ساختار سلولی را به عهده دارند. تولید SMA شديدا با هپاتیت خودایمنی مزمن فعال مرتبط است، ولی ممکن است در سایر اشکال بیماری کبدی و با سایر اختلالات اتوایميون نظير سیروز صفراوی اولیه نيز دیده شود، اما معمولا در تیترهاي پایین تر. هپاتیت اتوایميون به عنوان التهاب حاد یا مزمن کبدی است که نتیجه علت قابل تشخيص ديگري نظير عفونت ویروسی، مواد مخدر، سم، اختلال ارثی یا سوء مصرف الکل نست. می تواند منجر به سیروز کبدی و در برخی موارد نارسایی کبدی گردد.
هنگامی که مقادير قابل توجهی از SMA و ANA در خون وجود دارند، محتمل ترین علت هپاتیت اتوایميون است.
غلظت SMA ممکن است در کودکان و در افراد با ضعف سیستم ایمنی، پايين تر باشد.
Antinuclear antibody (ANA); Autoantibodies; Aspartate aminotransferase (AST); Bilirubin; Antimitochondrial antibody (AMA)
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
هپاتیت اتوایميون را می توان در هر کسی و در هر سنی یافت، اما حدود 80 ٪ از افراد مبتلا زنان هستند. اغلب بیماران مبتلا به این اختلال، داراي SMA به تنهایی یا همراه با ANA هستند. F - اکتین یک پروتئین اسكلت سلولي خاص است كه به موجب آن، آنتی بادیهای علیه آن ممکن است افزایش یابند.
آزمايش آنتی بادی ماهیچه صاف (SMA) اصولا همراه با ANA برای کمک به تشخیص هپاتیت اتوایميون درخواست مي شود. آنتی بادیهای دیگر نظير آنتي بادي هاي تيپ 1 ميكروزومي كبد- كليه (LKM1) و آنتی بادی های ضد میتوکندریایی (AMA) نيز ممکن است برای کمک به شناسايي هپاتیت اتوایميون و تشخیص آن از علل دیگر بیماری ها یا جراحت كبد درخواست شوند.
SMA و ANA معمولا برای کمک به تشخیص و/ یا رد دیگر علل آسیب کبدی درخواست مي شوند. این علل می تواند شامل عفونت های ویروسی نظير هپاتیت ویروسی، مواد مخدر، سوء مصرف الکل، مواد سمی، بيماري های ژنتیکی، بيماري هاي متابولیک و سیروز صفراوی اولیه باشد.
هنگامی که آنتی بادی های F- اکتین در مقادیر قابل توجهی در بیمار با علائم بالینی هپاتیت اتوایميون وجود دارد، پس احتمال دارد که فرد اين بيماري را داشته باشد. در اغلب موارد، در صورتي كه آنتي اکتین مثبت است، SMA نیز مثبت مي باشد. از آنجا که اکتین تنها یکی از چندین پروتئین اسكلت سلولي است، ممکن است فرد داراي آنتی بادی هاي ماهیچه صاف باشد، حتی زمانی که تست آنتي اکتین منفی است.
AMA (آنتي ميتوكندريال آنتي بادي)
AMA (آنتي ميتوكندريال آنتي بادي)استفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Antimitochondrial Antibody and Antimitochondrial M2 AntibodyAMAآنتي ميتوكندريال آنتي بادي و آنتی بادی ضد میتوکندریایی M2Mitochondrial Antibody
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای کمک به تشخیص سیروز صفراوی اولیه (PBC) است.
هنگامی که پزشک مشکوک است كه فرد ممکن است بيماري خودايمني PBC داشته باشد، درخواست مي شود.
این آزمایش مقدار آنتی بادی های ضد میتوکندریایی (AMA) موجود در خون را اندازه گیری می كند. افزایش تولید AMA شديدا با سیروز صفراوی اولیه (PBC) همراه است. PBC، اختلال خود ایمنی است که موجب التهاب و زخم شدن مجاری صفراوی داخل کبد به علت تخریب کبدی پيشرونده و انسداد جریان صفرا مي شود. اغلب در زنان بین سنین 35 و 60 یافت می شود.
افزایش سطح AMA در کولانژیت اسکلروزه اولیه و ثانویه، بیماری های کبدی ناشي از بیماری التهاب مزمن روده و انسداد مجرای صفراوي نيز دیده می شود.
مقدار پایین AMA ممکن است در بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن فعال، هپاتیت خودايمني، انسداد کبد یا صفرا و با بیماری های عفونی مانند سفلیس یا هپاتیت عفونی حاد موجود باشد. همچنین ممکن است در بیماران مبتلا به سایر اختلالات و بیماری های اتوایميون نظير لوپوس، آرتریت روماتوئید، سندرم شوگرن، اسکلرودرمي و تیروئیدیت باشد موجود.
سطوح AMA ممکن است در کودکان و در افراد با سیستم ایمنی ضعيف، پايين تر باشد. سطح AMA، به شدت علائم PBC و یا پیش آگهی بیمار مرتبط نيست.
Antineutrophil cytoplasmic antibody (ANCA), Liver/Kidney microsomal antibody, Alkaline phosphatase (ALP), Alanine aminotransferase (ALT), Liver panel, Smooth muscle antibody (SMA), Antinuclear antibody (ANA), GGT, CRP, PT, Albumin, Bilirubin
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
AMA و AMA - M2 به تنهايي PBC تشخیصی را تشخيص نمي دهند، اما همراه با سایر آزمایش ها و علائم بالینی، PBC تشخیص داده می شود. هنگامی که سطح قابل توجهی از AMA و AMA - M2 وجود دارد و پزشک به PBC مشکوک است، ممکن است بیوپسی کبد برای بررسي علائم مشخصه سیروز صفراوی اولیه در بافت کبد انجام شود.
آنتي بادي تيروگلوبولين
آنتي بادي تيروگلوبوليناستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Thyroid peroxidase antibody (TPOAb); Thyroglobulin antibody (TgAb); Thyroid stimulating hormone receptor antibody (TRAb)TgAb; TPOAb; TRAbآنتي بادي تيروگلوبولينThyroid autoantibodies; Antithyroid antibodies; Antimicrosomal antibody; Thyroid microsomal antibody; Thyroperoxidase antibody; TPOAb; Anti-TPO; TBII; Antithyroglobulin antibody; TgAb; TSH receptor antibody; TRAb; Thyroid stimulating immunoglobulin; TSI
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای کمک به تشخیص و پايش بیماری های اتوایمیون تیروئید و برای تشخیص آنها از اشكال های دیگر تیروئیدیت؛ برای کمک به راهنما در تصمیمات درمانی؛ هنگامی که فرد گواتر دارد و/ یا هنگامی که دیگر آزمایش هاي تیروئید، مانند T3 ،T4 و TSH اختلال عملکرد تیروئید را نشان مي دهد؛ همراه آزمایش تیروگلوبولین زمانی که پزشک از آن به عنوان ابزار پايش استفاده مي كند؛ در فواصل زمانی توصیه شده توسط پزشک، وقتي بيمار اختلال اتوایمیون تیروئید شناخته شده دارد، درخواست مي شود.
اگر فرد با بیماری های اتوایمیون غیرمرتبط با تیروئید شناخته شده، نظير لوپوس اریتماتوی سیستمیک، آرتریت روماتوئید یا کم خونی مهلک علائمي نشان می دهد که درگیری تیروئید را تداعي مي كند، یک یا چند آزمایش آنتی بادی تیروئید نیز ممکن است درخواست شود.
این آزمایش ها، حضور اتوآنتي بادي هاي ويژه تيروئيد را تشخيص مي دهند و مقدار آنها را اندازه گیری مي كنند. اتوآنتی بادیها زمانی گسترش می یابند که سیستم ایمنی فرد، به اشتباه اجزای تیروئید را به عنوان خارجی (غيرخودي) شناسايي مي كند و می تواند منجر به التهاب مزمن تیروئید (تیروئیدیت)، آسیب بافتی و اختلال عملکرد تیروئید شود.
افزایش خفیف تا متوسط آنتی بادی های تیروئید، ممکن است در انواع اختلالات اتوايميون تیروئید مانند سرطان تیروئید، دیابت نوع 1، آرتریت روماتوئید، کم خونی مهلک و بیماری هاي عروقی کلاژن اتوايميون یافت شود.افزایش قابل ملاحظه در غلظت، اغلب در بیماری های اتوایمیون تیروئید مانند تیروئیدیت هاشیموتو و بیماری گریوز ديده مي شود.
T3; T4; TSH; Thyroglobulin
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
اگر یک زن باردار بیماری اتوایمیون تیروئید شناخته شده (مانند تیروئیدیت هاشیموتو و یا بیماری گریوز) و یا یکی دیگر از اختلالات خود ایمنی را دارد و مشکوک به درگیری تیروئید است، یک یا چند آنتی بادی تیروئید ممکن است در اوایل حاملگی و سپس دوباره در نزدیکی پایان آن درخواست شود. این تست ها برای کمک به پزشک در تعیین این که آیا نوزاد ممکن است در خطر ابتلا به اختلال عملکرد تیروئید باشد به كار مي رود، چون آنتی بادی های تیروئید می توانند از جفت عبور كنند و باعث کم کاری یا پرکاری تیروئید در جنین یا نوزاد شوند.
اگر از آنتی بادی هاي تيروگلوبولين به عنوان ابزار پايش استفاده می شود و بالا مانده اند یا در ابتدا کاهش یافته اند، اما در طول زمان در حال افزایش هستند، پس این احتمال وجود دارد که درمان مؤثر نبوده و بيماري در حال ادامه است یا عود كرده است. اگر میزان در حال کاهش است و/ یا به سطوح پایین یا غیرقابل شناسايي افت كرده، پس به احتمال زياد درمان موثر بوده است.
درصدي از بیماران سالم، ممکن است برای یک یا چند آنتی بادی تیروئید مثبت شوند. رواج این آنتی بادی ها در زنان بالاتر است و با افزايش سن، افزایش می يابد.
P24-HIV آنتي ژن به روش الايزا
P24-HIV آنتي ژن به روش الايزااستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
p24 antigenp24 capsid or core antigen; p24 antigen capture assay
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو، يا نوك انگشت
اين تست برای تشخیص ابتلا به عفونت HIV پس از مواجهه اخیر، وقتي تست آنتی بادی HIV منفی است، درخواست مي شود.
تست آنتی ژن p24، پروتئین واقعی HIV در خون را تشخيص مي دهد. این آزمايش عموما از حدود یک هفته تا 3-4 هفته پس از عفونت با HIV، مثبت است. پروتئین p24 را تا حدود یک هفته پس از عفونت با HIV نمی توان تشخیص داد، زیرا اين مدت طول می کشد تا ویروس مستقر شود و به تعداد کافی تکثیر يابد تا قابل تشخیص گردد. حدود 2-8 هفته پس از مواجهه اولیه،آنتي بادي ها در پاسخ به عفونت HIV تولید می شوند. هنگامی که آنتی بادی ها تولید می شوند، نتایج آزمايش p24 معمولا منفی خواهد بود، اگرچه فرد ممکن است به HIV آلوده باشد. آنتی بادی ها با اتصال به پروتئین p24، باعث مي شوند تا آنتی ژن p24، دیگر در خون تشخیص داده نشود. در آن زمان، تست آنتی بادی HIV که اغلب برای غربالگري روتین استفاده می شود، مثبت است. بعدها سطح پروتئین p24 دوباره قابل تشخیص مي شود، اگر این بیماری درمان نشده باشد.
گاهی اوقات برای افزایش احتمال تشخیص عفونت HIV در مراحل اولیه، این آزمایش ممکن است با آزمایش آنتي بادي HIV ترکیب شود.
HIV antibody; HIV viral load; CD4 and CD8; HIV genotypic resistance testing; HIV phenotypic resistance testing
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو يا از نوك انگشت به دست مي آيد
نتیجه مثبت در اين تست به این معنی است که فرد مبتلا به HIV است. اما نتیجه منفی ممکن است به اين معنی باشد که فرد با HIV آلوده نشده، یا این که سطح p24 زير محدوده قابل تشخیص ااين تست است.
این تست، ديگر به اندازه قبل درخواست نمي شود چون آزمایش هايي که می توانند HIV RNA را در اوایل عفونت تشخیص دهند (بار ویروسی HIV) به طور گسترده اي در دسترس هستند. تست هاي آنتی بادی HIV، رايج ترين آزمايش غربالگری درخواستي است.
Anti-HAV به روش الايزا
Anti-HAV به روش الايزااستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Viral Hepatitis A Antibodyanti-HAVآنتي بادي هپاتيت AHAV-Ab IgM; HAV-Ab IgG; HAV-Ab total
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای تشخیص عفونت با ویروس هپاتیت A(HAV) یا براي ارزیابی نیاز یا پاسخ به واکسن هپاتیت A؛ اگر فرد علائم عفونت با HAV دارد (تب، خستگی، از دست دادن اشتها، تهوع، استفراغ، درد شکم، ادرار تیره و/ یا مدفوع کم رنگ، درد مفاصل، زردی)، و/ یا در معرض آن قرار گرفته است؛ اگر فرد مبتلا به بیماری مزمن کبدی است؛ یا اگر فرد واکسن HAV دریافت كرده است، درخواست مي شود.
تست آنتی بادی هپاتیت A ممکن است برای غربالگري قرار گرفتن در معرض اين ويروس در افراد بدون علامت؛ و برای تعیین تولید آنتی بادی و توسعه ایمنی فرد در پاسخ به واکسن يا عفونت قبلي هپاتیت A استفاده شود.

این تست برای کمک به تشخیص عفونت کبد ناشي از ویروس هپاتیتA (HAV) استفاده می شود. علل مختلفی از هپاتیت و علائم همراه وجود دارد، بنابراین، این تست براي تعیین اين كه علائم به دلیل هپاتیت A هستند، استفاده می شود. دو آزمايش وجود دارد كه براي تشخيص دو نوع مختلف آنتی بادی هاي هپاتیت A استفاده می شوند.
IgM هپاتیت A، اولین آنتی بادی تولید شده توسط بدن در زمان مواجهه با هپاتیت A است. تست IgM هپاتیت A برای غربالگري تشخیص زودهنگام عفونت و برای تشخیص بیماری در بیماران داراي شواهد هپاتیت حاد استفاده مي شود. این آنتی بادی به طور معمول 2 تا 3 هفته پس از اولین آلودگي، توسعه يافته و برای حدود 2 تا 6 ماه باقی مي ماند.
آنتی بادی هاي IgG هپاتیت A، در عرض 1 تا 2 هفته پس از آنتی بادی IgM تولید می شوند و معمولا برای بقيه عمر باقی می مانند و بدن را در مقابل عفونت بیشتر توسط همین ویروس محافظت مي كنند. هیچ آزمايش خاصي برای هآنتی بادی هاي IgG هپاتیت A وجود ندارد؛ تست آنتی بادی تام (که هردو آنتی بادی IgM و IgG را تشخيص مي دهد) هر دو عفونت فعلی و قبلی با هپاتیت A را شناسايي مي كند و پس از دریافت واکسن هپاتیت A نيز مثبت خواهد شد.
Hepatitis B; Hepatitis C; Acute Viral Hepatitis Panel; Liver Panel; AST; ALT; ALP; Bilirubin
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
HBsAg به روش الايزا
HBsAg به روش الايزااستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Hepatitis B surface antigenHBsAgHBsAg
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای شناسایی، تشخیص و/ یا پي گيري روند عفونت با ویروس هپاتیت B، یا برای تعیین اینکه آیا واکسن هپاتیت B، سطح دلخواه مصونیت را تولید کرده است؛ يا اگر فرد علائم عفونت هپاتیت B را دارد یا احتمالا در معرض ویروس هپاتیت B قرار گرفته است؛ اگر فرد مبتلا به بیماری مزمن کبدی ناشي از برخی علل دیگر است؛ اگر فرد واکسن هپاتیت B دریافت کرده است؛ اگر فرد در حال درمان HBV است، درخواست مي شود.
برخی از دلایل ثانویه براي انجام تست عبارتند از: غربالگري برای عفونت هپاتیت B در جمعیت های در معرض خطر یا در اهداء کنندگان خون، برای تعیین حامل بودن فرد، برای تشخیص عفونت قبلی (مصونيت بعدي) ، و تعیین افزايش مصونیت ناشي از واکسن.
گروه های زیر از نظر HBsAg مورد آزمایش قرار مي گيرند: کارکنان مراكز بهداشتي که از طریق بریدگی های تصادفی، فرورفتن سوزن در دست و غیره، منبع احتمالی عفونت هستند؛ مردانی که رابطه جنسی با مردان ديگر دارند؛ افرادی که آنزیم های کبدی (ALT و AST) بالا بدون علت شناخته شده دارند؛ افراد با شرایط پزشکی خاص که نیاز است سیستم ایمنی آنها سرکوب می شود؛ زنان باردار؛ افرادی که در تماس نزدیک با فرد آلوده به HBVهستند؛ افراد آلوده به HIV.
چندين تست مختلف وجود دارد که می توانند برای شناسایی عفونت فعلی یا قبلی HBV مورد استفاده قرار گيرند. برخی از این آزمایش ها، آنتی بادی های تولید شده در پاسخ به عفونت HBV را شناسایی مي كنند؛ برخي از آنها آنتی ژن های ویروسی را شناسايي مي كنند، در حالی که بقيه، DNA ویروسی را تشخیص مي دهند. آنها را می توان برای غربالگری عفونت در غياب علائم، براي تعیین حاد یا مزمن بودن عفونت، یا برای پايش عفونت مزمن مورد استفاده قرار داد.
پروتئین آنتی ژن سطحی هپاتیتB (HBsAg) که روي سطح ویروس قرار دارد، در عفونت های حاد و مزمن HBV در خون وجود خواهد داشت. اغلب برای غربالگري و تشخیص عفونت HBV استفاده می شود؛ اولین شاخص هپاتیت B حاد است و اغلب مردم آلوده را قبل از ظهور علائم شناسايي مي كند؛ در طول دوره بهبود، غیرقابل بازيابي در خون است؛ راه اصلی برای شناسایی افراد مبتلا به عفونت مزمن است.
Hepatitis A; Hepatitis C; Acute Viral Hepatitis Panel; Liver panel; Bilirubin; AST; ALT; GGT
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
برای تشخیص عفونت حاد هپاتیت B: آنتی ژن سطحی هپاتیت B(HBsAg)، آنتی بادی IgM هسته هپاتیت B(anti - HBc IgM)؛ و گاهی آنتی ژن e هپاتیتB (HBeAg)
برای تشخیص هپاتیت HBV مزمن: HBsAg؛ DNA ویروس هپاتیت B (HBV DNA)، و گاهی اوقات HBeAg
برای پايش عفونت مزمن هپاتیت B و درمان آن: HBeAg; anti-HBs IgM; anti-HBe IgG; HBV DNA
برای تشخیص مواجهه قبلی با هپاتیت B، در فرد داراي ضعف ایمنی (زمانی که ویروس می تواند دوباره فعال شود): anti - HBc تام و Anti - HBs
HBeAg به روش الايزا
HBeAg به روش الايزااستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Hepatitis B e antigenHBeAgHBeAg
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای شناسایی، تشخیص و/ یا پي گيري روند عفونت با ویروس هپاتیت B، یا برای تعیین اینکه آیا واکسن هپاتیت B، سطح دلخواه مصونیت را تولید کرده است؛ يا اگر فرد علائم عفونت هپاتیت B را دارد یا احتمالا در معرض ویروس هپاتیت B قرار گرفته است؛ اگر فرد مبتلا به بیماری مزمن کبدی ناشي از برخی علل دیگر است؛ اگر فرد واکسن هپاتیت B دریافت کرده است؛ اگر فرد در حال درمان HBV است، درخواست مي شود.
برخی از دلایل ثانویه براي انجام تست عبارتند از: غربالگري برای عفونت هپاتیت B در جمعیت های در معرض خطر یا در اهداء کنندگان خون، برای تعیین حامل بودن فرد، برای تشخیص عفونت قبلی (مصونيت بعدي) ، و تعیین افزايش مصونیت ناشي از واکسن.
چندين تست مختلف وجود دارد که می توانند برای شناسایی عفونت فعلی یا قبلی HBV مورد استفاده قرار گيرند. برخی از این آزمایش ها، آنتی بادی های تولید شده در پاسخ به عفونت HBV را شناسایی مي كنند؛ برخي از آنها آنتی ژن های ویروسی را شناسايي مي كنند، در حالی که بقيه، DNA ویروسی را تشخیص مي دهند. آنها را می توان برای غربالگری عفونت در غياب علائم، براي تعیین حاد یا مزمن بودن عفونت، یا برای پايش عفونت مزمن مورد استفاده قرار داد.
پروتئین آنتی ژن e هپاتیتB (HBeAg) توسط همانندسازي فعالانه ویروس هپاتیت B، توليد و در خون آزاد مي شود. بر خلاف آنتی ژن سطحی، آنتی ژن e فقط زمانی که ویروس HBV به طور فعال همانندسازي مي كند، در خون یافت مي شود. HBeAg اغلب به عنوان نشانگر توانایی بانتشار ویروس به افراد دیگر استفاده می شود. همچنین ممکن است براي پايش درمان مؤثر مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، برخی از انواع HBV وجود دارند که آنتی ژن e را نمی سازند. در مناطقی که این گونه از HBV رايج است، آزمایش برای HBeAg خيلي مفید نمی باشد.
Hepatitis A; Hepatitis C; Acute Viral Hepatitis Panel; Liver panel; Bilirubin; AST; ALT; GGT
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
برای تشخیص عفونت حاد هپاتیت B: آنتی ژن سطحی هپاتیت B(HBsAg)، آنتی بادی IgM هسته هپاتیت B(anti - HBc IgM)؛ و گاهی آنتی ژن e هپاتیتB (HBeAg)
برای تشخیص هپاتیت HBV مزمن: HBsAg؛ DNA ویروس هپاتیت B (HBV DNA)، و گاهی اوقات HBeAg
برای پايش عفونت مزمن هپاتیت B و درمان آن: HBeAg; anti-HBs IgM; anti-HBe IgG; HBV DNA
برای تشخیص مواجهه قبلی با هپاتیت B، در فرد داراي ضعف ایمنی (زمانی که ویروس می تواند دوباره فعال شود): anti - HBc تام و Anti - HBs
Anti- HBe به روش الايزا
Anti- HBe به روش الايزااستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Hepatitis B e antibodyAnti- HBeAnti- HBe
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای شناسایی، تشخیص و/ یا پي گيري روند عفونت با ویروس هپاتیت B، یا برای تعیین اینکه آیا واکسن هپاتیت B، سطح دلخواه مصونیت را تولید کرده است؛ يا اگر فرد علائم عفونت هپاتیت B را دارد یا احتمالا در معرض ویروس هپاتیت B قرار گرفته است؛ اگر فرد مبتلا به بیماری مزمن کبدی ناشي از برخی علل دیگر است؛ اگر فرد واکسن هپاتیت B دریافت کرده است؛ اگر فرد در حال درمان HBV است، درخواست مي شود.
برخی از دلایل ثانویه براي انجام تست عبارتند از: غربالگري برای عفونت هپاتیت B در جمعیت های در معرض خطر یا در اهداء کنندگان خون، برای تعیین حامل بودن فرد، برای تشخیص عفونت قبلی (مصونيت بعدي) ، و تعیین افزايش مصونیت ناشي از واکسن.
چندين تست مختلف وجود دارد که می توانند برای شناسایی عفونت فعلی یا قبلی HBV مورد استفاده قرار گيرند. برخی از این آزمایش ها، آنتی بادی های تولید شده در پاسخ به عفونت HBV را شناسایی مي كنند؛ برخي از آنها آنتی ژن های ویروسی را شناسايي مي كنند، در حالی که بقيه، DNA ویروسی را تشخیص مي دهند. آنها را می توان برای غربالگری عفونت در غياب علائم، براي تعیین حاد یا مزمن بودن عفونت، یا برای پايش عفونت مزمن مورد استفاده قرار داد.
anti-HBe، آنتی بادی است كه در پاسخ به آنتی ژن e هپاتيت B توليد مي شود. در کسانی که از عفونت حاد هپاتیت B بهبود يافته اند، anti-HBe همراه با anti-HBc و anti-HBs حضور خواهد داشت. در افراد مبتلا به هپاتیت B مزمن، anti-HBe می تواند برای پايش عفونت و درمان مورد استفاده قرار گیرد.
Hepatitis A; Hepatitis C; Acute Viral Hepatitis Panel; Liver panel; Bilirubin; AST; ALT; GGT
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
برای تشخیص عفونت حاد هپاتیت B: آنتی ژن سطحی هپاتیت B(HBsAg)، آنتی بادی IgM هسته هپاتیت B(anti - HBc IgM)؛ و گاهی آنتی ژن e هپاتیتB (HBeAg)
برای تشخیص هپاتیت HBV مزمن: HBsAg؛ DNA ویروس هپاتیت B (HBV DNA)، و گاهی اوقات HBeAg
برای پايش عفونت مزمن هپاتیت B و درمان آن: HBeAg; anti-HBs IgM; anti-HBe IgG; HBV DNA
برای تشخیص مواجهه قبلی با هپاتیت B، در فرد داراي ضعف ایمنی (زمانی که ویروس می تواند دوباره فعال شود): anti - HBc تام و Anti - HBs
Anti- HBs به روش الايزا
Anti- HBs به روش الايزااستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Hepatitis B surface antibodyAnti- HBsAnti- HBs
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای شناسایی، تشخیص و/ یا پي گيري روند عفونت با ویروس هپاتیت B، یا برای تعیین اینکه آیا واکسن هپاتیت B، سطح دلخواه مصونیت را تولید کرده است؛ يا اگر فرد علائم عفونت هپاتیت B را دارد یا احتمالا در معرض ویروس هپاتیت B قرار گرفته است؛ اگر فرد مبتلا به بیماری مزمن کبدی ناشي از برخی علل دیگر است؛ اگر فرد واکسن هپاتیت B دریافت کرده است؛ اگر فرد در حال درمان HBV است، درخواست مي شود.
برخی از دلایل ثانویه براي انجام تست عبارتند از: غربالگري برای عفونت هپاتیت B در جمعیت های در معرض خطر یا در اهداء کنندگان خون، برای تعیین حامل بودن فرد، برای تشخیص عفونت قبلی (مصونيت بعدي) ، و تعیین افزايش مصونیت ناشي از واکسن.
چندين تست مختلف وجود دارد که می توانند برای شناسایی عفونت فعلی یا قبلی HBV مورد استفاده قرار گيرند. برخی از این آزمایش ها، آنتی بادی های تولید شده در پاسخ به عفونت HBV را شناسایی مي كنند؛ برخي از آنها آنتی ژن های ویروسی را شناسايي مي كنند، در حالی که بقيه، DNA ویروسی را تشخیص مي دهند. آنها را می توان برای غربالگری عفونت در غياب علائم، براي تعیین حاد یا مزمن بودن عفونت، یا برای پايش عفونت مزمن مورد استفاده قرار داد.
آنتی بادی سطحي هپاتیتB (anti - HBs) در پاسخ به آنتی ژن سطحی هپاتیت B توليد مي شود؛ مقدار آن در طول فاز بهبود در خون افزايش مي يابد. برای شناسایی مواجهه قبلی با HBV استفاده مي شود؛ همچنین از واکسیناسیون موفق به دست مي آيد. این تست برای تعیین نیاز به واکسیناسیون (اگر anti - HBs وجود ندارد) یا برای تعیین بهبودي فرد از عفونت و مصونيت او (نمی تواند دوباره عفونت را بگيرد) انجام می شود .
Hepatitis A; Hepatitis C; Acute Viral Hepatitis Panel; Liver panel; Bilirubin; AST; ALT; GGT
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
برای تشخیص عفونت حاد هپاتیت B: آنتی ژن سطحی هپاتیت B(HBsAg)، آنتی بادی IgM هسته هپاتیت B(anti - HBc IgM)؛ و گاهی آنتی ژن e هپاتیتB (HBeAg)
برای تشخیص هپاتیت HBV مزمن: HBsAg؛ DNA ویروس هپاتیت B (HBV DNA)، و گاهی اوقات HBeAg
برای پايش عفونت مزمن هپاتیت B و درمان آن: HBeAg; anti-HBs IgM; anti-HBe IgG; HBV DNA
برای تشخیص مواجهه قبلی با هپاتیت B، در فرد داراي ضعف ایمنی (زمانی که ویروس می تواند دوباره فعال شود): anti - HBc تام و Anti - HBs
Anti- HBc به روش الايزا
Anti- HBc به روش الايزااستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Hepatitis B core antibodyAnti- HBcAnti- HBc
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای شناسایی، تشخیص و/ یا پي گيري روند عفونت با ویروس هپاتیت B، یا برای تعیین اینکه آیا واکسن هپاتیت B، سطح دلخواه مصونیت را تولید کرده است؛ يا اگر فرد علائم عفونت هپاتیت B را دارد یا احتمالا در معرض ویروس هپاتیت B قرار گرفته است؛ اگر فرد مبتلا به بیماری مزمن کبدی ناشي از برخی علل دیگر است؛ اگر فرد واکسن هپاتیت B دریافت کرده است؛ اگر فرد در حال درمان HBV است، درخواست مي شود.
برخی از دلایل ثانویه براي انجام تست عبارتند از: غربالگري برای عفونت هپاتیت B در جمعیت های در معرض خطر یا در اهداء کنندگان خون، برای تعیین حامل بودن فرد، برای تشخیص عفونت قبلی (مصونيت بعدي) ، و تعیین افزايش مصونیت ناشي از واکسن.
چندين تست مختلف وجود دارد که می توانند برای شناسایی عفونت فعلی یا قبلی HBV مورد استفاده قرار گيرند. برخی از این آزمایش ها، آنتی بادی های تولید شده در پاسخ به عفونت HBV را شناسایی مي كنند؛ برخي از آنها آنتی ژن های ویروسی را شناسايي مي كنند، در حالی که بقيه، DNA ویروسی را تشخیص مي دهند. آنها را می توان برای غربالگری عفونت در غياب علائم، براي تعیین حاد یا مزمن بودن عفونت، یا برای پايش عفونت مزمن مورد استفاده قرار داد.
anti-HBc، IgM، آنتی بادی IgM براي آنتی ژن هسته اي هپاتیت B است (آنتی ژن هسته اي هپاتیت B فقط در سلول های کبد آلوده وجود دارد؛ نمی تواند در خون شناسایی شود). اولين آنتی بادی توليد شده پس از عفونت با HBV است؛ برای تشخیص عفونت حاد استفاده مي شود.
anti - HBc تام، هر دو آنتی بادی IgM و IgG براي آنتی ژن هسته اي هپاتیت B هستند كه می توانند برای کمک به تشخیص عفونت های حاد و مزمن HBV مورد استفاده قرار گیرند؛ در پاسخ به آنتی ژن هسته اي تولید شده و معمولا برای بقيه عمر باقي مي مانند.
Hepatitis A; Hepatitis C; Acute Viral Hepatitis Panel; Liver panel; Bilirubin; AST; ALT; GGT
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
برای تشخیص عفونت حاد هپاتیت B: آنتی ژن سطحی هپاتیت B(HBsAg)، آنتی بادی IgM هسته هپاتیت B(anti - HBc IgM)؛ و گاهی آنتی ژن e هپاتیتB (HBeAg)
برای تشخیص هپاتیت HBV مزمن: HBsAg؛ DNA ویروس هپاتیت B (HBV DNA)، و گاهی اوقات HBeAg
برای پايش عفونت مزمن هپاتیت B و درمان آن: HBeAg; anti-HBs IgM; anti-HBe IgG; HBV DNA
برای تشخیص مواجهه قبلی با هپاتیت B، در فرد داراي ضعف ایمنی (زمانی که ویروس می تواند دوباره فعال شود): anti - HBc تام و Anti - HBs
Anti-HCV به روش الايزا
Anti-HCV به روش الايزااستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
 Viral Hepatitis C Antibody anti-HCVآنتي بادي هپاتيت CHepatitis C antibody; anti-HCV; HCV recombinant immunoblot assay; HCV RIBA; HCV-RNA; Hepatitis C viral load
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه خون از ورید بازو
اين تست برای غربالگری و تشخیص عفونت ویروس هپاتیتC و پايش درمان عفونت؛ هنگامی که ممکن است فرد در معرض ویروس هپاتیت C قرار گرفته باشد، نظير تماس با خون آلوده، داشتن علائم مرتبط با بیماری کبدی، یا داشتن فاكتورهاي خطر برای عفونت هپاتیت C درخواست مي شود.
آزمایش هاي هپاتیت C براي شناسایی وضعیت فرد به كار مي روند، اگر در تماس با فرد داراي HCV قرار گرفته است؛ در رفتارهای پر خطر مانند تزریق مواد مخدر خیابانی شرکت مي كند؛ تست های عملكرد غیرطبیعی كبد دارد؛ نشانه های مرتبط با بیماری کبدی نظير زردی، ادرار تیره، تهوع، یا افزایش يا كاهش غیرمنتظره وزن را دارد.

آزمایش هاي هپاتیت C، گروهي از آزمایش ها هستند که برای شناسایی، تشخیص و پايش درمان عفونت ويروس هپاتیت C انجام مي شوند. رایج ترین تست برای HCV، آنتی بادی هاي موجود در خون را جستجو مي كند که در پاسخ به عفونت HCV تولید مي شوند. تست Anti - HCV وجود آنتی بادی علیه این ویروس، که نشان دهنده قرار گرفتن در معرض HCV است را تشخيص مي دهد، اما نمی تواند بین عفونت HCV قبلی يا فعلي تمایز دهد. معمولا این آزمايش به عنوان "مثبت" یا "منفی" گزارش مي شود. شواهدی وجود دارد که اگر آزمايش "ضعیف مثبت" است، ممکن است مثبت کاذب باشد. تست هاي مثبت ضعيف بايد با تست HCV RIBA قبل از گزارش تأیید گردند.
Hepatitis A; Hepatitis B; Acute Viral Hepatitis Panel; Liver Panel; ALT; AST; GGT, Bilirubin
نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
به طور کلی، اگر تست آنتی بادی HCV به شدت مثبت است، پس فرد به احتمال زیاد زماني به هپاتیت C مبتلا شده بوده است. اگر تست HCV RNA مثبت است، پس آن فرد عفونت فعلی دارد. اگر هیچ ذرات ویروسی HCV قابل شناسایی نمي باشد، پس فرد یا عفونت فعال ندارد، یا ویروس در تعداد بسیار کم وجود دارد.
آنتی بادی هاي HCV معمولا تا چند ماه پس از عفونت ظاهر نمی شوند، اما در مراحل بعدی بیماری همیشه وجود دارند.
اوره آز براي هليكوباكتر
اوره آز براي هليكوباكتراستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Rapid urease test for H. Pylori RUTآزمايش اوره آز سريع
آمادگي خاصي لازم نيست
نمونه مدفوع، نمونه خون وریدي، بیوپسی بافت مخاط معده
وقتی که بيمار دارای علائم زخم، درد معده و روده، کاهش وزن بي دليل و حالت تهوع یا استفراغ است، درخواست مي شود.
این آزمایش ها در جستجوي يافتن شواهدی دال بر وجود عفونت در دستگاه گوارش توسط باکتری هلیکوباکتر پیلوری هستند. این باکتری به عنوان علت اصلی بیماری زخم معده شناخته شده است.
این تست برای تشخیص عفونت ناشي از هلیکوباکتر پیلوری استفاده می شود. آزمایش مثبت برای هلیکوباکتر پیلوری نشان می دهد که درد دستگاه گوارش فرد ممکن است ناشی از زخم معده ناشي از این باکتری باشد. درمان با ترکیبي از آنتی بیوتیک ها و داروهاي ديگر برای کشتن باکتری ها و جلوگیری از درد و زخم تجویز خواهد شد.
آزمایش برای هلیکوباکتر پیلوری ممکن است پس از چند هفته درمان، برای تعیین مؤثر بودن آن تکرار شود. با این حال، آزمایش آنتي بادي خون نمی تواند برای این منظور مورد استفاده قرار گیرد، چون آنتی بادی هاي H.pylori ممکن است حتی پس از برطرف شدن عفونت باقی بمانند.
نمونه جمع آوری شده، به آزمايش هاي درخواست شده بستگی دارد. ممکن است نمونه مدفوع برای جستجوي آنتی ژن هلیکوباکترپيلوري جمع آوري شود یا نمونه خون از ورید بازو برای تشخیص آنتی بادی های باکتری.
اندوسکوپی شامل پايين فرستادن لوله باریکي كه دوربین کوچکي در انتهای آن قرار دارد، در مسير گلو به سمت معده است.
اگر کسی از آنتی اسیدها در هفته قبل از آزمايش استفاده كند، ممكن است تست اوره آز سریع به طور کاذب منفی شود. عوامل ضد میکروبی، مهارکننده های پمپ پروتون و تركيبات بیسموت ممکن است با آزمایش آنتی بادی خون تداخل داشته باشند.
نشانه هايي که به توجه فوری پزشکی نیاز دارند، شامل درد مداوم، تیز و ناگهانی معده، مدفوع خونی یا سیاه، یا استفراغ خونی یا استفراغی که مانند تفاله قهوه به نظر می رسد.
براي نمونه مدفوع یا بیوپسی بافت از مصرف آنتی بیوتیک ها، آنتی اسیدها یا درمان های بیسموت به مدت 14 روز قبل از آزمايش خودداری كنيد؛ اگر تحت اندوسکوپی قرار مي گيريد: بعد از نیمه شب در شب قبل از اندوسکوپی ناشتا باشيد.
هليكوباكتر پيلوري، تست تنفسي شامل كيت جمع آوري نمونه دارويي و هواي تنفسي
هليكوباكتر پيلوري، تست تنفسي شامل كيت جمع آوري نمونه دارويي و هواي تنفسياستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
H. pylori breath test تست تنفسي هليكوباكتر پيلوريUrea breath test
چهار هفته قبل از آزمايش از مصرف هر گونه آنتی بیوتیک یا بیسموت ساب سالیسیلات خوراكي (Pepto Bismol) خودداري كنيد، دو هفته قبل از آزمايش از هیچ دارو یا مهاركننده هاي پمپ پروتون مانند امپرازول، لانزوپرازول یا اسموپرازول استفاده نكنيد، یک ساعت قبل از آزمايش، از خوردن يا آشاميدن (حتي آب) خودداري كنيد.
آزمایش تنفس
وقتی که بيمار دارای علائم زخم، درد معده و روده، کاهش وزن بي دليل و حالت تهوع یا استفراغ است، درخواست مي شود.
این آزمایش ها در جستجوي يافتن شواهدی دال بر وجود عفونت در دستگاه گوارش توسط باکتری هلیکوباکتر پیلوری هستند. این باکتری به عنوان علت اصلی بیماری زخم معده شناخته شده است.
این تست برای تشخیص عفونت ناشي از هلیکوباکتر پیلوری استفاده می شود. آزمایش مثبت برای هلیکوباکتر پیلوری نشان می دهد که درد دستگاه گوارش فرد ممکن است ناشی از زخم معده ناشي از این باکتری باشد. درمان با ترکیبي از آنتی بیوتیک ها و داروهاي ديگر برای کشتن باکتری ها و جلوگیری از درد و زخم تجویز خواهد شد.
آزمایش برای هلیکوباکتر پیلوری ممکن است پس از چند هفته درمان، برای تعیین مؤثر بودن آن تکرار شود. با این حال، آزمایش آنتي بادي خون نمی تواند برای این منظور مورد استفاده قرار گیرد، چون آنتی بادی هاي H.pylori ممکن است حتی پس از برطرف شدن عفونت باقی بمانند.
برای آزمایش تنفسي، بیمار مایع حاوی مواد رادیواکتیو سطح پایین بی ضرر را می نوشد. اگر H. پیلوری در دستگاه گوارشي فرد وجود داشته باشد، مواد به اتم های رادیواکتیو نشاندار گاز دی اکسید کربن شکسته مي شوند. متناوبا ایزوتوپ طبیعی غير راديواكتيو به بیمار خورانده مي شود. با آزمایش هواي خروجي جمع آوری شده از نمونه تنفس، آزمایشگاه می تواند تعیین كند كه آیا این ارگانيسم در بدن بيمار است يا نه.
نشانه هايي که به توجه فوری پزشکی نیاز دارند، شامل درد مداوم، تیز و ناگهانی معده، مدفوع خونی یا سیاه، یا استفراغ خونی یا استفراغی که مانند تفاله قهوه به نظر می رسد.
پتاسيم سرم ،خون
پتاسيم سرم ،خوناستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
potassiumkپتاسيم سرم ،خون
نمونه خون وريدي توسط سرنگ از بازوي بيمار گرفته ميشود
ندارد
نمونه خون گرفته شده از رگ وريدي بازو(سرم/پلاسما)
جهت سنجش توازن الكتروليت ها و عملكرد كليه و قرارگيري ميزان پتاسيم  در محدوده نرمال اين تست درخواست ميشود. شرايط درخواست:1- تست تشخيصي روتين، 2-وجود علائمي نظير ضعف بدني، اختلالات ريتميك قلب، فشار خون و به هم ريختن توازن در ميزان الكتروليت ها
اين تست ميزان پتاسيم موجود در خون را اندازه گيري ميكند. پتاسيم براي سوخت و ساز و عملكرد عضلات عنصري بسيار ضروري است. پتاسيم به همراه ساير الكتروليت ها به تنظيم  مايعات سلولي و سرم پلاسما ، تحريك انقباض عضلاني و حفظ اسيديته بدن در محدوده نرمال كمك ميكند.
در شرايطي نظير اختلالات ريتميك قلبي اگر ميزان پتاسيم افزايش يابد منجر به هايپركالمي ميشود.
در شرايطي كه بيمار تعرق شديدو اسهال و استفراغ دارد ميزان پتاسيم خون را كاهش مي يابد. اگر ميزان پتاسيم كاهش يابد منجر به هيپو كالمي ميشود.
به همراه ساير الكتروليت ها نظير سديم، كلرايد، بيكربنات، بلاد گاز، اسمز و ...
داروهاي افزايش دهنده: آمينو كاپروئيك اسيد، آنتي بيوتيك ها، داروهاي آنتي نئو پلاستيك، كاپتوپريل، اپي نفرين، هپارين، هيستامين، ايزونيازيد، ليتيم، مانيتول، ديوريتيكهاي sparing-+k، مكمل هاي پتاسيمو سوكسينيل كولين داروهاي كاهش دهنده: استازولاميد، آمينوساليسك اسيد، آمفوتريسين ب، كاربن سيليسين، سيس پلاتين، انفوزيون هاي گلوكز، انسولين، مسهل ها، كربنات ليتيم، دوز هاي بالاي پني سيلين جي سديم، فنوتيازين، ساليسيلات ها
در بيمارييهايي نظير فشار خون پتاسيم تغيير مي يابد. افزايش پتاسيم سبب: اختلالات كليوي حاد يا مزمن، بيماري اديسون،هيپو آلدوسترنيسم، صدمه به بافت ، عفونت، ديابت، كم شدن آب بدن. كاهش پتاسيم سبب: مشكلات معدوي مرتيط با اسهال و استفراغ، هيپر آلدوسترونيسم، كاهش پتاسيم جذبي، از عوارض جانبي مصرف زياد استامينوفن، بيماري ديابت با مصرف انسولين مقدار پتاسيم كاهش مي يابد
سديم سرم يا پلاسما
سديم سرم يا پلاسمااستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
sodiumNaسديم سرم يا پلاسما
نمونه خون گرفته شده از رگ وريدي بازو(سرم/پلاسما)
جهت سنجش توازن الكتروليت ها و عملكرد كليه و قرارگيري ميزان پتاسيم  در محدوده نرمال اين تست درخواست ميشود. شرايط درخواست:1- تست تشخيصي روتين، 2-وجود علائمي نظير ضعف بدني، اختلالات ريتميك قلب، فشار خون و به هم ريختن توازن در ميزان الكتروليت ها
سديم ادرار
سديم ادراراستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
sodiumNaسديم ادرار
ندارد
نمونه ادرار 24 ساعته
در صورت بروز دهيدراسيون ، ادم يا بيماريهاي مزمن نظير فشار خون بالا يا پائين
اين تست جهت سنجش ميزان سديم موجود در خون استفاده ميشود. سديم الكتروليت ضروري براي عملكرد سلولهاي عصبي و عضلات ميباشد و به عملكرد نرمال سلولها و تنظيم مايعات بدن كمك ميكند.
تست قند خون ناشتا
تست قند خون ناشتااستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Blood Sugar, Fasting blood Fasting Blood Glucose,sugar FBS, FPSتست قند خون ناشتا
8 ساعت قبل از انجام آزمايش ناشتا باشد
نمونه خون گرفته شده از رگ وريدي بازو يا قطره خون گرفته شده از نوك انگشت ، پلاسما يا سرم
جهت سنجش ميزان گلوكز خون درمحدوده نرمال ، جهت سنجش قند خون بالا( هايپر گليسمي)، قندخون پائين ( هيپو گليسمي)، ديابت
این تست میزان گلوکز در خون یا ادرار را اندازه گیری است. گلوکز منبع اصلی انرژی برای سلولهای بدن و تنها منبع انرژی برای مغز و سیستم عصبی است. سطح  گلوکز در خون باید به طورنسبتا ثابت حفظ شود. وذخيره ثابتي از گلوكزبه طور پيوسته در دسترس سلولهاي بدن قرار گيرد.
به طور معمول ، گلوکز خون كمی پس از یک وعده غذایی بالا می رود.
در افراد مبتلا به ديابت نوع 2 (ديابت حاد و مزمن)،  قند خون بالا بيماري هايپوگليسمي كه بسيار خطرناك است. در زنان باردار قند خون بالا (هايپوگليسمي) منجر به بيماري ديابت حاملگي ميشود كه عدم درمان موجب زايمان نوزاد بزرگ تر از حد معمول شود كه سطح گلوكز پائين دارد.
 در بین وعده های غذایی یا بعد از یک تمرین شدید، قند خون پائين سبب بيماري هيپوگليسمي ميشود       
* در افراد ديابتي، براي كنترل بهتر ديابت سطح گلوكز خون هم به صورت ناشتا و هم پس از وعده غذايي سنجش ميشود.   *درآزمايش تصادفي به هنگام صرف غذا و با پس از صرف غذا به دستورالعمل پزشك معالج خود عمل كنيد.                 *به طور معمول ، گلوکز خون كمی پس از یک وعده غذایی بالا می رود و انسولین در پاسخ (باتوجه به اندازه و محتوي غذا) توسط لوزالمعده ترشح و به خون آزاد ميشود. به عنوان حرکت گلوکز به داخل سلولها و متابولیسم شود ، سطح در خون قطره و پاسخ پانکراس با کاهش ، و سپس توقف ترشح انسولین است. گلوكز سپس به سمت سلولها حركت كرده و به مصرف ميرسد و گلوكز خون پائين مي آيد وپانكراس در پاسخ به كاهش ترشح انسولين را متوقف ميكند.اگر سطح گلوکز خون بیش از حد کم شود،(ممكن است در بین وعده های غذایی یا بعد از یک تمرین شدید رخ می دهد)، گلوکاگون (یکی دیگر از هورمونهای پانکراس) براي تحريك كبد ترشح ميشود تا مقداري از گلیکوژن به گلوکز جهت بالا بردن سطح گلوکز خون تبديل شود. اگرمكانيسم و عملكرد گلوکز/ انسولین مناسب باشد، میزان گلوکز در خون نسبتا" ثابت باقی می ماند. اگر اين تعادل مختل شود سطح گلوکز در خون بالا می رود، و بدن سعی می کند با افزایش تولید انسولین و با حذف قند اضافی در ادرار تعادل را بازگرداند.                                                                                                                  *هيپو گليسمي و می تواند تهدید کننده حیات باشد و باعث نقص عضو ، صدمه به مغز ، کما ، و در موارد شدید ، مرگ شود. هايپو گليسمي مزمن می تواند سبب آسیب به اندام های بدن مانند کلیه ها ، چشم ها ، قلب و رگ های خونی ، و اعصاب می شود. هیپوگلیسمی مزمن می تواند منجر به آسیب مغزی و عصبی شود.
كشت ادرار
كشت ادراراستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Urine culture and sensitivityCulture, urineكشت ادرار
با کشت ادرار ، نمونه کوچکی از ادرار بر روی یک یا چند پلیت آگار قرار داده (لایه نازک مواد مغذي) و در دمای بدن(37درجه سانتيگراد) در انكوباتور قرار مي دهيم. هر میکروارگانیسمي که در نمونه ادرار وجود داشته باشد طي 24 تا 48 ساعت آینده به صورت كلني هاي دايره lah
به طور معمول آمادگي ندارد ، اما ممکن است طبق دستور برای حداقل یک ساعت قبل ازانجام تست ادرار نكنيد و یا نوشیدن یک لیوان آب  15-20 دقیقه قبل از جمع آوری نمونه ادرار توصيه شود
گرفتن نمونه از جریان میانی و پاک ادرار، گاهی اوقات  نمونه ادرار از طریق کاتتر به دست مي آيد
با مشاهده علائم عفونت ادراري نظير تكرر ادرار و ادرار دردناك
تست كشت ادرارجهت تشخیص و شناسایی باکتری ها و مخمر در ادرار است. ادرار توسط کلیه ها توليد مي شود، كليه ها دو لبي هستند كه در دو طرف ستون فقرات واقع شده اند. ادرار توسط كليه توليد مي شود. کلیه مواد زائد را از خون فیلتركرده و تولید ادرار(مايع زرد رنگ) ميكند، تا مواد اضافي بدن را دفع كند. ادرار از طریق لوله اي به نام میزنای از کلیه ها به مثانه به طور موقت انتقال مي يابد و سپس از طریق مجرای ادرار دفع ميشود. ادرار عموما" استریل است، اما گاهی اوقات باکتریها و یا به ندرت ، مخمر می تواند از پوست خارج از مجرای خروجی مثانه به سمت دستگاه ادراری حركت كرده و سبب عفونت های دستگاه ادراری (UTI) شود.
Urinalysis; Blood culture; Susceptibility testing; Bacterial wound culture; Gram stain; Urine protein

 
كشت مدفوع
كشت مدفوعاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Stool Cultureكشت مدفوعEnteric Pathogens Culture, stool
ندارد
نمونه مدفوع تازه (ظرف 1 ساعت در ظرف استريل به آزمايشگاه رسانده شود)، يا نمونه اي كه در محيط كشت انتقالي قرار داده شده باشد(يك ويال حاوي مواد نگهدارنده). روي ویال باید نام بیمار و تاریخ و زمان جمع آوری مدفوع با برچسب چسبانده شود.
(*درنوزادان براي جلوگيري از آلودگي باادرارو جلوگيري ازتماس نمونه با سطح داخلي پوشك بايد تدابير ويژه اي انديشيده شود. پوشك ها معمولا" حاوي عوامل باكتري كش هستند كه از رشد باكتريدرنمونه جلوگيري و درنتيجه كشت مدفوع تداخل ايجاد ميكند)
تعيين وجود باكتري هاي بيماري زا در دستگاه گوارش، طول كشيدن اسهال بيش از چند روز، وجود خون يا موكوس در مدفوع شل
کشت مدفوع تستي است که براي تشخیص و شناسایی باکتریهای بیماریزا در مدفوع است. در آزمایشگاه ، اين تست با استفاده از مقدار کمی از نمونه مدفوع تازه روي محيط كشت هاي غذايي انجام ميشود.اين لايه هاي نازك ژلاتين مانند كه در پليت هاي در پوشيده هستند، اجازه رشد به پاتوژن هاي بالقوه را ميدهند و مانع رشد باكتري هاي طبيعي ميشوند. هنگامی که با مدفوع تلقیح ميشود، انکوبه میشود و روزانه برای رشد باکتری بررسی ميشود. باکتری هایی است که در مدفوع وجود دارند به صورت كلني هايي نقطه مانند روي سطح ژل پديدار ميشوند. ویژگی های فیزیکی كلني ها نظير - شکل ، رنگ خود را ، و برخی از خواص شیمیایی منحصر به فرد برای هر نوع باکتری هستند و آنها را از ديگر باكتري ها متمايز ميكند. باكتري هاي موجود نمايان گر باكتريهاي دستگاه گوارش  هستند.
O&P, Clostridium difficile toxin, Widal Test
باکتریهای بیماریزا وقتی کسی نوشیدنی ، غذا یا آب آلوده مي خورد وارد بدن ميشوند. این غذاها ممكن است شامل تخم مرغ خام یا خوب پخته نشده، گوشت مرغ و یا گوشت گاو ، شیر غیر پاستوریزه ، و آب آلوده  دریاچه ها ، نهرها ، و (گاهی) از منابع آب محلی باشد. برخی از این باکتری ها ممکن است پاتوژن باشند در حالی که دیگر گونه ها، باکتری های دستگاه گوارش هستند که فلور طبیعی برای ساکنان محلی هستند، و سبب ناراحتي هاي گوارشي مسافران ميشوند. شایع ترین علائم عفونتهاي باکتریایی پاتوژن اسهال طولانی مدت ، اسهال خونی ، موکوس در مدفوع ، درد شکم ، و تهوع است. اگر اسهال بیش از چند روز طول بكشد، ممکن است منجر به کم آبی بدن و عدم تعادل الکترولیت شود - شرایط خطرناک-  (به خصوص در کودکان و افراد مسن). کم شدن آب بدن می تواند منجر به خشکی پوست ، خستگی ، سرگیجه ، و تب شود.در وضعيت وخيم بیماران ممکن است در بیمارستان بستري شده تا  مایعات و الکترولیتهای از دست رفته بدن جايگزين شود. سندرم همولیتیک اورمیک (تخریب گلبول های قرمز خون و نارسایی کلیه) ، یک عارضه جدی است که عموما" از عفونت با باکتری های تولید کننده توكسين ، اشریشیا کولی بوجود می آیند و اغلب در کودکان و افراد مسن مشاهده ميشود.     شایع ترین  باکتریهای پاتوژن مشاهده شده در مدفوع عبارتند از :
- سالمونلا ، اغلب در تخم مرغ خام (حتی تخم مرغ ضد عفونی شده) و مرغ خام يافت ميشود. در حیوانات خانگی ، مانند مارمولك و لاک پشت  ممکن است سالمونلا را در روده خود حمل كنند بدون اينکه خودشان بیمار شوند. برخی از انسانها ممکن است حامل سالمونلا باشند. سالمونلا از فرد به فرد ممكن است انتقال يابد.
-شیگلا ، از مواد غذایی آلوده و آب، و از شخص آلوده به فرد ديگر زمانی که بهداشت رعايت نشده باشد.
-کمپیلوباکتر ، از مرغ خام یا نپخته. از شایعترین علل اسهال باکتریال است. ممکن است بسيار جدی باشد به خصوص اگر به جریان خون گسترش یابد ، و گاهی اوقات باعث عوارض دراز مدت از جمله آرتریت و سندرم گیلن باره ميشود.
-اشرشیاکلی 0157 : H7 و سایر توكسين هاي توليدكننده اشریشیا کلی (اکثر سویه هاي E. coli فلور نرمال در نظر گرفته می شوند). موجود در همبرگر / گوشت گاو خام یا خوب پخته نشده ، اسفناج. سبب اسهال خون یميشود و ممکن است منجر به سندرم همولیتیک اورمیک شود.
-سایر باکتری ها که ممکن است موجب اسهال می گردد عبارتند از : استافیلوکوکوس اورئوس ، کلستریدیوم ديفيسيل ، يرسينيا انتروليتيكا، ویبریوکلرا و دیگر گونه هاي ويبريو.
كشت خون
كشت خوناستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Blood Cultureكشت خون Culture, blood
نمونه های خون برای كشت را در ویال هايي که حاوی مواد مغذی است، ميگذارند که به رشد وتشخیص میکروارگانیسم هاي هوازي و بيهوازي كمك ميكند.  نمونه های چندگانه معمولا در فواصل زماني یا از رگهای مختلف جمع آوری مي شوند. این کار برای کمک به شناسایی میکروارگانیسم هايي كه ممكن است به تعداد كم باشند يا ممکن است به طور متناوب به داخل جریان خون آزاد شده باشند انجام ميشود. این كار همچنين كمك به شناسايي دقيق ميكروارگانيسم عامل عفونت ميكند.  کشت هاي خون برای چند روز انکوبه ميشوند. در بسیاری از آزمایشگاههای ، این روند با تجهيزاتي كه به طور مداوم بر رشد نمونه نظارت دارد انجام ميشوند، که اجازه می دهد نمونه هاي باکتری ها و یا مخمر در آنها با سرعت بیشتری به شناسایی شوند. هنگامي كه كشت خون مثبت باشد، تست حسايت آنتي بيوتيكي گذاشته مي شود براي اينكه به پزشك معالج آنتي بيوتيك هاي موثر جهت درمان گزارش شود. 
خون را با وارد کردن یک سوزن به سیاهرگ جمع آوري ميكنيم. محل نمونه گيري را معمولا" با محلول ايزوپروپيل الكل يا محلول يد تميز كرده و خشك ميكنيم. سپس خون گيرنده حدود 20 میلی لیتر (کمتر از 1 اونس) خون را گرفته و آن را بر روي دو بطری كشت حاوی محیط مایع برای رشد میکروارگانیسم های هوازی و بی هوازی قرار ميدهد. این دو بطری تشکیل یک محيط كشت خون را ميدهد. مجموعه دوم از کشت خون باید از محل رگ وريدي ديگري جمع آوری شود، معمولا بلافاصله پس از اولين رگ گيري، بسته به روشي كه انجام ميدهيم. نمونه هاي خون ديگري ممكن است در فواصل زماني مختلف گرفته شود. نمونه های متعدد همچنين از کودکان جمع آوری ميشود، اما مقدار هر نمونه خون كمتر خواهد بود و به تناسب اندازه بدن آنها خواهد بود.
ندارد
دو يا چند نمونه خون گرفته شده در فواصل زماني يا نمونه هاي گرفته شده از رگ هاي وريدي متفاوت بازو ( اين كار جهت افتراق پاتوژن هاي واقعي از باكتري هاي پوستي و همچنين افزايش احتمال رو به رشد باكتري كمك ميكند)
جهت چک کردن وجود عفونت سیستمیک ، تشخیص و شناسایی میکروارگانیسم ها در خون
هنگامی که شما علائم و نشانه های سپسيس ، مانند تب با منشا ناشناخته ، لرز ، خستگی ، و افزایش تعداد گلبولهای سفید خون
کشت خون برای تشخیص و شناسایی باکتری ها و مخمر ها در خون انجام می شود. عفونت های جریان خون اغلب از باکتری (باکتریمی) ناشي ميشود ، اما همچنین می تواند توسط مخمرها یا سایر قارچ ها و یا توسط یک ویروس ایجاد شود. منبع عفونت است که به طور معمول یک نقطه خاص در داخل بدن است. اگر سیستم ایمنی بدن فرد قادر به دفاع در محل عفونت نباشد (مانند مثانه یا کلیه ها در عفونت مجاري ادراری )، عفونت ممکن است به داخل جریان خون گسترش یابد وبه سراسر بدن انتقال مي يابد، آلوده کردن سایر ارگان ها و باعث مشكلات جدی و گاهی اوقات عفونت سیستمیک زندگی فرد را به خطر مي مي اندازد.                            
CBC, Urine Culture, Bacterial Wound Culture, Gram Stain, CSF Analysis, Fungal Tests, Susceptibility Testing
 کشت خون براي تشخيص حضور باكتري يا مخمر در خون و راهنمايي جهت درمان استفاده می شود . دو یا چند کشت خون معمولا دستور داده شده و جمع آوری مي شود تحت عنوان نمونه های متوالی. اغلب ، شمارش کامل سلولهای خونی (CBC) به همراه یا قبل از كشت خون دستور داده ميشود تا تعیین شود که آیا تعداد سلول های سفید خون فرد افزايش يافته است يا خير، كه نشان دهنده یک عفونت بالقوه است. گاهی اوقات آزمایش دیگري نیز انجام ميشود، مانند پنل شيمي برای ارزیابی وضعیت سلامت اندام هاي یک فرد ،ادرار، خلط ، و یا كشت مایع مغزی نخاعی (CSF) برای کمک به شناسایی منبع اوليه عفونت اولیه انجام ميشود. این امر به ویژه وقتی انجام ميشود که یک فرد نشانه هايي در ارتباط با عفونت های دستگاه ادراری .پنومونی یا مننژیت داشته باشد.
واژه هاي سپتيسمی و سپسیس گاهی اوقات به جاي هم استفاده می شوند. سپتی سمی اشاره به عفونت درخون دارد در حالی که سپسیس واكنش جدي بدن و گاه تهديد كننده حيات در واكنش به عفونت است.
ندوکاردیت ، التهاب و عفونت دیواره قلب یا دریچه های قلب ، می تواند ناشي ازعفونت جریان خون باشد. افرادی که دارای پروتز دریچه های قلب یا مفاصل مصنوعی هستند در معرض خطر بالاتری از عفونت سیستمیک بعد از عمل جراحی قرار دارند،اگر چه این بیماری ها شایع نیست. در افرادي كه نقص سيستم ايمني دارند به علت یک بیماری زمینه ای مانند سرطان خون یا ایدز ، و یا به دلیل عوامل سرکوب کننده سیستم ایمنی مانند عواملي كه در شیمی درمانی هستند در معرض خطر بالاتر قراردارند و سیستم ایمنی بدن آنها کمتر قادر به کشتن میکروارگانیسم هايي که گاهی وارد خون می شوند، مي باشد. باکتری ها و مخمرها نیز ممکن است به طور مستقیم از طریق استفاده از مواد مخدر داخل وریدی و یا از طریق کاتتر داخل وریدی و جراحی وارد جریان خون شوند .
فرد  مبتلا به سپسيس ممكن است علائم زير را داشته باشد: لرز، تب، تهوع، تنفس سریع ، ضربان قلب سریع، گیجی، کاهش برون ده ادرار.  علائم شدیدتر ممکن است باعث التهاب در سراسر بدن و شکل گیری بسیاری از لخته هاي كوچك خون در کوچکترین رگهای خونی شود. یک یا چند ارگان ممکن است كارشان متوقف شود و ممکن است یک افت خطرناک در فشار خون به وجودآيد.
وقتي فردي عفونت عفونت هاي اخير را داشته باشد،ويا تحت جراحی ، تعویض دریچه مصنوعی قلب، درمان نقص ايمني اكتسابي قرار گرفته باشد، او در معرض خطر بالاتری از عفونت سیستمیک است و کشت خون در هنگام بروز علائم مناسب خواهد بود. کشت خون اغلب در نوزادان و کودکان ، که ممکن است عفونت داشته باشند ولي علائم و نشانه های سپسیس ندارند گرفته ميشود.            نتیجه مثبت اين تست می تواند مثبت کاذب ناشی از آلودگی پوست باشد. اگر دو یا چند مجموعه كشت خون مثبت باشد باهمان نوع باکتری یا قارچی ، به احتمال زياد میکروارگانیسمي كه در محيط كشت یافت می شود باعث عفونت شده است. اگر یک مجموعه كشت مثبت و یک مجموعه كشت منفی باشد، می تواند عفونت یا آلودگی باشد. پزشک باید برای ارزیابی وضعیت بالینی فرد نوع میکروارگانیسم استخراج شده را بداند.
اگر كشت خون هر دو مجموعه منفي باشد، احتمال ابتلا به سپسيس ضعيف است. 
كلسيم
كلسيماستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
CalciumCaكلسيم
آمادگي روزمره ونيازي به ناشتا بودن ويا آمادگي ديگري نميباشد.

• نمونه خون وریدي بازو
• گاهی نمونه ادرار 24 - ساعته
تست تشخيصي پيشنهادي براي بيماريهاي هاي سنگ کلیه ، بيماريهاي استخواني و بیماری های عصبی است  و در واقع بررسي شرايط استخوانها ، قلب ، اعصاب و كليه و دندانها . همچنين زماني كه علائم قابل توجهی از افزایش ويا كاهش غلظت کلسیم ديده ميشود اين آزمايش درخواست ميگردد. کلسیم غیر طبیعی توتال میتواند شاخص یک مشکل زمینه ای باشد و برای کمک به تشخیص  آن آزمایشهای تکمیلی مانند اندازه گیری کلسیم یونیزه ، کلسیم ارار ، فسفر ، منیزیم ، ویتامین D و هورمون پاراتیروئید انجام میشود.
کلسیم یکی از مواد معدنی مهم در بدن است. برای عملکرد مناسب عضلات، اعصاب و قلب ضروری است و درفرآيند لخته شدن خون و شکل گیری استخوان ها نقش اساسي دارد. در حدود 99 ٪ از کلسیم در استخوان ها و 1 ٪ در  گردش خون وجود دارد. از ميزان % 1  کلسیم در خون تقریبا نیمی آزاد ( يونيزه )و درسوخت و ساز فعال است. نیم ديگر در تركيب با پروتيئنها بويژه آلبومین وجود دارد
1. هیپرپاراتیروئیدیسم
2. هيپر تيروئيديسم
3. سرطان
4. ساركوئيدوزیس
5. سل
6. عدم تحرك طولاني مدت
7. مصرف بيش از حد ويتامين D
8. پيوند كليه
9- توبرکلوزیس
1. هيپو پاراتيروئيديسم
2. مقاومت به اثرات هورمون پاراتيروئيد
3. سطح پایین آلبومین
4. كمبود شديد كلسيم در رژيم غذايي
5. كاهش سطح ويتامين D
6. كمبود منيزيم
7. افزايش سطح فسفر
8. التهاب حاد پانکراس (پانکراتیت)
9. سوء تغذيه
10. اعتياد به الكل 
11. نارسايي کلیه
• Comprehensive metabolic panel (CMP)
•  Basic metabolic panel (BMP)
•  Phosphorus
•  Vitamin D
•  Parathyroid hormone (PTH)
•  Magnesium
•  Albumin
• بیماریهای همراه با کلسیم غیر طبیعی:
o بیماری تیروئید
o بیماریهای روده ای
o سرطان
o سوء تغذیه
• نوزادان نارس و نوزاد ان کم وزن بدلیل نابالغ بودن غده پاراتیروئید ممکن است دچار کمبود کلسیم شوند
عوارض افزايش:
• خستگی
• ضعف
• از دست دادن اشتها
• تهوع
• استفراغ
• یبوست
• درد شکمی
• تکرر ادرار
• افزایش تشنگی
عوارض كاهش:
• دردماهیچه ای شکمی
• گرفتگی عضلانی
سوزن سوزن شدن انگشتان دست
فسفر
فسفراستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Phosphure PhosphateP; PO4فسفر
يك شب ناشتا بودن( در مورد نمونه خون )

• نمونه خون وریدي بازو
• گاهی نمونه ادرار 24 - ساعته
صبح (نمونه خون )
برای ارزیابی سطح فسفر در خون و همچنين تشخیص بيماريهايي كه باعث افزايش و يا كاهش  فسفر در خون ميشود مانند اختلال کلیوی یا دیابت کنترل نشده
• فسفر یک ماده معدنی است که  به صورت ترکیبات آلی و غیر آلی فسفات وجود دارد منظور از فسفر فسفات غير آلي خون است .
• فسفر در تولید انرژی نقش داشته وبراي عملکرد عضله و عصب ، و رشد استخوان حیاتی است.
• فسفر نقش مهم به عنوان یک بافر داشته  و  به حفظ تعادل اسید و بازدر بدن كمك ميكند .
• از طریق غذا به بدن وارد شده و در روده جذب میشود.
• 70-80 % فسفات بدن با کلسیم برای کمک به استخوان و دندان ترکیب شده ، 10 % توسط عضلات برداشت میشود،  1% در بافت عصبی  و مابقی در درون سلولها در سراسر بدن برای تولید انرژی استفاده میشود وفقط 1% کل فسفر بدن در خون دیده میشود.

• هیپوکلسمی
• نارسایی کلیه
• هيپوپاراتیرویديسم
• افزایش مصرف در رژیم غذايي مانند مكمل ها
 کتواسیدوز دیابتی (براي اولين بار)
• سوء تغذیه
• سوء جذب
• عدم تعادل اسيد و باز
• هیپرکلسمی
•  هیپوکالمی
• اختلال عملکرد کلیه
• هیپرپاراتیروئیدیسم
• هيپو تيروويديسم
• کمبود ویتامین D
•  مصرف  مزمن آنتی اسیدها
• استفاده بیش از حد از دیورتیک ها (ادرارآور)
• اعتیاد به نوشیدن الکل
• سوختگی های شدید
• کتواسیدوز دیابتی (پس از درمان
• استئومالاسیا
 راشیتیسم
• Calcium
•  Electrolyte Panel
•  Vitamin D
•  Parathyroid Hormone (PTH)
•  Magnesium
• فسفر در لوبیا ، نخود فرنگی ، آجیل ، غلات ، حبوبات ، لبنیات ،تخم مرغ، گوشت گاو، مرغ و ماهی وجود دارد
• سطح فسفر خون و ادرار ممکن است با استفاده از تنقیه و مسهل حاوی فسفات سدیم ، بیش از حد در رژیم غذایی مکمل های ویتامین D ، تجویز وریدی قند به تحت تاثیر قرار می گیرند.
• سطح فسفر معمولا درکودکان بالاتر از بزرگسالان است (به دلیل به رشداستخوان )
ليتيم
ليتيماستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
LithiumLiليتيم
آمادگي روزمره ونيازي به ناشتا بودن ويا آمادگي ديگري نميباشد.
نمونه خون وریدي بازو
12-18 ساعت بعد از آخرين دوز
• تعیین سطح لیتیوم در خون به منظور حفظ سطح درمانی
• تعیین سطح لیتیوم در خون ب منظور تشخیص سمیت لیتیوم
• درمان اختلالات دوقطبی
لیتیم یکی از داروها یی است که برای درمان اختلال دوقطبی تجویزمیشودو"تثبیت کننده خلق و خوی" است.این دارو اثر نسبتا آهسته است و ممکن است چندین هفته طول بکشدتا اثرات ان در فرد مشاهده گردد
• Therapeutic drug monitoring
•  Emergency and Overdose Drug Testing
•  BUN
•  Creatinine
•  TSH
• داروهای ضد التهاب مانند ایبوبروفن و ناپروکسن
• داروهای دیورتیک مانند هیدروکلروتیازید و فوروزماید
• مواد مخدر است که می تواند عوارض جانبی لیتیوم را افزایش مانند داروهای ضد روان پریشی مانند درمان شدند و الانزاپین ویا عوارض جانبی را کاهش دهند مانند تئوفیلین و نسخه ای از کافئین
• داروهای فشار خون مانند مسدود کننده های کانال کلسیم و مهارکننده های آنزیم تبدیل آنژیوتانسین ، و داروهای ضد مانند کاربامازپین است
همراه با مصرف لیتیم بررسی عملکرد کلیه با انجام آزمایشات  اوره و کراتینین و همچنین بررسی کم کاری تیروئید با انجام آزمایش TSH  لازم است
اسيد اوريك
اسيد اوريكاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Uric AcidUric Aاسيد اوريك
• نمونه خون وریدي بازو
• گاهی نمونه ادرار 24 - ساعته
ترجيحا صبح به صورت 8-12 ساعت ناشتا
• سنجش اسيد اوريك در خون :
o بررسي بیماری نقرس ( درد در انگشتان پای خودومفاصل ديگر و یا سایر علائم نقرس )
o بيماران تحت شیمی درمانی یا پرتودرمانی
• سنجش اسيد اوريك در ادرار :
o تشخیص علت سنگ کلیه ( چه بصورت مكرر و چه در شرايطي كه خطر تشكيل سنگ وجود دارد )
o بررسي شرايط افراد مبتلا به نقرس که در معرض خطر بروز سنگ قرار دارند
• اسید اوریک حاصل تجزیه پورین هاست كه درتركيبات خود داراي  نیتروژن مي باشند (مانند پورين هاي موجود در DNA ). پورین ها  در درجه اول پس از فروپاشی طبیعی سلول ها در بدن و به میزان کمتر از هضم غذاهای خاص (مانند لوبیا و نخود خشک شده) و نوشیدنیها (مشروبات الکلی مانند آبجو و شراب ) در گردش خون آزاد ميشوند .
• بیشترین میزان اسید اوریک توسط کلیه ها ( داخل ادرار )  از بدن خارج می شود و باقيمانده آن توسط مدفوع دفع ميگردد.
• تولید بیش از حد اسید اوریک یا عدم دفع کافی آن ، باعث افزایش سطح اسید اوریک در خون (هایپراورسمی) میشود و باعث دو بیماری مشخص میگردد :
1. نقرس (بیماری التهابی مفاصل که بلورهای اسید اوریک در مایع مفصل (سینوویال) تشکیل میشود .
2. بیماری کلیه (عدم توانایی کلیه ها برای پاک کردن آن از به اندازه کافی)
افزایش اسید اوریک در خون:
• چنداختلال ژنتیکی مادرزادی در متابولیسم پورین ها 
• سرطان هاي متاستاتيك 
• مالتيپل ميلوما
• لوسمی ها
• اعتیاد به الکل
• بیماری هاي کلیوی مزمن
• اسیدوز
• مسمومیت حاملگی
افزایش اسید اوریک در ادرار:
• نقرس
• مالتيپل ميلوما
• سرطان متاستاتیک
• سرطان خون
• رژیم غذایی حاوی مقادیر بالای پورین ها
• تشکیل سنگ کلیه
کاهش اسید اوریک در خون :
• انواع بیماری کبد یا کلیه
• سندرم Fanconi
• قرار گرفتن در معرض ترکیبات سمی
• نقص متابولیک به ارث برده (بیماری ویلسون)
کاهش اسید اوریک در ادرار
• بیماری های کلیه
• مصرف مزمن الکل
Synovial fluid analysis
آسپیرین و سایر سالیسیلاتها مختلف
• کاهش اسید اوریک در خون بسیار کمتر از افزایش آن دیده می شود.
• افرادیکه سنگ های اسید اوریک کلیوی و یا نقرس دارند ، باید از خوردن غذاهای حاوی پورین بالا (از جمله گوشت ، ماهی ساردین) و مصرف  الکل اجتناب کنند ، زیرا حذف اسید اوریک از بدن را کند می کنند.
• روزه ، گرسنگی ، استرس ، و ورزش شدید باعث افزایش سطح اسید اوریک میشود.
كراتينين
كراتينيناستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Creatininecrكراتينين
• نمونه خون وریدي بازو
• گاهی نمونه ادرار 24 - ساعته
• احتمال وجود اختلال عملکردحاد یا مزمن کلیه و نظارت برپیشرفت اختلال عملکرد کلیه
• نظارت بر درمان در طول دوره درماني  بیماران کلیوی
• ارزیابی عملکرد کلیه شرايط لازم (مانند مصرف برخی از داروهاي خاص ، وجود بیماریهای زمینه ای مانند دیابت )
• محاسبه کلیرانس کراتینین ( اندازه گیری سطح کراتینین خون و ادرار) به منظور بررسی توانایی کلیه ها در فیلتراسیون ملکولهای کوچک مانند کراتینین
• این آزمایش جهت اندازه گیری مقدار کراتینین در خون یا ادرارانجام ميشود.
• کراتینین یک محصول زائد در ماهیچه هاست كه حاصل شكست کراتین است)کراتین بخشی از چرخه  تولید انرژی مورد نیاز ماهیچه ست( .
• کراتینین وکراتین دربدن به میزان نسبتا ثابت تولید می شود.
• ميزان آن بستگي به حجم توده عضلانی دارد. به همین دلیل ، غلظت کراتینین در مردان نسبت به زنان و کودکان بيشتر است.
• با توجه به اینکه تقریبا تمام کراتینین توسط کلیه ها دفع میکنند ، بنابراین اندازه گيري سطح كراتينين در خون به خوبی عملكرد کلیه هارا ارزيابي ميكند .
• آزمایش کراتینین خون همراه با   BUN(نیتروژن اوره خون ) جهت بررسی عملکرد کلیه استفاده می شود. هر دو اغلب به عنوان بخشی از پانل متابولیسم پایه یا جامع( BMP یا CMP ) در خواست ميگردند .
• آسیب یا تورم رگ های خونی در کلیه ها (گلومرولونفریت) ناشی ازعفونت باکتریایی کلیه (پیلونفریت) یا بیماریهای خودایمنی
• مرگ سلول ها ی لوله های کوچک کلیه (نکروز حاد توبولار) ، به عنوان مثال مواد مخدر یا سم ، بیماری پروستات
• انسداد دستگاه ادراری مانند سنگ کلیه
کاهش جریان خون درکلیه ها به عللی مانند شوک ، کم آبی بدن ، نارسایی احتقانی قلب ، تصلب شرایین ودیابت
آسیب عضلات (افزایش موقت سطح کراتینین خون )
• BUN
•  BUN/creatinine ratio
•  eGFR
•  Creatinine clearance
•  CMP; BMP
• Urinalysis
•  Urine protein to creatinine ratio
•  Microalbumin
• آمینوگلیکوزیدها (وانکومایسین ، جنتامایسین)
• cephalosprins (cefoxitin)
اوره
اورهاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Blood Urea NitrogenBUNاوره
• نمونه خون وریدي بازو
• گاهی نمونه ادرار 24 - ساعته
نیتروژن اوره خون یا آزمایش BUN ، مورد استفاده همراه با آزمون کراتینین جهت ارزیابی عملکرد کلیه در یک طیف گسترده ای از بیماریها و اختلالات کلیوی انجام میشود.
• بخشی از پانل معمول متابولیک یا جامع جهت ارزیابی وضعیت سلامت عمومی فرد
• بررسی عملکرد کلیه
• بررسی اختلال عملکرد حاد یا مزمن کلیه
• نظارت بر اثربخشی دیالیز و درمان های دیگر مربوط به بیماری یا آسیب کلیوی
• بررسی چگونگی عملکرد کلیه ها قبل از شروع به تجویز درمانهای دارویی خاص
• در طول اقامت در بیمارستان
• در فواصل منظم برای نظارت بر عملکرد کلیه در بیماران مبتلا به بیماری های مزمن و یا دارای مشکلات خاص مانند دیابت ، نارسایی احتقانی قلب و انفارکتوس میوکارد (حمله قلبی)
این تست اندازه گیری میزان نیتروژن اوره در خون است . نیتروژن ، در فرم آمونیاک در کبد تولید میشود از شکسته شدن پروتئین و به قطعات و اجزای آن (اسیدهای آمینه)حاصل میشود . نیتروژن در کبد با مولکولهای دیگر ترکیب شده و به اوره تبدیل میشود که جزو مواد زائد بدن است . سپس در جریان خون آزاد شده و توسط کلیه ها از خون فیلتر شده و همراه ادرار دفع میگردد. این یک فرآیند کوچک در متابولیسم انجام شده در بدن است ولی میزان نیتروژن اوره در خون معمولا ثابت است.
• بیماری کلیوی حاد یا مزمن
• بیماریی که منجر به کاهش جریان خون در کلیه ها میشود، مانند نارسایی احتقانی قلب ، شوک ، استرس ، حملات قلبی اخیرو یا سوختگی های شدید.
• بیماریی که باعث انسداد جریان ادرارو یا به کم آبی بدن میشود.
• تجزیه بیش از حد پروتئین
• افزایش پروتئین قابل توجهی در رژیم غذایی
• حاملگی طبیعی
• خونریزی دستگاه گوارش
سطوح کم  BUNشایع و نگران کننده نیست در در شرایط زیر با آن مواجه میشویم:
• بیماری های کبدی شدید
• سوء تغذیه
• بیمار overhydrated (حجم بیش از حد مایع)
• Creatinine
• Creatinine Clearance
•  eGFR
•  CMP
•  BMP
•  Urinalysis
•  Microalbumin
• داروهای ضد التهاب مانند ایبوبروفن و ناپروکسن
• داروهای دیورتیک مانند هیدروکلروتیازید و فوروزماید
• مواد مخدر است که می تواند عوارض جانبی لیتیوم را افزایش مانند داروهای ضد روان پریشی مانند درمان شدند و الانزاپین ویا عوارض جانبی را کاهش دهند مانند تئوفیلین و نسخه ای از کافئین
• داروهای فشار خون مانند مسدود کننده های کانال کلسیم و مهارکننده های آنزیم تبدیل آنژیوتانسین ، و داروهای ضد مانند کاربامازپین است
 
كلسترول
كلسترولاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
CholesterolcolكلسترولTotal cholesterol
 12-9 ساعت ناشتا فقط آب مجاز است.
نمونه خون وریدي بازو
• بخشی از مراقبت های روتین پیشگیرانه است و به عنوان یک آزمون غربالگری در همه بزرگسالان حداقل هر پنج سال یکبار توصیه می شود.این تست معمولا در ترکیب پروفایل لیپیدی همراه با HDL - C ، LDL - C ،تری گلیسرید درخواست میگردد.
• کلسترول چندین بار در سال برای بررسی روند درمان بیمارانی که برای پایین آوردن کلسترول خون تحت درمان دارویی و رژیم غذایی قرار دارند درخواست میگردد
• تشخیص و یا بررسی یک بیماری
• برآورد خطر ابتلا به یک بیماری مانند بیماری های قلبی
• مصرف بیش از حد کلسترول ، چربیهای اشباع شده و چربیهای ترانس
• دوران بارداری
• برای افراد مستعدابتلا به بیماری قلبی که دارای یکی ازشرایط زیر هستند:
o کشیدن سیگار
o سن (مردان بعد از 45 سال وزنان بعد از 55 سال )
o فشار خون بالا (فشار خون برابر یا بالاتراز 140/90 و یا مصرف داروهای فشار خون بالا)
o سابقه خانوادگی بیماری قلبی زودرس(مردان زیر 55 سال وزنان زیر سن 65 سال)
o دیابت شیرین
o داشتن اضافه وزن ( شاخص توده بدن (BMI) برابر یا بالاتر از 85% )
• کلسترول یک ماده استروئیدی ضروری برای زندگی است و در غشاء سلول های تمام ارگان ها و بافتهای بدن وجود دارد.
• در ساختمان هورمون های ضروری برای رشدو تولید مثل به کار میرود
• مقدار کمی از کلسترول بدن شما در گردش در خون توسط لیپوپروتئین ها حمل میشود. برخی ازاین لیپوپروتئینها حامل کلسترول اضافی جهت دفع هستند(HDL - C ، کلسترول خوب) و برخی دیگر کلسترول را به بافت ها و اندام های بدن میسپارند(LDL - C ، کلسترول بد).
• بارداری
• مصرف برخی از داروها
• بیماری ارثی
• رژیم غذایی سرشار از چربی ها
• سیگار کشیدن
• دیابت
• فشار خون بالا
• سوء تغذیه
• بیماری کبدی
• سرطان
• HDL-C
•  LDL-C
•  Triglycerides
•  Lipid profile
 Cardiac risk assessment
• استروئیدهای آنابولیک
• بتابلوکرها
• اپی نفرین
• ضد بارداری های خوراکی
ویتامین D
• بزرگسالان هر پنج سال یک باروکودکان ونوجوانان مستعد ابتلا به افزایش کلسترول باید سطح کلسترول خود را چک کنند.
منبع کلسترول رژیم غذایی است. اگر شما دارای زمینه ارثی برای افزایش کلسترول هستید و یا اگر عادت به خوردن بیش از چربی های اشباع ، چربی غیر اشباع و ترانس دارید، سطح کلسترول در خون شما ممکن است افزایش یابد و بر سلامت شما تاثیر نا مطلوب بگذارد. کلسترول اضافی در دیواره های رگ های خونی تشکیل پلاک داده و مانع از باز شدن عروق خونی میشود. در نتیجه باعث سخت شدن سرخرگ ها(تصلب شرایین)وافزایش خطرابتلا به بیماری قلبی و سکته میگردد.
گاما گلوتامیل ترانسفراز، گاما گلوتامیل ترانس پپتیداز
گاما گلوتامیل ترانسفراز، گاما گلوتامیل ترانس پپتیدازاستفاده از SHIFT+ENTER برای بازکردن این منو (پنجره جدید).
Gamma-glutamyl TransferaseGGTگاما گلوتامیل ترانسفراز، گاما گلوتامیل ترانس پپتیدازGamma-glutamyl Transpeptidase; GGTP; Gamma GT
8 ساعت ناشتا
این آزمایش معمولا در موارد زیر درخواست میگردد.
تشخیص بیماریهای کبدی
 تعیین علت افزایش آنزیم آلکالن فسفاتاز
افتراق بین بیماریهای کبدی و بیماریهای استخوانی
تشخیص سوء مصرف الکل
این آزمایش اندازه گیری سطح گاما گلوتامیل ترانسفراز (GGT) در خون است. GGT  آنزیمی است که در بسیاری از ارگانها ، از جمله کلیه ، کبد ، طحال و لوزالمعده یافت می شود ، با این حال ، منبع اصلی آن کبد بوده و در مقابل تغییرات عملکرد کبدبسیار حساستر از آلکالن فسفاتاز است. GGT به میزان کمی در بدن وجود دارد ، اما زمانی که کبد دچار آسیب شود (انسداد مجاری صفراوی بدلیل وجود تومورها و سنگ ها و یا علل دیگر) اولین آنزیم های کبدی که در خون افزایش یابد GGT است .این تست برای افتراق بیماریهای کبدی از یکدیگر کمک کننده نیست ولی در کنار افزایش آلکالن فسفاتاز برای افتراق بیماریهای کبدی و استخوانی از یکدیگر مفیداست .این تست دربیماریهای کبدی بالا میرود ولی در بیماریهای استخوانی تغییری نمیکند. در حالیکه آلکالن فسفاتاز در هر دو مورد افزایش می یابد .لذا برای تعیین علت افزایش آلکالن فسفاتاز میزان GGT اندازه گیری میشود.
بیماری هایی که باعث صدمه حاد به کبد یا مجرای صفراوی است
سرطان
هپاتیت های ویروسی
 سندرم کرونری
. نارسایی قلبی
استفاده حاد یا مزمن از الکل
AST; ALT; ALP; Bilirubin; Liver panel ; Ethano
داروهایی که باعث افزایش سطح GGTمیشود شامل: 
فنی توئین
کاربامازپین
باربیتورات ها به عنوان فنوباربیتال
داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID ها)
 داروهای پایین آورنده چربی خون
 آنتی بیوتیک
 مسدود کننده های گیرنده هیستامین (مورد استفاده برای درمان بیش از حد تولید اسید معده) ،
عوامل ضد قارچ
ضد افسردگیها
 هورمونهایی مانند تستوسترون
داروهایی که باعث کاهش سطح GGTمیشود شامل: 
کلوفیبرات
 قرصهای ضد بارداری

چون پیکربندی سایت شما کاربرگ را پشتیبانی نمی‌نماید، نمای استاندارد لیست شما نمایش داده می‌شود.